ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2155

ซูรั่วหลีไม่อยากเป็นศัตรูกับพ่อแท้ๆ พี่ชาย พี่สาวต่างมารดาของตัวเอง เย่เฉินไม่เพียงไม่โกรธ แต่เขากลับรู้สึกโล่งใจด้วย

อันที่จริง ถ้าคนๆหนึ่งสามารถลงมือทำร้ายพี่น้องของตัวเอง หรือแม้กระทั่งพ่อของตัวเอง เย่เฉินก็จะระแวดระวังคนประเภทนี้มากๆ

เพราะในความคิดของเขา ไม่ว่าคนๆนั้นจะเลวแค่ไหน เขาก็ต้องมีความเป็นมนุษย์หลงเหลืออยู่บ้าง ถ้าคนๆหนึ่งไม่เหลือความเป็นมนุษย์แล้ว ถึงแม้คนๆนี้จะเชื่อฟังตัวเองในวันนี้ พรุ่งนี้เขาอาจจะใช้มีดแทงที่หัวใจของตัวเองก็ได้

ดังนั้น ในความคิดของเขา ถึงแม้ซูรั่วหลีจะฆ่าล้างทุกคนในตระกูลมัตสีโมโตะ แต่อย่างน้อยเธอยังมีความเป็นมนุษย์อยู่

เหตุผลที่เธอฆ่าล้างตระกูลตระกูลมัตสีโมโตะ นั้นเป็นเพราะเธอทำตามคำสั่ง

มันก็เหมือนกับทหาร ไม่ว่าผู้บังคับบัญชาระดับสูงของเขาจะสั่งการอะไรลงมา ในฐานะที่เขาเป็นทหารที่มีคุณสมบัติที่ดี ทหารจะต้องเชื่อฟังคำสั่งทุกอย่าง

มิฉะนั้น เขาก็จะกลายเป็นทหารที่มีคุณสมบัติไม่ดี

ดังนั้นเย่เฉินไม่มีความเห็นใดๆเกี่ยวกับเรื่องนี้ และเอ่ยปากพูด:"พวกเราสองคนมีความแค้นใหญ่หลวงกับตระกูลซู คุณเกลียดซูเฉิงเฟิง ส่วนฉันเกลียดซูโสว่เต้า คุณต้องการคำตอบจากซูเฉิงเฟิง ส่วนฉันต้องการคำตอบจากซูโสว่เต้า ดังนั้นพวกเราสองคนต้องร่วมมือกันเพื่อเผชิญหน้ากับตระกูลซู"

ซูรั่วหลีลังเลอยู่ชั่วครู่ และเอ่ยปากถาม:"คุณชายเย่ คุณเกลียดพ่อของฉัน เพราะเป็นเรื่องของพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ที่เกิดขึ้นเมื่อก่อนใช่ไหม?"

เย่เฉินพยักหน้าและพูดอย่างเย็นชา:"ในตอนนั้น ซูโสว่เต้าชูธงของกลุ่มพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ และรวบรวมคนกลุ่มหนึ่งและกลั่นแกล้งพ่อของฉัน ถึงแม้ฉันไม่รู้ว่าการเสียชีวิตของพ่อ เกี่ยวอะไรกับเขาและพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่หรือเปล่า แค่การจัดตั้ง'พันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่' เขาก็เป็นศัตรูของฉันแล้ว!"

ซูรั่วหลีถามอีกครั้ง:"คุณชายเย่ คุณจะฆ่าพ่อของฉัน เพราะเรื่องพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่หรือเปล่า?"

เย่เฉินครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ และพูดด้วยสีหน้าจริงจัง:"ถ้าพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ของซูโสว่เต้า ไม่ได้เป็นฆาตกรที่ฆ่าพ่อกับแม่ของฉันโดยตรง หรือไม่ได้มีส่วนร่วมในการสังหารพ่อกับแม่ของฉัน ฉันก็จะไม่ฆ่าใครส่งเดชเหมือนซูโสว่เต้าที่ฆ่าล้างตระกูลมัตสีโมโตะ ฉันจะลงโทษเขาตามความผิดที่เขาทำไว้"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เย่เฉินก็แสดงสีหน้าเย็นชาออกมา และพูดอย่างเคร่งขรึม:"อย่างไรก็ตาม ถ้าเขามีส่วนร่วมในการทำให้พ่อกับแม่ของฉันต้องเสียชีวิต ถ้างั้นฉันก็จะเอาชีวิตของเขา และใช้ศีรษะของเขา ไปเซ่นไหว้พ่อแม่ของฉัน!"

ซูรั่วหลีพยักหน้าเบาๆ

ถึงแม้ว่าเธอไม่ต้องการให้เย่เฉินกับพ่อของเขาต้องมาต่อสู้กันในวันข้างหน้า

แต่เธอก็รู้ดีอยู่แก่ใจ เธอไม่สามารถควบคุมเรื่องนี้ได้ และเธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปควบคุมเรื่องนี้เหมือนกัน

เย่เฉินเหมือนคิดอะไรบางอย่างออก และถามด้วยความประหลาดใจ:"เมื่อสักครู่ตอนที่ฉันเข้ามา มองเห็นคุณกำลังฝึกฝนอยู่ใช่ไหม?"

ซูรั่วหลีนึกถึงภาพที่ตัวเองใส่สปอร์ตบราและกางเกงขาสั้น ทำให้เธอเขินอายและพยักหน้า เธอพูด:"ใช่ค่ะ คุณชายเย่ ฉันมักจะฝึกฝนแบบนี้ทุกวัน"

เย่เฉินถามด้วยความประหลาดใจ:"ยอดฝีมือเต๋าบู๊อย่างพวกคุณ โดยปกติพวกคุณฝึกฝนอะไรบ้าง?"

ซูรั่วหลีตอบตามความจริง:"ทุกเช้าฉันจะฝึกมวยสิงอี้เฉวียนที่สืบทอดมาจากตระกูลเหอ"

เย่เฉินถามด้วยความประหลาดใจ:"มวยสิงอี้เฉวียน? เป็นกังฟูที่มีเฉพาะในตระกูลเหอเหรอ?"

"ไม่ได้มีเฉพาะในตระกูลเหอ"ซูรั่วหลีตอบตามความจริง:"อันที่จริงมวยสิงอี้เฉวียนก็คือมวยภายใน และมวยภายในไม่ได้มีแค่ที่ตระกูลเหออย่างเดียว"

เนื่องจากตระกูลเย่มีการสืบทอดศิลปะการต่อสู้อยู่แล้ว ดังนั้นเย่เฉินก็เคยฝึกมวยหวิงชุนกับพ่อตั้งแต่เด็ก