ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2391

ตอนนี้ เย่เฉินมองไปที่ซูโสว่เต๋อที่ลนลาน จึงยิ้มเล็กน้อย แล้วเอ่ยปากพูดขึ้นว่า“คลิปเมื่อกี้ ถ่ายไปทั้งหมดสามช่วง”

“ช่วงแรกคือคำสารภาพของคุณ ที่ซูเฉิงเฟิงเป็นคนฆ่าตู้ไห่ชิง ในขณะเดียวกันก็โยนความผิดให้ซูเฉิงเฟิง บอกว่าเขาเป็นคนฆ่าซูจือหยู”

“ช่วงที่สองคือยอมรับว่า ความจริงแล้วเขาใช้ให้หลิวจ้านฆ่าซูจือหยู”

“ช่วงที่สาม เป็นคำสารภาพ ตอนที่อยู่ญี่ปุ่น ซูเฉิงเฟิงแอบหักหลังซูรั่วหลี หลังจากนั้นก็โยนความผิดให้กับซูโสว่เต๋อพี่ใหญ่ของคุณ……”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็ทำปากจึๆ แล้วพูดต่อไปว่า“จึๆ……แต่ว่านะ…… ช่วงแรกกับช่วงที่สองมันดูขัดแย้งกันไปหน่อย ดังนั้นถ้าผมจะปล่อยออกไป ก็ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง”

พูดจบ เย่เฉินก็มองไปที่เขาอย่างสนใจ แล้วถามว่า“ซูโสว่เต๋อ คุณคิดว่าผมจะปล่อยคลิปชั่วงไหนออกไป？”

ซูโสว่เต๋อส่ายหัวไปมา เขาไม่เข้าใจความชอบของเย่เฉิน ไม่รู้ว่าเย่เฉินกำลังคิดอะไรอยู่

อันที่จริง ช่วงแรกกับช่วงที่สอง ไม่ว่าจะปล่อยอันไหนออกไป ตัวเองก็ต้องซวยอยู่ดี

เย่เฉินเห็นเขาไม่พูดอะไร จึงหัวเราะแล้วพูดว่า“ผมจะพูดตรงไปตรงมาแล้วกัน ผมคิดจะปล่อยคลิปช่วงแรกกับช่วงที่สามออกไป เพราะสองช่วงนั้น มันเป็นการโยนความผิดให้ซูเฉิงเฟิงคนเดียว ที่จัดการตู้ไห่ชิง ซูจือหยู กับซูรั่วหลีทั้งสามคน นี่น่าจะพอทำให้ไอ้หมาแก่อย่างเขาเหลือกำลังพอแล้ว！”

“คนอย่างผมน่ะ ชอบรวบรวมสมาธิแล้วต่อสู้อย่างดุเดือด ดังนั้นจะต้องรวบรวมพลังไว้ทั้งหมด แล้วจัดการล้มไอ้หมาแก่ซูเฉิงเฟิงลงมาให้ได้！”

พูดจบ เย่เฉินก็หัวเราะ แล้วเปลี่ยนการสนทนา พูดต่อไปว่า“สำหรับคลิปที่สอง……ผมคิดว่าจะเก็บไว้ก่อน ในอนาคตข้างหน้าค่อยส่งให้ซูโสว่เต่าพี่ใหญ่ของคุณดู”

ซูโสว่เต๋ออ้าปากตาค้างถามว่า“ทะ……ทำไมต้องส่งให้พี่ใหญ่ผม……”

เวลานี้เอง เย่เฉินพูดขึ้นมาอีกว่า“รอคลิปที่หนึ่งกับคลิปที่สามถูกปล่อยออกไป ถึงซูโสว่เต้าจะฝันก็ต้องฝันอยากฆ่าซูเฉิงเฟิงอย่างแน่นอน และซูเฉิงเฟิงคงฝันอยากฆ่าคุณแน่！ถึงเวลานั้น คุณจะต้องขอร้องอ้อนวอนผมให้คุณอยู่ต่อไป รักษาชีวิตของคุณไว้ ไม่อย่างนั้น ขอแค่คุณออกไป เกรงว่าคงจะถูกซูเฉิงเฟิงเอาตายแน่ ถึงเขาจะไม่ทำให้คุณต้องตาย ก็ต้องทำให้คุณตายทั้งเป็นอยู่ดี”

ในใจของซูโสว่เต๋อรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก

“เย่เฉินพูดไม่ผิดเลยแม่นิดเดียว”

“ถ้าสองคลิปนี้ถูกปล่อยออกไป คุณท่าต้องถลกหนังฉันทั้งเป็นแน่……”

“นี่ไม่ใช่คำพูดที่เกินจริงเลย นี่เป็นประโยคสารภาพที่มีใจความชัดเจน ！”

“ถึงเวลานั้น ฉันกลัวว่าจะไม่ได้แค่ขอให้เย่เฉินเก็บฉันไว้ ไม่อย่างนั้น ขอแค่เขาปล่อยฉันออกไป ถึงคุณท่านจะรู้ว่าฉันถูกบีบบังคับ ก็ไม่มีวันยอมให้อภัยฉันแน่……”