ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2378

ชายชราผมหงอกในชุดถังจวงเป็นผู้นำหน้า เขาวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

มีชายหนุ่มมากกว่าสิบคนติดตามเขาอย่างใกล้ชิด ทุกคนแสดงสีหน้าเคร่งขรึมและตื่นตระหนกที่ยากจะปกปิดในเวลาเดียวกัน

ทุกคนรีบไปที่ประตูห้องชุดเพรสซิเดนเชียลสวีท ชายชราผมขาวที่นำหน้าถามอย่างเร่งรีบว่า “ เกิดอะไรขึ้น? ! ”

ผู้ช่วยรีบพูดอย่างหวาดหวั่นว่า “ ผมกดกริ่งประตูเจ้านายก็ไม่ตอบสนอง โทรไปก็ไม่มีใครรับสาย แต่โทรศัพท์ยังคงดังอยู่ข้างใน”

ชายหนึ่งในนั้นถามว่า “ครั้งสุดท้ายที่คุณเห็นเจ้านาย เจ้านายกำลังทำอะไรอยู่?”

ผู้ช่วยรีบตอบว่า “ เจ้านายบอกว่าเขาจะไปอาบน้ำ... “

ชายคนนั้นถามอีกครั้งว่า “ เป็นไปได้ไหมที่เจ้านายหลับไปขณะอาบน้ำ? ”

ผู้ช่วยส่ายหัว “ ผมก็ไม่ทราบเช่นกัน แต่เท่าที่ผมรู้ มันคงเป็นไปไม่ได้! ”

มีบางสิ่งที่ผู้ช่วยมิอาจพูดออกมาตรงๆ

ยกตัวอย่างเช่น เขารู้ดีว่าซูโสว่เต๋อชอบเจิ้งเสี่ยวฉีอย่างมาก

ทุกครั้งที่เจิ้งเสี่ยวฉีมาพบเขาอย่างเงียบๆ เขาก็จะรอคอยการปรากฏตัวของเจิ้งเสี่ยวฉีอย่างตื่นเต้น

บางครั้งเขายังรับประทานยาเสริมกำลังเพื่อเพิ่มความสนุกสนานให้กับทั้งสองอีกด้วย

ด้วยเหตุนี้ มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเผลอหลับไปในเวลานี้

ในเวลานี้ ชายชราผมหงอกกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “ ถึงแม้เจ้านายจะเผลอหลับไปในอ่าง แต่หากเราไม่จับตาดูให้ดี ก็อาจมีเหตุไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ บุกเข้าไปกันเถอะ! ”

ผู้ช่วยพยักหน้าอย่างรวดเร็ว

หากพวกเขาต้องการทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกับซูโสว่เต๋อกันแน่ มีเพียงวิธีเดียวก็คือพังประตูเข้าไป

ขณะที่เดินไปมาในห้องนั่งเล่น เขาก็พูดอย่างกระตือรือร้นว่า “ นี่... นี่มันเกิดเรื่องเหี้ยอะไรขึ้นกันแน่? เราเฝ้าดูทางเข้าลิฟต์และทางเข้าบันไดมาโดยตลอด และเรามั่นใจได้ว่าเจ้านายไม่เคยออกจากห้อง พวกเราเองก็ไม่ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวใดที่ผิดปกติเช่นกัน เจ้านายจะหายตัวไปได้อย่างไร? ”

ผู้ช่วยถามขึ้นกะทันหันว่า “ท่านเฮ่อ หรือ... หรือเราจะส่งคนไปดูที่ชั้นล่างดี? เป็นไปได้ไหมที่เขาจะตกตึกโดยไม่ตั้งใจ? ”

เมื่อท่านเฮ่อได้ยินดังนั้น เขาก็รีบไปที่ระเบียงทันที เอนกายพิงราวที่แสนจะหรูหราแล้วก้มลงดู ในขณะที่ดูเขาก็พูดว่า: “ด้านล่างไม่มีอะไรผิดปกติ เขาไม่ได้ตกตึกแน่นอน”

มีคนคนหนึ่งอดพึมพำไม่ได้ “เขาไม่ได้ตกลงไปและก็ไม่อยู่ในห้องด้วย หรือเขาจะขึ้นไปด้านบน?”

“ขึ้นไปด้านบนงั้นเหรอ?” ท่านเฮ่อได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วและพูดว่า “ ชั้นบนเป็นดาดฟ้าและเขาไม่สามารถขึ้นไปด้านบนจากห้องได้ ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้... มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะบินออกไปหรือเปล่า? ”

“นี่... นี่มันน่าแปลกจริงๆ ...” มีคนพูดอย่างกระวนกระวาย “การผายลมยังทิ้งกลิ่นไว้เลย นี่มันคนทั้งคนจะหายตัวไปโดยไม่มีสาเหตุได้อย่างไรกัน!”

หลังจากที่ผู้ช่วยตรวจดูรอบๆ แล้ว เขาก็พูดว่า “ เสื้อผ้าของเจ้านายยังอยู่ที่นี่ แต่เสื้อคลุมอาบน้ำหายไปตัวหนึ่ง ถ้าเขาจากไปอย่างเงียบๆ อย่างน้อยเขาก็จะเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน หรือว่าเขาจะถูกลักพาตัวไป! ”