ถึงแม้ในชื่อของซูโสว่เต๋อจะมีคำว่าเต๋อที่แปลว่าคุณธรรม แต่เขากลับเป็นคนที่ไม่มีคุณธรรมเลย
ไม่เพียงไม่มีคุณธรรมแล้ว และเป็นคนที่โหดเหี้ยมด้วย
และซูเฉิงเฟิงถึงแม้จะเป็นคนที่ไม่มีคุณธรรม แต่อย่างน้อยก็เป็นคนที่เฉลียวฉลาดและมีความสามารถ
คนประเภทนี้ ต่อหน้าจะพูดแต่คุณธรรมและศีลธรรม แต่ในจิตใจมีแต่เรื่องสกปรกและชั่วร้าย
สิ่งสำคัญที่สุดคือ จิตใจที่สกปรกและชั่วร้ายนั้นไม่สามารถเปิดเผยให้คนอื่นเห็นได้
ในจิตใจของคุณท่านใหญ่ซู มีแต่เรื่องสกปรกและชั่วร้ายมาตลอดชีวิต เรื่องผิดศีลธรรมไม่รู้ว่าทำมามากแค่ไหน แต่เรื่องที่ทำให้เขาผิดพลาดมีเพียงเรื่องเดียว นั่นก็คือเรื่องของซูรั่วหลี
เรื่องส่วนใหญ่ คุณท่านใหญ่ซูจะจัดการเรื่องทุกอย่างได้อย่างยอดเยี่ยม
ในเวลานี้ คุณท่านใหญ่ซูได้ฝึกฝนให้ซูโสว่เต๋อกลายเป็นผู้สืบทอดตระกูลต่อจากเขา ดังนั้นเขาก็เลยพูดสั่งสอนจากใจจริง:"โสว่เต๋อ คุณรู้ไหม การอยู่รอดในชนชั้นสูงและการจัดการปัญหาต่างๆ จำเป็นต้องใช้คำพูดนี้ นั่นก็คือทำเรื่องอะไรก็ต้องมีเหตุผล!"
"ทำเรื่องอะไรก็ต้องมีเหตุผล?"ซูโสว่เต๋อรีบถามทันที:"คุณพ่อ คุณช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม?"
คุณท่านใหญ่ซูอธิบาย:"คำว่าทำเรื่องอะไรก็ต้องมีเหตุผล ก็คือไม่ว่าคุณจะทำเรื่องอะไร ต้องมีเหตุผลมารองรับเรื่องที่จะทำ!"
"ถ้าทำเรื่องนั้นโดยไม่มีเหตุผลอะไรเลย พวกเราตรงเข้าไปและทำร้ายคนอื่นทันที มันเป็นการกระทำที่ไม่สมควร เป็นการกระทำที่โหดเหี้ยมและไม่มีเหตุผล เรื่องอย่างนี้ควรคิดให้ดีๆก่อนจะลงมือทำ
"คุณคิดดูสิ ตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงตอนนี้ สงครามระหว่างประเทศต่างๆ ถึงแม้ประเทศนั้นจะเป็นผู้รุกรานก็ตาม โดยปรกติผู้รุกรานก็จะหาเหตุผลต่างๆเพื่อทำสงครามเสมอ"
เมื่อซูโสว่เต๋อได้ยินเรื่องนี้ เขาก็เข้าใจทันทีและพูด:"คุณพ่อ ฉันเข้าใจความหมายของคุณแล้ว! วันนี้ได้ยินคำพูดเหล่านี้ของคุณพ่อ ทำให้ผมเข้าใจเรื่องต่างๆอย่างกระจ่างทันที! หลังจากนี้ฉันจะอยู่ข้างๆคุณพ่อเพื่อเรียนรู้ทุกอย่าง และจะฝึกฝนตัวเองมากขึ้น!"
ซูโสว่เต๋อโตจนถึงบัดนี้ วันนี้คือครั้งแรกที่เขาได้ยินเล่ห์เหลี่ยมต่างๆจากคุณพ่อ
อันที่จริง คุณท่านใหญ่ซูเป็นคนเล่ห์เหลี่ยมจัด ในสมองมีแผนการต่างๆนับไม่ถ้วน แผนการนี้เป็นเพียงแผนการทั่วๆไป ไม่ใช่แผนการที่ลึกล้ำอะไรมากนัก
แต่เนื่องจากซูโสว่เต๋อเป็นเพียงแค่ลูกชายคนรอง ดังนั้นเขาก็เลยไม่เคยฝึกฝนแผนการที่มีเล่ห์เหลี่ยมขนาดนี้
แผนการแบบนี้ ก็เหมือนกับแผนการของจักรพรรดิที่ใช้ในสมัยโบราณ และมักจะสอนให้กับองค์ราชทายาทที่จะสืบทอดบัลลังก์เท่านั้น ส่วนองค์ชายอื่นๆไม่มีโอกาสได้เรียนรู้อยู่แล้ว และไม่มีสิทธิ์ได้ยินแผนการพวกนี้ด้วย
เหตุผลที่จักรพรรดิไม่เต็มใจจะสอนเรื่องการบริหารประเทศ เรื่องของอำนาจและการใช้แผนการต่างๆให้องค์ชายคนอื่นๆ ก็เพราะเกรงกลัวว่าในอนาคตองค์ชายคนอื่นๆจะคุกคามความปลอดภัยขององค์ราชทายาท

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...