ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2139

ตอนที่ทั้งตระกูลตู้กำลังมีความสุข ซูโสว่เต้าก็เก็บข้าวของของตัวเองอย่างเรียบง่ายเรียบร้อยแล้ว และเตรียมตัวเดินทางไปที่ออสเตรเลีย

เรื่องราวในครั้งนี้ทำให้เขาถูกกระทำเป็นอย่างมาก คุณท่านให้เขาหลบหลีกสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานชั่วคราวอย่างชัดเจน เขาก็ทำได้เพียงทำตามอย่างว่าง่าย

ก่อนหน้าที่จะออกเดินทาง เขาโทรหาซูจือเฟย และเอ่ยปากถามว่า: “จือเฟย ลูกและน้องสาวของลูก มาที่ห้องหนังสือของพ่อหน่อย”

ซูจือเฟยยุ่งมากจนตอบคำหนึ่ง และพูดว่า: “ได้ครับพ่อ พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้”

หลังจากที่พูดจบ วางสายก็พูดกับซูจือหยูว่า: “จือหยู พ่อให้พวกเราไปที่หนังสือ”

ซูจือหยูพูดด้วยความขุ่นเคืองใจ: “พี่ไปเองเถอะ ฉันไม่อยากเจอเขา!”

ซูจือหยูยากที่จะยอมรับเรื่องที่พ่อทรยศแม่ได้ในชั่วครู่ชั่วยาม และมีลูกสาวนอกสมรสที่อายุน้อยกว่าตัวเองหนึ่งปี ดังนั้นไม่อยากไปเจอหน้าซูโสว่เต้าในเวลานี้

ซูจือเฟยพูดโน้มน้าวอย่างช่วยไม่ได้ว่า: “จือหยู เรื่องระหว่างพ่อกับแม่ พวกเราเป็นลูก อย่าได้มีส่วนร่วมมากเกินไป เธอจะตัดขาดความสัมพันธ์พ่อลูกกับเขา เพราะว่าพ่อทำผิดเล็กน้อยเมื่อยี่สิบปีกว่าที่แล้วไม่ได้นะ?”

ซูจือหยูพูดอย่างจริงจังว่า: “ฉันไม่ได้จะตัดความสัมพันธ์พ่อลูกกับเขา เพียงแต่ว่าตอนนี้ไม่อยากเจอเขาเท่านั้นเอง พี่ไปเจอเขาเองเถอะ”

ซูจือเฟยถามอย่างกระอักกระอ่วนว่า: “งั้นเดี๋ยวฉันไปเจอพ่อ ถ้าพ่อถามถึงเธอขึ้นมา ฉันจะพูดยังไง?”

ซูจือหยูอ้าปากพูดโดยไม่ลังเลว่า: “งั้นพี่ก็บอกเขาตรงๆว่า ตอนนี้ฉันยังไม่อยากเจอเขา”

เมื่อซูจือเฟยเห็นว่าซูจือหยูไม่ได้กำลังล้อเล่น ทำได้เพียงถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ และพูดว่า: “งั้นก็ได้ ฉันไปก่อน”

ซูโสว่เต้าถอนหายใจพูดว่า: “เฮ้อ ยังไงพ่อก็ยังทำให้แม่ของลูกผิดหวัง ทำให้พวกลูกสองคนพี่น้องผิดหวัง”

ซูจือเฟยรีบพูดว่า: “พ่อครับ พ่ออย่าพูดอย่างนั้น…ว่ากันว่าเรื่องของความรู้สึกไม่มีผิดหรือถูกไม่ใช่เหรอ พ่อก็ไม่จำเป็นต้องโทษตัวเองมากเกินไป….”

ซูโสว่เต้าโบกมือแล้วพูดว่า: “ชอบใครไม่ชอบใคร สิ่งนี้ไม่มีผิดหรือถูก แต่หลังจากที่แต่งงาน จะต้องรับผิดชอบต่อการแต่งงานรวมทั้งคู่ชีวิตด้วยจริงๆ เรื่องนี้พ่อทำไม่ถูกต้อง จือหยูโกรธพ่อก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว”

จากนั้น เขาก็พูดว่า: “จือหยู พ่อเรียกพวกลูกมา เหตุผลหลักคืออยากจะบอกบางอย่างให้พวกลูก คุณปู่ของพวกลูกให้พ่อหลบหลีกสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานไปที่ออสเตรเลีย คืนนี้ก็จะไปแล้ว ภายในช่วงเวลาสั้นๆอาจจะกลับมาไม่ได้”

“ไปออสเตรเลียงั้นเหรอ?!”ซูจือเฟยถามด้วยความประหลาดใจมาก: “พ่อ คุณปู่ให้พ่อที่ไปทำอะไรที่ออสเตรเลียในเวลานี้? ยังรีบร้อนไปขนาดนี้? ต่อให้เรื่องนี้จะบานปลายใหญ่โต แต่ก็ไม่มีความจำเป็นต้องไปที่ออสเตรเลียนะ?”

ซูโสว่เต้ายิ้มอย่างขมขื่นแล้วพูดว่า: “เหตุการณ์นี้ เป็นเรื่องอื้อฉาวระหว่างพ่อกับคุณปู่ของลูก คุณปู่ของลูกให้พ่อไปที่ออสเตรเลีย ก็ย่อมที่จะให้พ่อกลายเป็นแพะรับบาป ในเวลาเดียวกันก็ให้พ่อดึงดูดความสนใจของสื่อมวลด้วย หลังจากที่พ่อไปแล้ว พวกเขาคงจะเปิดเผยข่าวที่พ่อหนีไปในชั่วข้ามคืนกับสื่อมวลชนอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้นสื่อมวลชนคงจะจดจ่อมาที่ตัวพ่ออย่างแน่นอน”