ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 224
บทที่ 224 เย่เฉินหลอกกู（2）
เย่เฉินก็ไหล่ตกอย่างทำอะไรไม่ได้ แล้วก็หยิบเอาเช็คเงินสดเอามาจากกระเป๋า แล้วยื่นให้เธอ พร้อมพูดว่า “แม่ครับ นี่ครับเช็คเงินสด”
หม่าหลันรับเอาเช็คเงินสดอย่างตื่นเต้น ดีอกดีใจ แล้วก็รีบไปชำระเงิน
เย่เฉินเห็นเธอรีบร้อนอย่างนั้น ก็รู้ได้ว่าเธอเดือดร้อนเรื่องเงินที่เหลือ แล้วก็ถอนหายใจ จากนั้นก็หันตัวกลับห้องผู้ป่วยไป
หลังจากกลับไปแล้ว เซียวชูหรันก็ถามอย่างสงสัยว่า “แม่ฉันตามคุณไปหรือ?”
เย่เฉินพยักหน้า “แม่เอาเช็คเงินสดไปแล้ว บอกว่าจะไปจ่ายเงินเอง”
“ช่างเถอะ” เซียวชูหรันเองก็เต็มไปด้วยใบหน้าเอือมระอา
เธอรู้มาตลอดว่าแม่ตนโลภมากในทรัพย์สิน เป็นคนที่เห็นเงินแล้วตาโต พอรู้ว่าได้เงินคืนมาแสนแปดหมื่น ก็ต้องอยากได้แน่
แต่เธอก็พูดอะไรมากไม่ได้ เพราะถึงอย่างไรแม่เธอก็เป็นคนแบบนี้ ถ้าตนเองไม่เห็นด้วย จะต้องร้องไห้ร้องห่ม ขู่จะผูกคอตายอีกเหมือนเคย
……
ในตอนนั้น หม่าหลันก็เร่งฝีเท้าไปยังสถานที่ชำระเงิน แล้วเอาเช็คเงินสดวางแหมะลงตรงหน้าพนักงาน แล้วพูดว่า “ฉันมาชำระเงินค่าเข้าพักโรงพยาบาลให้กับเซียวฉางควน”
พนักงานก็พยักหน้า แล้วก็เปิดบัญชี พอเห็นข้อมูลการเข้าพัก ก็บอกว่า “ชำระสองหมื่นก็พอคะ ถ้าเกินมาจะถอนให้ ถ้าไม่พอต้องจ่ายเพิ่ม”
“ได้ค่ะ” หม่าหลันพูดอย่างอดตื่นเต้นไม่ได้ “ชำระด้วยเช็คเงินสดนี้ ที่เหลือก็โอนเข้าบัญชีฉันเลย”
พูดจบ ก็ควักเอาบัตรธนาคารตนเองออกมา แล้วยื่นไป พร้อมสั่งว่า “โอนถอนคืนไปในบัญชีนี้เลย อย่ามัวชักช้า”
พนักงานก็ตอบรับ แล้วก็เอาเช็คเงินสดมาตรวจดู จากนั้นก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจ
เช็คเงินสดจำนวนร้อยล้านหยวนนี้ จะเป็นของจริงไปได้อย่างไร！
ลูกสาวตนเองเพิ่งบอกเองว่าเงิน แสนแปดหมื่น ส่วนเช็คร้อยล้านนี้ น่าจะเป็นของเย่เฉิน
ไอ้เด็กคนนี้มันร้ายจริงๆ ไปหลอกคนใหญ่คนโตเสียจนชิน พกเช็คเงินสดร้อยล้านหยวนติดตัวไว้เล่นๆ เกือบจะเล่นฉันเสียแล้ว！
ไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้คนนี้มันจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ！ แต่ว่านี่มันก็เป็นหลักฐานที่เขาเอาไว้หลอกลวงคน
ไม่ได้การแล้ว！เย่เฉินยังกล้าหลอกลวงแม้แต่ฉัน จะต้องเอาเช็คเงินสดนี้ไปต่อหน้าลูกสาวตนเอง แล้วถามต่อหน้าให้รู้ความกระจ่างไป
ไม่ว่าอย่างไร วันนี้ก็จะต้องให้ลูกสาวตรงเอง หย่ากับไอ้คนลวงโลกคนนี้ให้ได้！
......
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...