อาชญากรส่วนใหญ่ที่ก่อการร้ายนั้น จะเป็นคนที่ตำรวจต้องการจับกุมตัวมากๆ ดังนั้นคนอย่างหลิวจ้านที่สามารถหลบหนีการจับกุมและไม่เคยโดนจับได้มาก่อน เขาเป็นคนที่เฉลียวฉลาดและระแวดระวังตัวมากๆ และรู้จักวิธีหลบซ่อนตัวเอง
ดังนั้น เมื่อเขาเห็นตู้ไห่ชิงแล้ว ถึงแม้เขาจะตื่นเต้นดีใจมากๆ แต่ก็ไม่ได้แสดงออกมาทางสีหน้าเลย
เขาแกว่งปืนที่อยู่ในมือ และพูดอย่างเย็นชา:"คนที่อยู่ด้านหลังรีบเดินเร็วๆหน่อย อย่าทำตัวชักช้าอืดอาด!"
ตู้ไห่ชิงกับซูจือหยูไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติใดๆเลย และรีบเดินตามคนอื่นๆเข้าไปในห้องโถงทันที
เมื่อเห็นว่าตู้ไห่ชิงอยู่ภายใต้การควบคุมของตัวเองแล้ว หลิวจ้านก็ไม่ได้ไปค้นห้องอื่นๆเลย แต่รอจนทุกคนเดินเข้าไปในห้องโถงแล้ว และเดินตามหลังทุกคนเข้าไปในห้อง จากนั้นก็ปิดประตู
ในเวลานี้ ในห้องโถงมีทั้งผู้ชาย ผู้หญิง คนแก่และเด็กร่วมๆกันหนึ่งร้อยกว่าคน ทุกคนมองหลิวจ้านด้วยความกลัว และไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรทุกคนหรือเปล่า
ในเวลานี้หลิวจ้านเดินขึ้นไปที่เวทีงานประมูล เขาหยิบไมโครโฟนขั้นมาและพูดอย่างเย่อหยิ่ง:"ทุกท่าน วันนี้พวกเราได้มาเจอกันที่นี่ด้วยวิธีแบบนี้ มันก็เป็นพรหมลิขิตอย่างหนึ่ง ดังนั้นฉันขอแนะนำตัวให้ทุกคนรู้"
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ หลิวจ้านกระแอมในลำคอและพูดว่า:"ฉันชื่อหลิวจ้าน เป็นคนชาวเหนือ เป็นนักโทษอาชญากรระดับAที่ตำรวจต้องการตัว ฉันหลบหนีมาถึงจินหลิง คิดไม่ถึงจริงๆว่าตอนซื้อบุหรี่ซองหนึ่งที่หน้าประตูทางเข้าสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ฉันก็ถูกตำรวจค้นพบ ฉันไม่มีทางเลือกก็เลยวิ่งเข้ามาหลบอยู่ที่นี่ และใช้ทุกท่านเป็นตัวประกัน"
หลังจากนั้น หลิวจ้านก็เปลี่ยนคำพูด:"อย่างไรก็ตาม ทุกท่านไม่ต้องหวาดกลัว ฉันขอยืนยันว่าฉันไม่ต้องการเงิน และไม่ต้องการฆ่าคนด้วย ฉันหวังแค่ว่าทุกท่านจะเชื่อฟังและอยู่ที่นี่อย่างเงียบๆ เป็นตัวประกันให้ฉันต่อรองกับตำรวจ เมื่อตำรวจทำตามเงื่อนไขที่ฉันต้องการ ฉันก็หลบหนีและใช้ชีวิตของฉันต่อไป และทุกคนที่จะสามารถออกจากที่นี่อย่างปลอดภัยเช่นกัน"
คำพูดของหลิวจ้าน ทำให้คนส่วนใหญ่โล่งอกทันที
คนเหล่านี้รู้สึกว่า ถ้าต้องการให้พวกเขาเป็นตัวประกัน พวกเขาก็จะเชื่อฟังและทำตาม รอให้หลิวจ้านได้ในสิ่งที่เขาต้องการ ตัวเองก็จะสามารถกลับบ้านได้อย่างปลอดภัย
ตู้ไห่ชิงกับซูจือหยูก็ไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติใดๆเลย พวกเธอสองคนก็เหมือนกับคนอื่นๆ แค่รู้สึกว่าตัวเองซวยมากๆ
ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน หลิวจ้านไม่เพียงแค่มีปืนอยู่ในมือ เขายังมีระเบิดติดตัวมาด้วย!
ร่างกายของทุกคนที่อยู่ที่นี่ถูกสร้างมาจากเลือดเนื้อ เมื่อโดนระเบิดแบบนี้เข้าไป ก็ไม่มีใครสามารถรอดชีวิตไปได้!
ดังนั้น ในเวลานี้ ความคิดที่จะขัดขืนและต่อต้านในใจของทุกคนก็หมดไปทันที!
แม้แต่ในทีมรักษาความปลอดภัย มีชายหนุ่มหลายๆคนที่เคยเป็นทหารและปลดประจำการมาแล้ว ก็ล้มเลิกความคิดที่จะหาโอกาสพลิกสถานการณ์
สำหรับชายหนุ่มที่เคยเป็นทหาร การจะจับกุมตัวใครสักคนนั้นมันไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ในขณะที่จับกุมตัวคนๆนั้น และต้องแน่ใจว่านิ้วมือของคนๆนั้นไม่ได้ไปกดโดนสวิตช์อันเล็กๆ มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...