ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2337

หลิวจ้านมองเห็นเงาดำพุ่งเข้ามาจากข้างหลังด้วยความเร็ว มันคือรถบรรทุกที่เดิมทีควรเกิดอุบัติเหตุจอดขวางทางเอาไว้！

รถสองคันนั้นขับมาด้วยความเร็ว ทั้งยังขับมาแบบตีคู่ กินพื้นที่บนถนนไปทั้งหมด เมื่อเห็นว่าระยะห่างใกล้รถโรลด์รอยซ์เข้ามาเรื่อยๆ ก็ไม่มีทีท่าว่าจะเบรกเลยสักนิด

คราวนี้หลิวจ้านตกใจจนหน้าถอดสี

ถึงยังไงเขาก็เป็นคนที่มีไหวพริบตอบสนองต่อสิ่งรอบตัวเป็นอย่างดี ดังนั้นจึงรับรู้ได้ในทันทีว่ามีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป！

เขาพึมพำในใจว่า “ก่อนหน้านี้ ทุกอย่างยังอยู่ในแผนที่ฉันกับตระกูลซูวางไว้นี่นา！”

“ทั้งเรื่องที่ตำรวจหาตัวฉันเจอ ทั้งเรื่องที่ฉันถูกไล่ล่าเข้าไปในหอเพชรนิลจินดา ทั้งเรื่องที่ฉันจับตัวตู้ไห่ชิงกับซูจือหยูมาเป็นตัวประกัน รวมไปถึงเรื่องที่ฉันพาสองคนนี้หนีมาด้วย ทุกอย่างต่างก็อยู่ในแผนทั้งนั้น！”

“แต่ว่า มีแค่รถบรรทุกสองคนตรงหน้านี้ ที่อยู่นอกเหนือจากแผนเดิมที่วางเอาไว้！”

“พวกนั้นไม่ควรมาปรากฏตัวที่นี่สิ…”

“การที่รถสองคนนั้นขับมาที่ฉันด้วยความเร็วแบบนี้ มองแค่ปราดเดียวก็รู้แล้วว่าไม่ใช่ลางดี！”

หลิวจ้านไม่ใช่คนโง่

เขาเคยเห็นข่าวและคลิปรถขนาดใหญ่เกิดอุบัติเหตุในทีวีบ่อยๆ

จึงรู้ว่ารถบรรทุกที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูงมีพลังทำลายล้างมากที่สุด

รถบรรทุกหลายสิบตัน วิ่งมาด้วยความเร็วที่เกินกว่าหนึ่งร้อยกิโลเมตร แรงพุ่งชนของมันต่อให้เป็นรถถังก็ไม่สามารถต้านทานได้

ถ้าเป็นรถคันเล็กๆ ก็คงถูกชนจนปลิวว่อน！

ที่น่ากลัวไปกว่านั้นก็คือ ทางข้างหน้าไม่มีที่ให้หนีเลย！

ซูจือหยูแสยะยิ้มเย็น “นายรับเงินคนอื่นมา แถมยังเป็นฆาตกรพรากชีวิตคนอื่น ยังจะมาพูดเรื่องเมตตาเพื่อนมนุษย์อะไรอีก?”

หล้วจ้านด่าทอออกมาอย่างกรุ่นโกรธ “แม่ง พูดออกมาอีกสิ เชื่อไหมฉันยิงแกตายแน่?！”

ซูจือหยูยิ้มออกมาอย่างเศร้าๆ เอ่ยพูดอย่างไม่ยอมว่า “งั้นนายก็ยิงฉันเถอะ！ถูกนายยิง ยังดีกว่าถูกรถบรรทุกบีบอัดเป็นปลากระป๋อง！”

เมื่อเข้าได้ยินแบบนี้ ก็หน้าซีดขาวในทันที！

แม้ว่าเขาเป็นจอมโจรที่คร่าชีวิตผู้คนไปมากมาย แต่กระนั้นก็ยังกลัวตาย กลัวเจ็บ ถ้าต้องเป็นเหมือนผู้ประสบเกิดอุบัติเหตุที่ถูกรถบรรทุกชน หลังจากถูกชนก็ค่อยๆตายไปช้าๆ แบบนั้นเขายอมตายทีเดียวให้มันจบๆไปเลยดีกว่า…

เมื่อซูจือหยูเห็นเขาลนลาน ก็แสดงสีหน้าเหยียดหยาม เอ่ยพูดเสียงเย็นว่า “ทำไม ปกตินายฆ่าคนเป็นเบืออยู่แล้วนี่ ตอนนี้กลัวตายแล้วเหรอ?”

ในเวลานี้หลิวจ้านไม่มีเวลามาสนใจที่ซูจือประชดตัวเอง หลุดปากถามออกไปว่า “แกไม่กลัวตายหรือไง?”