ในเวลาเดียวกัน ตระกูลซูแห่งเย่นจิง
คุณท่านใหญ่ซูถือโทรศัพท์ ฝืนความรู้สึกที่จะโยนโทรศัพท์ทิ้ง และอ่านเนื้อหาข่าวให้จบ จากนั้นก็ด่าอย่างโกรธจัด:"แม่งเอ้ย! ไอ้เวรหม่าฉงซิง มันทำงานยังไงกัน! ทำไมจือหยูถึงอยู่ในรถด้วย! ตอนนี้ตู้ไห่ชิงและจือหยู! หม่าฉงซิงและคนอื่นๆ อยู่ที่ไหนกันแน่!"
อันที่จริงซูโสว่เต๋อกลัวจนฉี่จะราดแล้ว แต่เขายังคงแสร้งทำเป็นนิ่ง และพูดว่า"พ่อ ตอนนี้ติดต่อหม่าฉงซิงไม่ได้เลย และพี่สะใภ้กับจือหยูมีชีวิตอยู่หรือตายก็ไม่รู้ พ่อว่ามีคนจงใจเป็นศัตรูกับตระกูลซูของเราใช่รึเปล่า!"
คุณท่านใหญ่ซูต้องการแค่ชีวิตของตู้ไห่ชิงเท่านั้น ซูโสว่เต๋อแค่ต้องการตัดต้นเหตุของเรื่องไป ถึงให้คนไปหาครอบครัวของหลิวจ้าน เขาเพิ่ม 20 ล้าน เพื่อให้หลิวจ้านฆ่าซูจือหยูไปด้วย
ตอนนี้ความชั่วถูกเปิดเผยแล้ว แต่ยังไม่รู้ว่าซูจือหยูหายไปไหน ถ้าความลับถูกเปิดเผย เขาจะจบอย่างแน่นอน
ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงจงใจเปลี่ยนหัวข้อ และดึงความสนใจของคุณท่านใหญ่ซูไปตรงข้ามกับตระกูลซูทั้งหมด
ตอนนี้คุณท่านใหญ่ซูพูดด้วยสีหน้าบึ้ง:"ปัญหานี้พ่อก็ไม่รู้จะพูดยังไง ตอนนี้คนหายไปแล้ว ไม่มีเบาะแสที่มีค่าเลย!"
"ไม่รู้ว่าทำไม เรื่องทั้งหมดนี้มันแปลกประหลาดไปทุกที่! มันแปลกสุดๆ! ฉันซูเฉิงเฟิงก็ถือว่าท่องยุทธภพมาหลายสิบปี ไม่เคยเจอเรื่องประหลาดแบบนี้มาก่อนเลย!"
พูดไป เขาก็พูดเสียงเย็นชาว่า:"ตอนนี้พ่อมีคำถามมากมายที่ไม่เข้าใจ"
"อย่างเช่น ทำไมจือหยูถึงอยู่ในรถ?"
"หลิวจ้านนั้นหม่าฉงซิงเป็นคนติดต่อ ภารกิจที่ผมให้หม่าฉงซิงมันชัดเจนมาก ผมบอกกับเขาตั้งนานแล้ว เอาแค่ชีวิตของตู้ไห่ชิง ไม่ว่าจะเป็นจือหยูหรือจือเฟย หากพวกเขาไปงานประมูล ก็ห้ามทำร้ายพวกเขา!"
ซูโสว่เต๋อกลัวจนอดสั่นไม่ได้ และรีบพูดว่า:"พ่อ ในเมื่อหลิวจ้านเป็นคนติดต่อหม่าฉงซิงอยู่ตลอด ผมเดาว่าหม่าฉงซิง 80% คงไม่พ้นจากเรื่องนี้แน่ อีกอย่างตอนนี้เขาก็หายไป ผมสงสัยว่า เขาอาจจะติดสินบนคู่แข่งและศัตรูลับๆของเราก็เป็นได้!"
พูดจบ ซูโสว่เต๋อก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของสีหน้าคุณท่านใหญ่ซูทันที
วิธีที่ไม่ให้ตัวเองเสียหาย แต่กลับให้คนอื่นเสียหายแทนของเขานี้ ก็คือการเพ่งความสนใจไปที่หม่าฉงซิง
"ยังไงไอ้หม่าฉงซิงก็ทำงานไม่สำเร็จ เดิมทีก็ทำงานไม่ดีแล้ว บวกทั้งหายไปแบบไร้เหตุผล หาตัวไม่เจอ พ่อคงไม่พอใจเขามาก ให้เขาเป็นแพะรับบาปตอนนี้ เป็นทางออกที่ดีที่สุดแน่นอน!"
"และที่สำคัญ ใครจะรู้ว่าหม่าฉงซิงยังมีชีวิตอยู่รึเปล่า? ถ้าเขาตายไปก็ยิ่งดี โยนความผิดให้เขาไปหมด และเขาก็ไม่มีโอกาสแก้ตัวแล้ว!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...