ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2345
เย่เฉินพูดจบ พวกหม่าฉงซิงก็กลัวจนตัวสั่นทันที!
เขาไม่เข้าใจ ทำไมผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าถึงโหดร้ายขนาดนี้ จะเอาไฮยีนาลายจุดมาทรมานพวกเขา โหดร้ายขนาดนี้ ยังเป็นคนอยู่รึเปล่า?"
และแล้ว หนึ่งในนั้นก็ทนไม่ไหวทันที ร้องพูดว่า:"ฉันพูด! ฉันจะพูดหมด!"
เขาพูดไม่เท่าไหร่ อีกสองคนข้างๆก็รีบสารภาพ:"ฉันก็พูด!"
เย่เฉินพยักหน้าอย่างพอใจ:"ได้ พวกคุณทั้งสามคนมีท่าทางแบบนี้ เดี๋ยวฉันจะให้เวลาพวกคุณ พูดให้ชัดเจนทีละคน"
พูดจบ เขามองไปทางหม่าฉงซิง พูดเยาะเย้ยว่า:"ดูเหมือนกระดูกของคุณคงจะแข็งมากสินะ ไม่รู้ว่าไฮยีน่าลายจุดจะกัดเข้ารึเปล่า?"
พูดจบ เย่เฉินก็หัวเราะตัวเอง:"ดูความจำของฉันสิ ฉันลืมไปว่าไฮยีน่าลายจุดไม่ชอบเคี้ยวกระดูก พวกมันชอบหาจุดอ่อนจากเหยื่อแล้วจึงใช้ฟันจู่โจมจุดนั้นอย่างแรง ถึงเวลาก็จะดูว่าคุณทนได้ไหม?"
ใบหน้าของหม่าฉงซิงซีดราวกับกระดาษ และตกใจกลัว เขารีบร้องไห้และพูดว่า:"ฉันพูด! ฉันจะพูดหมด! โปรดเมตตาด้วยครับ...... "
เย่เฉินเพียงแค่หัวเราะเยาะเย้ย กดถ่ายวิดีโอ แล้วเริ่มบันทึกวิดีโอใหม่อีกครั้ง และพูดว่า:"เอาล่ะ พูดสิ แนะนำตัวเองก่อน แล้วค่อยอธิบายอย่างละเอียด ว่าใครเป็นคนสั่งให้พวกคุณทำแบบนี้"
"ซูเฉิงเฟิงรู้สึกว่าตู้ไห่ชิงได้ทำลายชื่อเสียงของตระกูลซูอย่างร้ายแรง ทำให้ตระกูลซูขายหน้า และทำให้เขาอับอายดังนั้นเขาจึงมีความคิดที่จะล้างสิ่งไม่ดีออกไป......"
เย่เฉินถามอีกครั้ง:"แล้วซูเฉิงเฟิงวางแผนเรื่องทั้งหมดอย่างไร?"
หม่าฉงซิงรีบพูดว่า:"ซูเฉิงเฟิงอยากทำตามวิธีการของราชวงศ์ยุโรปในการลอบสังหารเจ้าหญิงที่มีชื่อเสียง และทำให้เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์เพื่อฆ่าตู้ไห่ชิง ดังนั้นเขาจึงไปหาหลิวจ้าน และขอให้หลิวจ้านเล่นฉากถูกตามล่า จากนั้นใช้โอกาสนี้จับตู้ไห่ชิง และให้ฉันวางแผนอุบัติเหตุทางรถยนต์ในอุโมงค์ แล้วฆ่าหลิวจ้านกับตู้ไห่ชิงไปเลย……"
เย่เฉินเยาะเย้ย:"โอ้? ดังนั้น เพื่อที่จะฆ่าตู้ไห่ชิง ซูเฉิงเฟิงสุนัขแก่ตัวนี้ ตั้งใจสั่งหลิวจ้านให้ผูกระเบิดไว้ที่ตัว และจับคนหลายร้อยคนเป็นตัวประกัน? !"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...