เย่เฉินไม่สนใจเขา แล้วมองไปทางSteve พลางเอ่ยปากพูดขึ้นมาว่า“Steve คุณรู้ไหม ทำไมผมถึงจับลูกชายคุณมาที่นี่?”
Steveดวงตาแดงก่ำ แล้วส่ายหัวไปมา
เย่เฉินมองไปที่Walter แล้วพูดอย่างเย็นชา“มาสิ Walter แนะนำประวัติศาสตร์อันรุ่นโรจน์ของนาย ให้พ่อของนายฟังสิ”
“ผม……”Walterไม่รู้จะทำอย่างไรดี
เย่เฉินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา“พูดสิ!”
Walterเห็นเย่เฉินโกรธ จึงตกใจจนตัวสั่น แล้วรีบพูดขึ้นมาว่า “ผมพูด ผมจะพูดเดี๋ยวนี้แหละครับ……”
ทันใดนั้น เขาก็มองไปที่Steve แล้วพูดอย่างอึกอัก “พ่อครับ เป็นความผิดของผมเอง ผมหาเรื่องใส่ตัวเอง……”
เขาพูดเรื่องที่ เขาโลภในความงามของหวังตงเสวี่ยน ในขณะเดียวกันเขาก็แอบลอบทำร้ายอุตสาหกรรมของตี้เหากรุ๊ปในจินหลิง เพื่อเป้าหมายยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว และขั้นตอนวางยาพิษให้กับพ่อของหวังตงเสวี่ยน
Steveได้ยินทั้งหมด เขาแทบจะเข่าทรุดไปเลย
ตอนนี้เขาพึ่งรู้ ที่แท้ลูกชายของตนที่ภายนอกดูเรียบร้อยมีไหวพริบดี และมีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัดคนนี้กลับเป็นเศษสวะคนชั่วเลวทรามเข้ากระดูก
เป็นเพราะการกระทำที่เลวยิ่งกว่าเดรัจฉานของลูกชายคนนี้ ทำให้เขาต้องเสียอนาคต แล้วยังทำลายตัวเองไปโดยปริยาย
ภายในใจของเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง เขาตบไปที่ใบหน้าของWalterอย่างจัง แล้วพูดด้วยความโกรธ “ไอ้สารเลว!แกไม่เพียงแค่ทำลายตัวเอง แต่ยังทำลายฉันไปด้วย!”
Walterพูดไปร้องไห้ไป “พ่อครับ……ขอโทษครับ……ผะ……ผมก็ไม่อยากให้เรื่องมันเป็นอย่างทุกวันนี้เหมือนกัน……”
พูดจบ เขาก็มองไปที่เย่เฉิน แล้วพูดอย่างสะอึกสะอื้น“คุณเย่ครับ กรรมเกิดจากเหตุ มีเหตุจึงมีผลตามมา เรื่องที่ผมทำผมจะน้อมรับไว้เอง แต่ขอให้คุณปล่อยพ่อออกไปจากที่นี่ด้วย ให้เขากลับอเมริกาไปเถอะครับ”
“อีกทั้ง ถ้าเย่เฉินเอาคุณท่านเข้ามาจริงๆ นั่นมันก็เท่ากับการทำให้พี่ใหญ่ของฉันสมหวังน่ะสิ?!”
“ถึงเวลานั้นพวกเราสองพ่อลูกเข้ามาในกรงหมานี่ เขาอยู่ข้างนอกได้สืบทอดตำแหน่งผู้นำของตระกูลซู งั้นเขาก็กลายเป็นทาสเป็นไทขับร้องลำนำ เป็นผู้ชนะในท้ายที่สุดน่ะสิ?!”
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ในใจของซูโสว่เต๋อก็รู้สึกทรมานมาก
เดิมทียังคิดว่าไล่ซูโสว่เต้าไปแล้ว ตัวเองจะได้กลายเป็นผู้นำของตระกูล
เมื่อเห็นว่าทำงานสำเร็จ แต่คิดไม่ถึงว่าการมาจินหลิงเมืองเล็กๆแห่งนี้ จะทำให้ตนตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้……
ในตอนที่เขารู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวอยู่นั้น เย่เฉินก็นึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถามออกไปว่า“เอ่อจริงด้วยคุณซู ตอนที่เราสองคนเจอกันครั้งแรกที่ห้องพักในโรงแรม คุณส่งข้อความเสียงว่าอยากตีตูดใครนะ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...