ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2128

ซูโสว่เต้าบีบบังคับให้ตัวเองลืมเรื่องของตู้ไห่ชิงรวมทั้งซูรั่วหลีไปชั่วคราว และเอ่ยปากถามว่า: “พ่อ พ่อประเมินค่าได้หรือเปล่า เรื่องนี้จะนำความเสียหายมาสู่พวกเรามากแค่ไหน?”

ซูเฉิงเฟิงถอนหายใจ: “ตอนนี้ยังพูดไม่ได้ ประเทศญี่ปุ่นเป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุด ทั่วทั้งเอเชียนอกเหนือจากจีนแผ่นดินใหญ่ของเรา เพียงแค่ส่วนนี้ สำหรับตระกูลซูของพวกเราตอนนี้ รวมทั้งในอนาคต ก็มีความเสียหายที่ประเมินค่าไม่ได้!”

“ยิ่งไปกว่านั้นบริษัทประเทศญี่ปุ่นอยู่ที่ต่างประเทศมาหลายปีแล้ว มีผลกระทบเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นตลาดสหรัฐอเมริกาหรือยุโรป พวกเขามีส่วนร่วมอย่างลึกซึ้ง ถ้าหากพวกเขาต้องการโจมตีตระกูลซูอยู่ในต่างประเทศจริงๆ งั้นการขยายตัวในต่างประเทศทั้งหมดของพวกเราในอนาคตก็จะได้รับผลกระทบใหญ่มาก!”

ซูโสว่เต๋อน้องรองสอบถามว่า: “พ่อ พวกเราไม่มีทางที่จะกู้สถานการณ์ความสัมพันธ์กับรัฐบาลญี่ปุ่นได้แล้วเหรอ?”

“กู้สถานการณ์เหรอ?”ซูเฉิงเฟิงยิ้มอย่างขมขื่น: “กู้สถานการณ์ยังไง? ถ้าหากพวกเราสามารถหาตัวซูรั่วหลีเจอ ต่อจากนั้นส่งมอบให้อำนาจตุลาการประเทศญี่ปุ่นอีกครั้ง งั้นสามารถกู้สถานการณ์ได้ไม่มากก็น้อย แต่ตอนนี้ซูรั่วหลีหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย พวกเราจะทำอะไรได้?”

ซูโสว่เต๋อรีบพูดว่า: “งั้นก็คิดหาทางตามหาซูรั่วหลี! ถึงเวลานั้นส่งมอบซูรั่วหลีให้กับอำนาจตุลาการประเทศญี่ปุ่น ค่อยแนบจดหมายขอโทษสาธารณะด้วยคำพูดจริงใจ ถ้าหากเป็นไปได้ ค่อยชดเชยเงินก้อนหนึ่ง เรื่องนี้น่าจะบรรเทาความรุนแรงได้!”

ซูเฉิงเฟิงโบกมือ: “ชดเชยเงินก็ช่างเหอะ พวกเราอยากจะชดเชยก็ไม่ที่ให้ชดเชย ตระกูลมัตสีโมโตะถูกฆ่าล้างไปหมดแล้ว ต่อให้พวกเราอยากจะชดเชยเงินก้อนหนึ่งให้ญาติของพวกเขา ก็แมร่งต้องตามหาญาติ! ถึงเวลานั้นกลับยิ่งทำให้จิตใจของประชาชนญี่ปุ่นยิ่งเจ็บปวดมากขึ้น!”

เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดนี้ ก็ทยอยเห็นด้วย

เรื่องนี้ ต่างจากคดีอาญาทั่วไปจริงๆ

ซูโสว่เต๋อคาดไม่ถึงว่า พี่ชายจะเฉียบแหลมมากขนาดนี้ มองความคิดตัวเองออกมาในทันที ยิ่งไปกว่านั้นยังต่อหน้าพ่อและพี่น้อง อ้างศีลธรรมมาบังคับให้คนคนหนึ่งทำตามที่ตนเองเห็นว่าดีให้กับตัวเองก่อนก้าวหนึ่ง

ตัวของเขาเองอยากจะยืมหัวข้อมาแสดงความคิดเห็นต่อหน้าคุณท่าน โยนความรับผิดชอบของเรื่องนี้ไปให้ซูโสว่เต้า ด้วยแบบนี้ เทียบเท่ากับว่าช่วยพ่อโยนความผิดชอบ ยิ่งไปกว่านั้นต่อหน้าของพ่อ ใส่ร้ายพี่ใหญ่

แต่ทว่า สมองของซูโสว่เต้าหมุนเร็วกว่า ก็ใส่ร้ายกลับไปในทันที

ดังนั้น เขาก็รีบพูดว่า: “พี่ใหญ่พูดถูก ซูรั่วหลีก็ยี่สิบต้นๆ พูดต่อไปก็ไม่มีความหมายอะไร แต่ว่าพวกเราก็พูดกันเรื่องตรงหน้าเถอะ! ก็พูดเมื่อหลายวันก่อน เรื่องที่จือเฟยกับจือหยูถูกลักพาตัว ตราบใดที่ตอนนั้นพี่ใจเย็นหน่อยอย่าโกรธจนใช้อารมณ์ให้ซูรั่วหลีไปฆ่าล้างทั้งตระกูลมัตสีโมโตะ เรื่องนี้ก็ไม่มีทางถึงขั้นนี้ด้วยซ้ำ! ว่ากันจนถึงแก่นแท้ ยังเป็นพี่ที่แส่หาเรื่อง!”