ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2390
ซูโสว่เต๋อรีบโพล่งออกไปอย่างตกใจว่า“ผมจะพูดครับ ผมจะพูดทั้งหมดเลย……”
เย่เฉินพยักหน้า เปิดฟังก์ชันบันทึกวิดีโอในโทรศัพท์มือถือ
ซูโสว่เต๋อเห็นว่าเขากำลังจะบันทึกวิดีโอ จึงรีบพูดอย่างร้อนรนว่า“คะ……คุณเย่ครับ คุณอยากรู้อะไรครับ ผมจะสารภาพความจริงทั้งหมดเลย แต่คุณอย่าบันทึกวิดีโอได้ไหมครับ……”
เย่เฉินถามกลับเขาว่า“ทำไมหรอ？คุณกล้าทำแต่ไม่กล้ารับอย่างนั้นหรอ？”
ซูโสว่เต๋อพูดอย่างอ้ำๆอึ้งๆ“มะ……ไม่ใช่ครับ……ผมแค่……ผมแค่……แค่ไม่ค่อยชินเท่าไร……”
เย่เฉินมองไปที่เขาอย่าง แล้วพูดอย่างเย้ยหยัน“อ้ำๆอึ้งๆอยู่ได้ น้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรง หงห้า ตบมันอีกครั้งสิ！”
หงห้าไม่พูดพร่ำทำเพลง หงห้าใช้เท้าถีบไปที่หน้าท้องอ้วนๆของซูโสว่เต๋อ จนเขาล้มลงกองกับพื้น แล้วเหยียบซ้ำไปที่บนหน้าอกของเขา ก้มลงมา ตบเขาไปสองครั้ง
ซูโสว่เต๋อถูกตบจนมึนงง และน้ำตาแห่งความคับข้องใจคลอเบ้า
ทั้งชีวิตของเขาไม่เคยต้องตกระกำลำบากเช่นนี้ ในใจจึงรู้สึกเสียใจมาก
แต่เขาก็รู้ดีว่า ถึงจะเสียใจอย่างไรก็ไม่มีประโยชน์
ขืนยังไม่ให้ความร่วมมือดีๆ ต่อไปเกรงว่าเย่เฉินจะต้องให้หงห้าจัดการตัดแขนขาตนออกไปแน่
ในเวลานี้เอง ซูรั่วหลีที่ไม่ได้พูดอะไรจึงเอ่ยปากพูดขึ้นมาว่า“คุณชายเย่คะ ต่อกรกับไอ้เหี้ยคนนี้ ตบแค่หน้ามันจะน้อยไปนะคะ ขอแค่คุณพูดมาคำเดียว ฉันจะตัดแขนสองข้างมันทิ้งซะ ดูสิว่ามันจะกล้าแกล้งโง่กับคุณอีกรึเปล่า！”
ซูโสว่เต๋อตกใจจนตัวสั่น โพล่งออกมาว่า“ไม่เอานะ！อย่าทำนะ！ผมพูดก็ได้ ผมจะพูดเดี๋ยวนี้แหละ！”
เย่เฉินพูดอย่างเย้ยหยัน“ถ้าคุณยังไม่เข้าประเด็นอีกล่ะก็ ผมจะส่งคุณให้รั่วหลีจัดการ”
ซูโสว่เต๋อมีความทุกข์ใจแต่ไม่สามารถพูดออกไปได้ หน้าเสียยิ่งกว่าพ่อตัวเองเสียอีก เขาพูดด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย“คุณเย่ครับ……คุณคิดจะเอาคลิปวิดีโอที่ถ่ายเมื่อกี้ปล่อยออกไปหรอครับ？”
ตอนนี้สถานการณ์ของตระกูลซู ซูโสว่เต๋อรู้ดีที่สุด
เดิมทีวันนี้เพราะเรื่องที่ตู้ไห่ชิงกับซูจือหยูถูกลักพาตัว ทำให้ได้รับกระแสวิพากษ์วิจารณ์จากทั่วทั้งประเทศ
กว่าจะหาแอคหลุมจำนวนมากแสร้งทำเป็นผู้เคราะห์ร้าย เปลี่ยนแปลงความคิดของทุกคน ถ้าคำพูดที่ตนพูดเมื่อกี้ถูกเปิดโปงออกไป ตระกูลซูได้จบเห่แน่
ไม่เพียงแต่ตระกูลซูที่ซวย ตนก็จะกลายเป็นคนบาปของตระกูลซูตลอดหลายชั่วอายุคน
คุณท่านคงจะแทบถลกหนังของตนเป็นแน่……
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...