ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2152

เซียวเวยเวยรีบโค้งคำนับและพูด:"พี่เขย คุณมีธุระก็ไปก่อนเลย เดินทางระมัดระวังด้วย"

"อืม ฉันไปก่อนนะ"

เย่เฉินโบกมือให้เธอ แล้วบิดคันเร่งทันที จากนั้นรถจักรยานไฟฟ้าก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

เซียวเวยเวยมองแผ่นหลังของเย่เฉิน ความรู้สึกต่างๆก็ผุดขึ้นในใจทันที

ในเวลานี้ สิ่งที่เธอคาดหวัง ไม่ใช่หาเงินได้เยอะๆ หรือได้ความโปรดปรานจากคนรวย

สิ่งที่เธอคาดหวังที่สุดคือ ได้นั่งอยู่เบาะหลังของรถจักรยานไฟฟ้าที่เย่เฉินขับอยู่

เพราะเธอรู้สึกว่า เบาะหลังของรถจักรยานไฟฟ้านั้น ถ้าได้นั่งคงมีความสุขและอุ่นใจมากๆ

...

เย่เฉินขับรถจักรยานไฟฟ้ามาถึงโรงแรมของเฉินจื๋อข่าย

เฉินจื๋อข่ายยืนรอเขาอยู่ที่หน้าประตูโรงแรมแล้ว

เมื่อเห็นเย่เฉินขับรถจักรยานไฟฟ้าเข้ามา เขาก็รีบเดินเข้าไปและพูด:"คุณชาย ด้วยฐานะของคุณ คุณไม่เหมาะกับการขับรถจักรยานไฟฟ้าแบบนี้อีกต่อไปแล้ว ทำไมคุณไม่ขับรถยนต์ที่ฉินกางกับหวังเจิ้งกางมอบให้คุณก่อนหน้านี้ละ? คุณไม่ชอบรถซูเปอร์คาร์เหรอ?"

เย่เฉินพยักหน้า:"รถยนต์ประเภทนั้นไม่ค่อยน่าใช้งาน และมันก็ดูอวดรวยเกินไป ถ้าฉันขับออกมาก็จะโดนคนอื่นๆขับตามมาดู ขับตามมาถ่ายรูป ฉันไม่ชอบการอวดรวยแบบนั้น"

เฉินจื๋อข่ายรีบพูดทันที:"ถ้างั้นผมจะหารถยนต์ที่เรียบง่ายหรูหราสักคันให้คุณดีไหม? คุณคิดว่ารถยนต์ยี่ห้อVolkswagen Phaetonโอเคไหม?"

เย่เฉินโบกมือ:"ไม่จำเป็น ฉันขับรถจักรยานไฟฟ้าจนชินแล้ว และเมืองจินหลิงก็ไม่ได้ใหญ่มากนัก ในตัวเมืองก็เล็กนิดเดียว ใช้รถจักรยานไฟฟ้าก็ไปได้ทุกที่ แต่หลายวันมานี้ฉันไม่ได้ชาร์จแบตของรถจักรยานไฟฟ้าเลย ดูเหมือนแบตใกล้จะหมดแล้ว เดียวคุณสั่งลูกน้องเอารถจักรยานไฟฟ้าไปชาร์จแบตให้ฉันด้วย

ขณะพูด เขาก็จอดรถจักรยานไฟฟ้าไว้ที่หน้าประตูและพูด:"ไปกันเถอะ พาฉันไปเจอซูรั่วหลี"

เฉินจื๋อข่ายรีบหันไปพูดกับพนักงานรับรถที่อยู่ข้างๆว่า:"รีบเอารถจักรยาน์ไฟฟ้าของคุณชายไปจอดเดี๋ยวนี้ และทำความสะอาดรถจักรยานไฟฟ้าด้วย และอย่าลืมชาร์จแบตให้เต็ม"

"ได้ครับ ผู้จัดการทั่วไปเฉิน!"

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ซูรั่วหลีรู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถสงบจิตใจของตัวเองและตั้งใจฝึกฝนได้

เพราะขณะที่เธอพยายามสงบจิตใจของตัวเอง ในสมองของเธอก็จะปรากฏแต่ภาพเย่เฉินออกมาทันที

ในขณะที่เธอไม่สามารถฝึกฝนต่อ กริ่งประตูก็ดังขึ้น

ในเวลานี้ เธอมีสัญชาตญาณว่าเย่เฉินมาหา ทำให้เธอรู้สึกดีใจมากๆ

หลังจากนั้น เธอรีบพุ่งไปที่หน้าประตู และเปิดประตูทันที

เมื่อมองเห็นว่าเย่เฉินยืนอยู่นอกประตู เธอรู้สึกดีใจมากๆและพูดทันที:"คุณชายเย่ ในที่สุดคุณก็มาหาฉัน!"

เมื่อพูดจบ จู่ๆเธอก็รู้สึกได้ทันที ว่าตัวเองใส่แค่ชุดสปอร์ตบราอยู่ คอและหน้าอกของเธอก็เต็มไปด้วยเหงื่อ ทำให้เธอตกใจและร้องออกมาทันที และพูดว่า:"อ๊าก! คุณชายเย่ คุณช่วยรอสักครู่!"

เมื่อพูดจบ เธอก็ปิดประตูทันที...