มันก็เหมือนกับสำนักต่างๆในยุทธภพ เจ้าสำนักจะสอนวิทยายุทธที่ร้ายกาจที่สุดให้กับผู้สืบทอดเจ้าสำนักคนต่อไป และจะไม่สอนให้กับลูกศิษย์คนอื่นๆ เหตุผลที่ทำแบบนี้ เพราะต้องการให้ผู้สืบทอดเจ้าสำนักมีวิทยายุทธที่แข็งแกร่งกว่าคนอื่นๆ เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ไม่ต้องกลัวว่าผู้สืบทอดเจ้าสำนักจะโดนคนของสำนักตัวเองลอบทำร้ายและแย่งตำแหน่งเจ้าสำนักไป
เมื่อก่อน คุณท่านซูเฉิงเฟิงสอนเรื่องพวกนี้ให้กับซูโสว่เต้าทุกวัน สำหรับลูกชายคนอื่นๆ เขาไม่เคยสอนเรื่องแผนการพวกนี้เลย
แต่ตอนนี้ ลูกชายคนโตอย่างซูโสว่เต้าถูกตัวเองตัดหางปล่อยวัดแล้ว
เมื่อปลดลูกชายคนโตแล้ว ผู้สืบทอดตระกูลที่เขาหวังไว้ ก็เปลี่ยนเป็นลูกชายคนรองอย่างซูโสว่เต๋อ
ดังนั้น เขาก็เลยตัดสินใจ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เขาจะสั่งสอนและฝึกฝนซูโสว่เต๋อให้ดี
ในเวลานี้เขารู้สึกว่า:"ฉันคงอยู่บนโลกนี้ได้อีกสิบถึงยี่สิบปีต่อจากนี้ การเติบโตของโสว่เต๋อต่อจากนี้ ใช้เวลาสิบถึงยี่สิบปี คงทำให้เขากลายเป็นคนสุขุมรอบคอบมากขึ้น"
"เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่สามารถคุกคามอำนาจของฉันในตระกูลซูต่อจากนี้อีกสิบถึงยี่สิบปีข้างหน้า"
"ถ้าเปลี่ยนเป็นโสว่เต้ามาเป็นผู้สืบทอดตระกูล อาจจะใช้เวลาเพียงแค่ห้าถึงแปดปี ฉันคงควบคุมเขาไม่ได้อีกแล้ว"
"เมื่อเป็นเช่นนี้ เรื่องที่เกิดขึ้นจนถึงทุกวันนี้ มันอาจจะไม่ใช่เรื่องที่เลวร้ายก็ได้"
ในเวลานี้ ซูโสว่เต๋อรีบถามทันที:"คุณพ่อ ตอนนี้พวกเราควรฆ่าผู้หญิงอย่างตู้ไห่ชิงยังไง?! คุณได้ส่งยอดฝีมือของตระกูลเราไปที่จินหลิงหรือยัง?"
"ยังเลย"ซูเฉิงเฟิงส่ายหัวและเปิดปากพูด:"เรื่องแบบนี้ ใช้คนในตระกูลไม่ได้? ถ้าส่งคนในตระกูลไปก็จะเป็นการสร้างปัญหายุ่งยากให้ตัวเอง?"
ซูโสว่เต๋อถามด้วยความสงสัย:"คุณพ่อ คุณเป็นคนพูดไม่ใช่เหรอ พวกเราต้องมีเหตุผลในการทำเรื่องนี้ไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้ตู้ไห่ชิงทำให้ตระกูลเสื่อมเสียชื่อเสียง พวกเราก็มีเหตุผลเพียงพอที่จะลงมือได้แล้ว?"
"อย่างเช่น เธอท้องกับผู้ชายนอกรีต และเธอก็ตั้งใจจะแต่งงานกับผู้ชายนอกรีตด้วย นี่มันทำให้ราชวงศ์ต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง"
"อย่างเช่น เธอได้คลอดองค์ชายสองคนให้ราชวงศ์ แต่ถ้าเธอแต่งงานครั้งที่สองกับผู้ชายนอกรีต เธอก็จะคลอดลูกของผู้ชายนอกรีตคนนั้นออกมา และลูกของผู้ชายนอกรีตคนนี้ ก็จะเป็นน้องชายต่างบิดาขององค์ชาย ทำให้องค์ชายขายหน้า ทำให้ราชวงศ์เสื่อมเสีย ทำให้ทุกคนในประเทศเสื่อมเสียเช่นกัน?"
"เรื่องเหล่านี้ ทำให้ราชวงศ์มีเหตุผลในการลงมือ เมื่อเรื่องนี้โดนเปิดเผยในอนาคต ทำให้เรื่องเหล่านี้เกี่ยวข้องกับตัวเองน้อยที่สุด!"
ซูโสว่เต๋อรีบถามทันที:"คุณพ่อ คุณมีวิธีอะไรที่จะทำให้ตู้ไห่ชิงตายโดยไม่ทราบสาเหตุไหม?"
ซูเฉิงเฟิงหัวเราะอย่างเย็นชาและพูด:"สิ่งที่ฉันต้องการ ไม่ใช่ให้เธอตายโดยไม่ทราบสาเหตุ แต่ทำให้เธอตายโดยหาหลักฐานอะไรไม่เจอต่างหาก!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...