ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2110
ถึงเวลานั้น เกิดต่งรั่งหลินยืนกรานที่จะนั่งข้างตัวเอง ถ้าอย่างนั้นตัวเองจะทำยังไง?
ดังนั้น ไม่ว่ายังไงก็ตาม ห้ามรับปากคำขอของเธออย่างเด็ดขาด
ในเวลานี้ ต่งรั่งหลินก็ลืมเรื่องตั๋วไปหมดแล้ว และพูดกับเซียวชูหรันว่า: “ชูหรัน ตอนบ่ายไปช้อปปิ้งด้วยกันมั้ย?”
เซียวชูหรันมองไปที่เย่เฉินแวบหนึ่ง และกระซิบที่ข้างหูเธอว่า: “รั่งหลิน ฉันไม่ไปช้อปปิ้งดีกว่า อีกสองวันก็ต้องทำงานแล้ว เย่เฉินก็ออกไปหลายวันเพิ่งกลับมา ฉันอยากใช้เวลาอยู่กับเขาที่บ้านมากกว่า”
ในใจของต่งรั่งหลินก็ตกใจอย่างฉับพลัน
เธอมองออกว่า ตอนที่เซียวชูหรันพูดคำนี้ ท่าทางมาจากใจทั้งนั้น
สิ่งนี้ทำให้ต่งรั่งหลินตระหนักว่า เซียวชูหรันที่อ่อนไหวต่อความรู้สึกมาโดยตลอด เป็นไปได้ว่าตกหลุมหลงรักเย่เฉินอย่างแท้จริงแล้ว
สิ่งนี้ทำให้ในใจของเธอเสียใจเป็นอย่างมาก
เมื่อก่อนนี้เธอคิดว่า เซียวชูหรันเพียงแค่ภายใต้แรงกดดันของคุณปู่ ถึงได้แต่งงานกับเย่เฉิน พูดจากความรู้สึก เธอไม่ได้รักเย่เฉินอย่างแน่นอน
แบบนั้น ตัวเองก็สามารถแย่งได้อย่างรู้สึกสงบและสบายใจ
แต่ทว่า ถ้าหากเพื่อนคนนี้ของตัวเองหลงรักเย่เฉินจริงๆ พวกเขาสองคนก็จะสุขสมในความรักไม่ใช่เหรอ?
ถ้าเป็นแบบนี้ ตัวเองก็กลายเป็นมือที่สามแย่งความรัก เห็นได้ชัดว่าค่อนข้างผิดศีลธรรมจริงๆ
ในขณะนี้ ต่งรั่งหลินเคยคิดว่าจะเลิกตามจีบเย่เฉินหรือเปล่า
ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่าเธอจะทุ่มเทความพยายามให้กับเย่เฉินมากแค่ไหน ก็ยากที่จะได้รับผลตอบแทนที่เธอต้องการกลับมา สุดท้ายแล้วมีความเป็นได้สูงว่าจะคว้าน้ำเหลว
แต่ทว่า เมื่อคิดถึงว่าเย่เฉินเคยช่วยชีวิตตัวเองมามากมายในอดีต ในใจของต่งรั่งหลินมีความรักอย่างแรงกล้า และก็ไม่สามารถยับยั้งได้ด้วยซ้ำ
เธอรู้สึกว่า ถ้าตัวเองละทิ้งเย่เฉิน ตลอดชีวิตนี้อาจจะหาผู้ชายที่ทำให้ตัวเองใจเต้นไม่ได้
หลังจากที่คิดเรื่องนี้ ต่งรั่งหลินตัดสินใจว่า: “ฉันจะอยู่ในเมืองจินหลิง ต่อสู้ต่อไป!”
“ถ้าหากเย่เฉินยินดียอมรับฉัน แม้ว่าฉันจะถูกผู้คนในโลกนี้รังเกียจ ก็ไม่มีทางลังเลแม้แต่น้อย!”
“แต่ทว่า ถ้าหากวันไหนชูหรันตั้งท้องจริงๆ งั้นฉันก็ถอนตัวออกไปอย่างสมบูรณ์ กลับไปที่เย่นจิงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย และไม่เจอเย่เฉินอีกเลย!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...