ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2397

ซูโสว่เต๋อคิดไม่ถึงว่า เย่เฉินจะสนใจเรื่องส่วนตัวของตัวเอง

เขาเกิดอยู่ในครอบครัวใหญ่ จึงให้ความสำคัญกับการเก็บความลับส่วนตัวของตัวเองมาก ดังนั้นเมื่อได้ยินเย่เฉินถามถึงเรื่องนี้ จึงรู้สึกตื่นตกใจ อ้ำๆอึ้งๆไม่กล้าตอบกลับอะไร

เย่เฉินอดขมวดคิ้วขึ้นมาไม่ได้ จึงถามเขาไปว่า“ทำไม？ไม่อยากบอกงั้นหรอ？”

ซูโสว่เต๋อเห็นเย่เฉินไม่ค่อยพอใจ จึงรีบส่ายหัวแล้วพูดว่า“ไม่ครับๆๆ ผมบอกได้ครับ ผมจะบอก……”

จากนั้น เขาก็พูดออกไปทั้งหมด“ผู้หญิงคนนั้น……ก็คือเจิ้งเสี่ยวฉี……”

“เจิ้งเสี่ยวฉี？”เย่เฉินถามอย่างแปลกใจ“เจิ้งเสี่ยวฉีที่ถูกขนานนามว่าเป็นหญิงไร้มลทินแห่งวงการภาพยนตร์คนนั้นน่ะหรอ？”

“ใช่ครับ……”ซูโสว่เต๋อพยักหน้าอย่างกดดัน“หล่อนนั่นแหละครับ……”

เย่เฉินอดพูดขึ้นมาอย่างสะท้อนใจไม่ได้“โอ้โห ผมคิดไม่ถึงจริงๆนะเนี่ย หญิงไร้มลทินอย่างเจิ้งเสี่ยวฉีที่ว่ากันว่าใสเหมือนน้ำแข็งและสะอาดเหมือนหยกคนนั้น จะเป็นกิ๊กที่คุณเลี้ยงไว้……ภรรยาผมชอบในตัวเธอมาก เอาแต่พูดมาตลอดว่าเธอคือหนึ่งในมาตรฐานของวงการบันเทิง บอกว่าเธอบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่มีข่าวเสียหาย กระทั่งไม่เคยรับบทที่ต้องจูบกับดาราชายคนอื่นๆ ดูท่าคนในวงการบันเทิง ส่วนใหญ่มักจะมีด้านที่ไม่ต้องการคนอื่นรู้สินะ”

ซูโสว่เต๋อพยักหน้าอย่างอึดอัดใจ แล้วพูดอย่างอ้ำอึ้งๆว่า“ทะ……ที่หล่อนไม่รับบทจูบ ก็เป็นเพราะผมไม่ให้เธอรับ……เมื่อก่อนผมเคยพูดกับหล่อนว่า ห้ามใกล้กับผู้ชายคนอื่น ถึงจะเป็นการแสดงก็ไม่ได้……”

เย่เฉินทำปากจึๆแล้วพูดว่า“จึๆ……ถ้าคนทั้งประเทศรู้ ว่านางฟ้าของพวกเขา ต้องถูกไอ้หมูแก่ที่ทั้งอัปลักษณ์และแก่ทับอยู่ข้างล่าง ไม่รู้ว่าจะเสียใจขนาดไหน”

สีหน้าของซูโสว่เต๋อหดหู่มาก สีหน้าของเขาเดี๋ยวแดงเดี๋ยวดำ ดูออกว่าถูกคำพูดของเย่เฉินทำลายความภาคภูมิใจ

แต่ว่า แม้ว่าจะถูกทำลายความภาคภูมิใจ เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อหน้าเย่เฉิน ดังนั้นจึงทำได้เพียงแค่พยักหน้าอย่างอึดอัดใจ

“ใช่ครับๆๆ คุณเย่พูดถูกครับ……”

เย่เฉินหลุดขำ แล้วถามเขาว่า“เจิ้งเสี่ยวฉีอยู่ในจินหลิงตลอด หรือหล่อนจะมาจากที่อื่นเพื่อนัดพบกับคุณนะ？”

ซูโสว่เต๋อรีบพูดขึ้นมาว่า“เธอมาจากที่อื่น……ความจริงแล้วช่วงนี้หล่อนกำลังถ่ายหนัง พ่อของผมเรียกให้ผมมาที่จินหลิงอย่างกะทันหัน ผมจึงให้เธอตามมาอยู่เป็นเพื่อนผม……”

หงห้าส่งเย่เฉินกับเฉินจื๋อข่ายออกจากฟาร์มสุนัข แล้วอาศัยจังหวะที่เฉินจื๋อข่ายยังอยู่ พูดกับเย่เฉินว่า“คุณชายครับ ทางด้านอาของคุณ คืนนี้ถึงเวลาแล้วนะครับ คุณว่าปล่อยเธอไปดีไหมครับ？”

เย่เฉินขมวดคิ้ว“ถึงเวลาแล้วหรอ？”

“ถึงแล้วครับ”หงห้ารีบพูดขึ้นมาว่า“ครั้งนี้คุณป้าของคุณทำตัวดีมากเลยครับ ไม่ได้โวยวายอะไร”

“อืม”เย่เฉินพยักหน้า แล้วพูดขึ้นมาว่า“งั้นก็รีบปล่อยเธอไปเถอะ พูดกับลูกน้องของคุณด้วยนะ เปิดประตูออก ถ้าเธออยากไปก็ไปได้ตลอดเวลา”

หงห้ารีบพูดขึ้นมาว่า“ได้ครับคุณชาย ผมจะโทรศัพท์จัดการเดี๋ยวนี้เลยครับ！”

เย่เฉินตบบ่าของเขาเบาๆ แล้วย้ำเตือนว่า“เรื่องที่ฟาร์มสุนัขค่อนข้างสำคัญ เพราะฉะนั้นคุณต้องดูแลดีๆนะ อย่าให้ใครหน้าไหนเข้าใกล้ฟาร์มสุนัขได้ และต้องกำชับกับลูกน้องของคุณว่าอย่าให้รั่วไหลออกไป！”

หงห้าพูดอย่างหนักแน่นว่า“คุณชายวางใจเถอะครับ ทางด้านฟาร์มสุนัขผมได้จัดการเรียบร้อยหมดแล้ว ลูกน้องที่ทำงานอยู่ที่นี่ ทุกคนเป็นคนใกล้ชิดของผมหมด อีกทั้งช่วงนี้ ผมยังขอให้พวกเข้าห้ามออกจากฟาร์มสุนัขตลอด24ชั่วโมง และห้ามติดต่อกับโลกภายนอกเป็นการส่วนตัว ทุกอย่างต้องใช้การควบคุมแบบระบบปิด จะให้รั่วไหลออกไปไม่ได้เด็ดขาด”