ในขณะที่ซูรั่วหลีตื่นเต้นดีใจมากๆกับความแข็งแกร่งที่เย่เฉินมอบให้ตัวเอง ในขณะเดียวกันเธอก็ตกใจกับฐานะการเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าตระกูลผู้หญิงของเย่เฉิน ตอนนี้เย่เฉินพูดด้วยความเฉยเมย:"ถ้าคุณต้องการอะไร ก็พูดกับเฉินจื๋อข่ายได้เลย เขาจัดการทุกอย่างให้คุณได้ ฉันขอตัวไปก่อนนะ"
ซูรั่วหลีรีบพูดทันที:"คุณชายเย่ ฉันจะไปส่งคุณ!"
ซูรั่วหลีส่งเย่เฉินถึงหน้าประตูห้อง เย่เฉินก็พูดว่า:"คุณส่งแค่นี้ก็พอแล้ว"
ซูรั่วหลีพยักหน้าด้วยความเคารพ และโค้งคำนับ พูดด้วยความซาบซึ้ง:"คุณชายเย่ ขอบคุณมากๆ!"
เย่เฉินยิ้มเบาๆ:"ไม่ต้องเกรงใจ"
เมื่อพูดจบ เขาก็เดินจากไปทันที
ซูรั่วหลีมองเย่เฉินกำลังเดินออกจากโซนเอ็กเซ็กคูทีฟที่ตัวเองพักอยู่ ทำให้เธอรู้สึกตื่นตระหนก
หลังจากปิดประตูห้อง เธออดไม่ได้ที่จนบ่นพึมพำ:"คุณชายเย่เป็นคนที่มีพลังวิเศษจริงๆ คุณแม่และคุณปู่พาฉันฝึกฝนอย่างหนักมาหลายปี และพวกเขาก็ไม่เคยทำให้ฉันแข็งแกร่งขนาดนี้เลย แม้แต่คุณปู่ของตัวเอง ยังไม่สามารถทำให้เส้นลมปราณเริ่นและเส้นลมปราณตูเปิดกว้างได้ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย แต่เรื่องทั้งหมดนี้สำหรับคุณชายเย่ มันเป็นสิ่งที่เขาทำได้อย่างง่ายดาย ถ้าไม่ได้ความช่วยเหลือจากคุณชายเย่ ชั่วชีวิตของฉัน ฉันก็คงทำมันไม่สำเร็จอย่างแน่นอน..."
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ดวงตาของซูรั่วหลีก็เต็มไปด้วยน้ำตา
คนของตระกูลเหอล้วนแล้วแต่เป็นชอบฝึกฝนวิชา
ทั้งชีวิตของพวกเขาคือการเป็นยอดฝีมือเต๋าบู๊
คุณปู่ของซูรั่วหลี ความหวังสูงสุดของเขาคือการเปิดลมปราณเส้นที่สี่ให้ได้ และทำให้ตระกูลเหอกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง
แต่น่าเสียดาย ตอนนี้เขาอยู่ในวัยชราอายุแปดเก้าสิบปีแล้ว แต่ก็ยังหาวิธีเปิดเส้นลมปราณไม่ได้ หลายปีที่ผ่านมาด้วยอายุที่เพิ่มมากขึ้น ทำให้ความแข็งแกร่งของเขาลดลงเรื่อยๆอย่างควบคุมไม่ได้ และเป็นไปไม่ได้ที่จะเปิดเส้นลมปราณที่สี่อีกแล้ว
เดิมทีเหออิงซิ่วที่เป็นแม่ของซูรั่วหลี เป็นคนมีความสามารถที่สุดในตระกูลเหอ เธออายุยังน้อยอยู่ แต่เธอก็ใกล้จะเปิดเส้นลมปราณที่สามแล้ว
ในเวลานั้น คุณปู่เคยพูดไว้ ภายในเวลาห้าปีเหออิงซิ่วจะสามารถเปิดเส้นลมปราณได้อย่างแน่นอน เธอจะกลายเป็นคนแรกของตระกูลเหอที่สามารถเปิดเส้นลมปราณที่สามได้ก่อนอายุสามสิบปี และในร้อยปีมานี้ไม่เคยมีคนของตระกูลเหอทำได้มาก่อน
แต่สิ่งที่น่าเสียดายคือ ในช่วงเวลาสำคัญที่สุดของเธอ เธอได้ช่วยชีวิตซูโสว่เต้าไว้และทำให้ตัวเองได้รับบาดเจ็บ สิ่งที่ร้ายแรงที่สุดคือ เพื่อช่วยซูโสว่เต้าไว้ ทำให้เธอแขนขาดไปข้างหนึ่ง
ในนวนิยายกำลังภายใน เคยมีจอมยุทธ์แขนเดียว อย่างเช่นพระภิกษุณีเจ้าหญิงฉางผิง และฮีโร่นกอินทรีหยางกั๋ว
เธอมีเลือดเนื้อของตระกูลเหอ และเติบโตที่ตระกูลเหอ และฝึกฝนมวยสิงอี้เฉวียนของตระกูลเหอด้วย ดังนั้นเธอก็คือลูกหลานของตระกูลเหอ
ตอนนั้นที่เหออิงซิ่วอุ้มท้องเก้าเดือนและคลอดซูรั่วหลีออกมา ความคิดแรกของเหอหงเซิ่งที่เป็นผู้นำตระกูลเหอคือให้เด็กที่คลอดออกมาใช้นามสกุลเหอ
เนื่องจากเธอเป็นลูกนอกสมรสของซูโสว่เต้า ตระกูลเหอก็ไม่ยอมให้ซูโสว่เต้ารู้เรื่องนี้ด้วย ให้เธอใช้นามสกุลเหอก็สมเหตุสมผลและเป็นเรื่องปกติ
แต่เหออิงซิ่วยืนยันว่าจะให้เด็กคนนี้ใช้นามสกุลซู
เหตุผลที่ทำอย่างนี้ เพราะเหออิงซิ่วยังมีความรักต่อซูโสว่เต้าอยู่
เธอรู้สึกว่า ถึงแม้ตัวเองจะแอบคลอดลูกของซูโสว่เต้าออกมา และไม่บอกเรื่องนี้ให้ซูโสว่เต้าทราบ แต่ด้วยความเคารพที่เธอมีต่อซูโสว่เต้า เธอต้องการให้เด็กคนนี้ใช้นามสกุลซู
เหอหงเซิ่งที่เป็นพ่อของเหออิงซิ่ว เปลี่ยนความคิดของเหออิงซิ่วไม่ได้ สุดท้ายเขาก็จำยอม
แต่เหอหงเซิ่งก็มีข้อแม้หนึ่งข้อคือ ซูรั่วหลีไม่ใช้นามสกุลเหอได้ ถ้าในอนาคตซูรั่วหลีคลอดลูกออกมา ต้องมีลูกคนหนึ่งที่ต้องใช้นามสกุลเหอ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...