ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2208
เซียวเวยเวยเห็นทุกคนรับรู้ข่าวสารแล้ว จึงเอ่ยต่อว่า “วันนี้ที่ดิฉันเรียกทุกคนมา มีเรื่องอยากจะประกาศให้ทราบดังนี้”
“เรื่องแรก หลิวจงฮุยกับเฉินเสี่ยวเฟย คืนเงินที่เอาเปรียบทุกคนตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาแล้วบางส่วน!”
พอพูดประโยคนี้ออกไป ในที่ประชุมจึงฮือฮากันทันที!
มีผู้หญิงคนหนึ่งพูดพรวดออกมาว่า “อะไรนะ?! หลิวจงฮุยกับเฉินเสี่ยวเฟยคือเงินแล้ว?! เรื่องจริงเหรอเนี่ย? คนโลภสองคนนั้น คืนเงินจริงๆเหรอ?! นี่เป็นไปได้ยังไง?!”
เซียวเวยเวยพูดอย่างจริงจังว่า “นี่เป็นเรื่องจริงค่ะ เพราะพวกเขาสองคนทำชั่วมาเยอะ ตอนนี้โดนพี่เขยของดิฉันส่งตัวไปชดใช้กรรมในคาราโอเกะแล้วค่ะ เฉินเสี่ยวเฟยก็ไปเป็นเด็กนั่งดริ้งค์ ส่วนหลิวจงฮุยก็ไปเป็นบ๋อย พวกเขาสองคนทำงานอยู่ที่ร้านของหม่าจงเหลียง คืนนี้ก็น่าจะเริ่มงานแล้ว ถ้าพวกคุณมีคนที่รู้จักทำงานที่นั่น ก็สามารถโทรไปสอบถามได้ค่ะ”
พิธีกรหญิงในที่ประชุมบางส่วน รีบหยิบโทรศัพท์ออกมา บางคนเอกที่จะส่งข้อความ บางคนก็โทรไปตรงๆ เลย ไม่นาน จึงมีผู้หญิงหนึ่งในนั้นอุทาน “พระเจ้า! ไอ้หลิวจงฮุยกับเฉินเสี่ยวเฟยไปทำงานที่คาราโอเกะจริงๆ! สะใจชะมัด!”
“ใช่ใช่ เพื่อนของฉันก็บอก เป็นพวกเขาสองคนจริงๆ!”
มีผู้หญิงคนหนึ่งที่รู้จักเซียวเวยเวยรีบเอ่ยถามว่า “เวยเวย พี่เขยของคุณเป็นใครกันแน่? ทำไมถึงเก่งขนาดนี้ แม้แต่หลิวจงฮุยก็กล้าลงมือด้วย?”
“พี่เขยฉัน……” เซียวเวยเวยพึมพำเสียงเบา จากนั้นจึงเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงเคารพว่า “พี่เขยฉันเป็นวีรบุรุษ!”
ผู้หญิงทุกคนที่อยู่ในที่ประชุม ล้วนแต่เคยโดนหลิวจงฮุยข่มเหงรังแกมาทั้งนั้น
พูดได้เลยว่าเกลียดเขาฝังลึกมาก
จากนั้น เซียวเวยเวยก็ส่งสายตาให้ฝ่ายการเงิน จากนั้น ฝ่ายการเงินจึงไปเรียกผู้ชายร่างกำยำจากห้องทำงานข้างๆ
ในมือผู้ชายร่างใหญ่แต่ละคนถือกล่องใบใหญ่ไว้ จากนั้นพวกเขาก็กางกล่องในมือบนโต๊ะของประธานการประชุม จึงเผยให้เห็นเงินสดเป็นก้อนๆ ในนั้น
ผู้หญิงเกือบสามร้อยคนส่งเสียงกรีดร้อง แล้วยังมีคนตะโกนอีกว่า “เซียวเวยเวยจงเจริญ!” จากนั้น ในที่ประชุมก็มีเสียงปรบมือดังสนั่น
วินาทีนี้ เซียวเวยเวยชนะใจแล้วความปกป้องสรรเสริญจากผู้หญิงเหล่านี้ นี่เป็นผลสำเร็จก้าวแรกที่ตัวเองรับช่วงบริษัทโมเดลลิ่งซ่างเหม่ย……
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...