ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 220

บทที่ 220 พระคุณหนักเท่าภูเขา（2）

ที่จริงระหว่างทางที่มาโรงพยาบาล เย่เฉินวางแผนจะลงมือด้วยตัวเอง เพื่อรักษาพ่อตา

เขาต้องการรักษาอาการบาดเจ็บที่กระดูกสันหลัง ด้วยยาที่เขากลั่น ซึ่งไม่ต้องลงแรงเยอะเลย

แต่หลังจากที่เขามาถึงโรงพยาบาล ถึงจะพบว่าเกาจวิ้นเว่ยเชิญหมอเทวดาหลิวมาแล้ว มีสองคนมาก่อกวน แม่ยายอย่างหม่าหลันไม่มีทางเอาตัวเองไปยุ่งแน่นอน

อีกอย่าง เขาก็กังวลว่าเขาจะหยิบยาวิเศษออกมา จะทำให้ภรรยาและแม่ยายเกิดความสงสัย ถึงตอนนั้นก็คงยากที่จะอธิบาย

ตอนนี้ซือเทียนฉีก็มาแล้ว ให้เขาจัดการเรื่องนี้ ก็ยิ่งไม่สะดวกไปอีก

ด้วยความช่วยเหลือของซือเทียนฉี ผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์จีน มาช่วยรักษาพ่อตา ต้องสามารถอธิบายอดีตได้แน่นอน

ท้ายที่สุดซือเทียนฉีก็มีชื่อเสียงอย่างมาก นอกจากเขาสามารถสร้างปาฏิหาริย์ทางการแพทย์ได้ และสามารถทำให้คนยังเชื่อมั่น

ซือเทียนฉีเข้าใจในสิ่งที่เขาคิด แต่ก็ถามด้วยความแปลกใจว่า : “อาจารย์เย่ การบาดเจ็บที่กระดูกสันหลังเป็นปัญหาที่พบบ่อยในการแพทย์แผนจีนและแพทย์แผนปัจจุบัน ไม่มีทางแก้ไขปัญหาได้ ยาวิเศษของคุณสามารถรักษาให้หายได้จริงเหรอ?”

เมื่อพูดจบ เขากล่าวด้วยความขอโทษ : “ขออภัยอาจารย์เย่ ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะสงสัยตัวยาวิเศษของคุณ เพียงแค่ในใจกังวลเล็กน้อย นี่มันเกินความเข้าใจของฉัน……”

เย่เฉินกล่าวเบาๆ: “วางใจเถอะ ยานี้ กินแล้วจะช่วยซ่อมแซมความเสียหายของกระดูกสันหลังได้”

ซือเทียนฉีกล่าวด้วยความประหลาดใจ : “โธ่เอ๋ย ถ้าพ่อตาของคุณหายขาด นี่ก็เป็นปาฏิหาริย์ทางการแพทย์แล้วล่ะ เมื่อแพร่กระจายออกไปเกรงว่าจะทำให้ช็อกกันทั่วโลก ชื่อเสียงที่ดังเช่นนี้ ผู้แซ่ซือจะกล้าได้ยังไง……”

เย่เฉินกล่าวเบาๆ: “คุณน่าจะรู้ดี ฉันไม่ใช่คนที่สร้างชื่อเสียงจอมปลอม อีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้อยู่ในโลกแห่งการแพทย์ ดังนั้นเรื่องแบบนี้ ฉันไม่เหมาะที่จะทำอยู่แล้ว คุณต่างหาก ถ้าคุณสามารถรักษาอาการบาดเจ็บที่กระดูกสันหลังได้ด้วยการแพทย์แผนจีน เมื่อกระจายออกไป เกรงว่านี่จะเป็นความมหัศจรรย์อย่างยิ่งของการแพทย์จีนของเรา มันจะทำให้คนทั้งโลกชื่นชมการแพทย์แผนจีนอย่างแน่นอน ดังนั้นอย่าปฏิเสธอีกต่อไปเลย”

เมื่อซือเทียนฉีได้ยินคำนี้ พยักหน้าทันที หยิบยาเม็ดนี้แล้วกล่าวด้วยความเคารพ : “อาจารย์เย่ ผู้แซ่ซือรับทราบ!”

แต่ตอนนี้ เย่เฉินจะเอายาครึ่งหนึ่งของตัวเองที่เหลือจากการรักษามาให้ตัวเอง!

สิ่งนี้ทำให้เขาตื่นเต้นและรู้สึกประทับใจ

ถ้ามีครึ่งเม็ดนี้ งั้นในอนาคตเขาจะมีที่พึ่งในการช่วยชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง

ซือเทียนฉีรู้สึกตื่นเต้น อดไม่ได้ที่จะคุกเข่าให้เย่เฉินทันที

สะอึกสะอื้นไปแปปเดียว ซือเทียนฉีน้ำตาไหล และพยักหน้า : “อาจารย์เย่ผู้มีพระคุณอันยิ่งใหญ่ ผู้แซ่ซือจะไม่เคยลืมเลย!”

เย่เฉินมองเขาด้วยสายตาที่สงบ กล่าวว่า: “พอแล้ว รีบไปรักษาเถอะ อย่าปล่อยให้ภรรยาร้อนใจเลย”