ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2317
เมื่อหลิวจ้านได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขาตื่นเต้นดีใจมากๆจนเกือบจะหัวเราะออกมา
เขาถามกลับไปทันที:"มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?!"
ภรรยาที่อยู่ปลายสายพูดอย่างมั่นใจ:"ใช่ มันเป็นเรื่องง่ายมากๆ!"
"ดีมากๆ!"หลิวจ้านพูดด้วยความดีใจ:"มันเป็นเรื่องง่ายๆเหมือนกระดิกนิ้วเลย!"
เพราะเขาเคยเห็นรูปถ่ายและข้อมูลของตู้ไห่ชิงกับซูจือเฟยและซูจือหยูทั้งสามแม่ลูกมาแล้ว ซูจือเฟยไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่ตู้ไห่ชิงกับซูจือหยูแม่ลูกคู่นี้ที่มีหน้าตาสวยงามและสะดุดตามากๆ เขามองเห็นพวกเธอเมื่อสักครู่แล้ว
ตอนนี้ แม่ลูกคู่นี้อยู่ในกลุ่มตัวประกันหนึ่งร้อยกว่าคน เมื่อตัวเองขอรถยนต์จากตำรวจได้แล้ว และจับพวกเธอสองคนเป็นตัวประกันและหนีไปพร้อมกัน!
เดิมทีลักพาตัวหนึ่งคนได้สิบล้านหยวน ตอนนี้ลักพาตัวสองคนได้เงินตั้งสามสิบล้านหยวน!
ชั่วชีวิตของหลิวจ้าน เขาไม่เคยหาเงินได้เยอะขนาดนี้มาก่อน
ดังนั้น เขารีบรับปากทันที:"ฉันรู้แล้ว คุณไปพูดกับพวกเขาด้วย บอกว่าฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้สำเร็จ!"
ภรรยาของหลิวจ้านก็ดีใจมากๆเหมือนกัน
เพราะได้เงินตั้งสามสิบล้านหยวน!
หลิวจ้านรีบพูดออกมาทันที:"วางใจได้ ฉันทำสำเร็จอยู่แล้ว พ่อแม่และลูกที่อยู่ในบ้าน คงต้องรบกวนคุณดูแลพวกเขาด้วย"
ภรรยาของหลิวจ้านพูดด้วยความตื่นเต้น:"ที่รัก เรื่องนี้คุณไม่ต้องเป็นห่วง! ฉันจะดูแลพ่อแม่และลูกของพวกเราให้ดีที่สุด!"
"ได้!"หลิวจ้านหัวเราะออกมาและพูด:"ฉันต้องวางสายก่อน รอฉันออกนอกประเทศแล้วค่อยติดต่อคุณอีกที!"
"ได้! ที่รัก คุณระมัดระวังตัวด้วยนะ!"
เมื่อวางสายโทรศัพท์แล้ว หลิวจ้านรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...