ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2141

ขณะที่พ่อลูกสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่ จู่ๆโทรศัพท์ของซูโสว่เต้าก็ดังขึ้น

บนหน้าจอโทรศัพท์แสดงให้เห็น คนที่โทรศัพท์มา คือน้องรองของเขาที่ชื่อว่าซูโสว่เต๋อ

เมื่อนึกถึงซูโสว่เต๋อคอยซ้ำเติมพวกเขาในช่วงเวลาวิกฤต ทำให้จิตใจของซูโสว่เต้าเต็มไปด้วยความโกรธ และแน่นอนว่าเขาอารมณ์ไม่ค่อยดี

เขากดรับสายและเปิดลำโพง และถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา:"มีเรื่องอะไร?"

ซูโสว่เต๋อหัวเราะและพูด:"พี่ใหญ่ รถยนต์ได้เตรียมพร้อมแล้ว เครื่องบินก็เตรียมพร้อมแล้วเหมือนกัน ถึงเวลาส่งพี่ไปสนามบินแล้ว"

ซูโสว่เต้ากัดฟันตัวเองและพูดอย่างเย็นชา:"ได้ ฉันขอพูดกับจือเฟยสักครู่ เสร็จแล้วฉันจะลงไป"

ซูโสว่เต๋อรีบพูดทันที:"พี่ใหญ่ คุณอย่าชักช้าและเสียเวลาอีกเลย คุณท่านยังรอฉันกลับไปรายงานเรื่องนี้ ความหมายของเขาคือ คุณต้องรีบเดินทางเดี๋ยวนี้ ยิ่งเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี"

ซูโสว่เต้าทำได้เพียงระงับความโกรธของตัวเองและพูด:"โอเค ฉันจะลงไปภายในห้านาที!"

"ได้ครับ พี่ใหญ่" ซูโสว่เต๋อพูดด้วยรอยยิ้ม:"ฉันจะรอคุณที่หน้าประตู เดี๋ยวฉันจะส่งคุณไปสนามบินด้วยตัวเอง!"

ซูโสว่เต้าไม่ได้พูดอะไรและวางสายโทรศัพท์ทันที

หลังจากนั้นเขาก็มองไปที่ซูจือเฟย พูดอย่างมีนัยสำคัญ:"ช่วงนี้คุณต้องไปอยู่กับแม่ให้มากๆ ถ้าเธอมีเรื่องอะไร รีบรายงานฉันด้วย"

ซูจือเฟยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าพ่อแม่ของเขาจะกลับมาคืนดีกัน ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าและพูดอย่างจริงจัง:" คุณพ่อ โปรดวางใจ ฉันรู้เรื่องนี้แล้ว"

ซูโสว่เต้าพยักหน้าและยืนขึ้นมา ลากกระเป๋าเดินทางและพูด:"โอเค ฉันไปก่อนนะ"

ซูจือเฟยรีบถามทันที:"คุณพ่อ คุณจะกลับมาเมื่อไหร่?"

ซูโสว่เต้าส่ายหัวและพูด:"เรื่องนี้มันขึ้นอยู่กับคุณปู่ ฉันจะได้กลับมาเมื่อไหร่ ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน"

เมื่อพูดจบ ซูโสว่เต้าโบกมือ:"อย่าพูดเรื่องนี้อีกเลย"

ซูโสว่เต้ารู้สึกโกรธมากๆในใจ เดิมทีเขาก็โกรธอยู่แล้ว และอยากจะทำสีหน้าไม่พอใจให้ซูโสว่เต๋อดู แต่เขาคาดคิดไม่ถึงจริงๆ ซูโสว่เต๋อจะใช้พ่อของเขามาเป็นเกาะป้องกันตลอด เมื่อเขาพูดแบบนี้ ถ้าตัวเองยังทำสีหน้าไม่พอใจให้เขาเห็น ถ้าเขากลับไปก็คงพูดเรื่องไม่ดีของตัวเองต่อหน้าคุณพ่ออย่างแน่นอน

ซูโสว่เต้าทำได้เพียงระงับความโกรธของตัวเองอย่างไม่มีทางเลือกและพูด:"ในเมื่อเป็นคำสั่งของคุณพ่อ งั้นก็รีบเดินทางเลย!"

เมื่อพูดจบ เขาก็สั่งให้คนขับรถรับกระเป๋าเดินทางมาจากมือของซูจือเฟย และวางกระเป๋าเดินทางไว้หลังรถยนต์ และพูดกับซูจือเฟยว่า:"จือเฟย คุณต้องดูแลแม่และน้องสาวให้ดีๆ"

ซูจือเฟยรีบพูดทันที:"ได้ครับคุณพ่อ เรื่องนี้พ่อโปรดวางใจ..."

ซูโสว่เต้าไม่พูดอะไรอีก เขาก้าวขึ้นไปนั่งด้านหลังของรถยนต์ และโบกมือให้ซูจือเฟย ส่งสัญญาณให้เขากลับไป

ซูโสว่เต๋อนั่งอยู่ข้างๆซูโสว่เต้าด้วยรอยยิ้ม และพูดกับซูจือเฟยว่า:"พอแล้วจือเฟย คุณกลับไปพักผ่อนเถอะ ฉันจะส่งพ่อของคุณไปขึ้นเครื่องบินเอง"

เมื่อพูดจบ เขาก็สั่งคนขับรถยนต์ทันที:"รีบออกเดินทางเดี๋ยวนี้เลย!"

คนขับรถยนต์รีบสตาร์ทรถและขับออกไปทันที