ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2419

สิ่งที่พุ่งเข้ามาในดวงตาของซูจือหยู เป็นห้องดีลักซ์ในโรงแรมแห่งหนึ่ง ตัวเองกำลังนอนอยู่เตียงที่นุ่มสบายซึ่งมีความกว้างสองเมตรกว่า

ในชั่วพริบตาเดียวนี้ เธอยังคิดว่าตัวเองเป็นวิญญาณหลังความตาย

ดังนั้นเธอก็อยากจะตามหาที่อยู่ของแม่ในทันที เมื่อมองไปรอบๆ ถึงได้พบว่าแม่ก็นอนอยู่ที่ข้างกายของตัวเอง!

ในเวลานี้เธอก็ไม่สนว่าเป็นความฝันหรือความจริง แทบรอไม่ไหวที่จะยื่นมือออกไป เขย่าร่างของแม่ และในปากก็ตะโกนว่า: “แม่…แม่ค่ะแม่ตื่นเถอะ…”

ตู้ไห่ชิงที่ยังคงหลับอยู่ ถึงได้ค่อยๆตื่นขึ้นมา หลังจากที่ฟื้นคืนมา เธอมองดูซูจือหยูที่อยู่ตรงหน้า และอุทานว่า: “จือหยู…ลูกไม่เป็นไรใช่มั้ย?!”

ซูจือหยูรีบพูดว่า: “แม่ค่ะ หนู…หนูก็ไม่รู้ว่าหนูเป็นอะไรหรือเปล่า…”

ตู้ไห่ชิงมองไปรอบๆ และถามโดยไม่รู้ตัว: “พวกเรา…พวกเราอยู่ที่อุโมงค์ไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงได้…”

ซูจือหยูก็ส่ายหน้าต่อเนื่องอย่างไม่รู้ตัว: “หนูก็ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ดูเหมือนว่าที่นี่จะเป็นโรงแรมแห่งหนึ่ง…”

ขณะนั้น ซูจือหยูนึกถึงใบหน้าของเย่เฉินอย่างกะทันหัน!

ทันทีที่นึกถึง ก่อนหน้าที่ตัวเองจะหมดสติ สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าของตัวเอง ก็เป็นผู้มีพระคุณ ที่ตัวเองถวิลหาทุกเช้าค่ำ และพยายามตามหาอย่างสุดความสามารถ

ดังนั้นเธอถึงได้เข้าใจเรื่องหนึ่ง และอุทานว่า: “แม่ค่ะ! ต้องเป็นมีพระคุณช่วยพวกเราไว้อย่างแน่นอน!”

“ผู้มีพระคุณเหรอ?!”ตู้ไห่ชิงถามโดยไม่รู้ตัวว่า: “ลูกหมายถึง ผู้มีพระคุณที่ช่วยลูกในประเทศญี่ปุ่นเหรอ?!”

เธออดไม่ได้ที่จะอุทานอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจ: “ในอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ร้ายแรงขนาดนั้น แทบจะไม่มีใครรอดชีวิตมาได้เลย!”

“แต่ว่า ตอนนี้ฉันและจือหยูกลับไม่ได้รับบาดเจ็บ…นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ…”

ดังนั้น เธอจึงรีบถามว่า: “จือหยู ผู้มีพระคุณคนนั้นของลูก ทำไมต้องมาช่วยพวกเราด้วย?”

“หนูก็ไม่รู้เหมือนกัน”ซูจือหยูส่ายหน้าอย่างไม่รู้อะไรเลย และพูดว่า: “หนูตามหาเขามานานมาก ตามหาไม่เจอสักที นี่ก็เป็นครั้งที่สองที่หนูเจอเขาเท่านั้นเอง…”

จากนั้น เธออดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ: “แม่ค่ะ ผู้มีพระคุณเขาช่วยหนูอีกครั้งแล้ว…ยิ่งไปกว่านั้นไม่เพียงแค่ช่วยหนู ยังช่วยแม่ด้วย คิดดูแล้ว พวกเราสองแม่ลูก และยังมีพี่ชายของหนูด้วย สามคนติดค้างหนี้ชีวิตผู้มีพระคุณสี่ชีวิต…”

ต่อจากนั้น ซูจือหยูก็อดไม่ได้ที่จะบ่นว่า: “แม่ค่ะ! ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยคนนั้นที่คุณตาหามา พูดจาไร้สาระ! เขาให้หนูไม่ต้องตามหาผู้มีพระคุณ บอกว่าดวงชะตาของหนูกับดวงชะตาของผู้มีพระคุณชงกันจะมีหายนะครั้งใหญ่ แต่เขาคงจะคาดไม่ถึงอย่างแน่นอนว่า ผู้มีพระเป็นคนคุณช่วยหนูอีกครั้ง! ตอนนั้นหนูบอกว่าสิ่งที่เขาทำนายเชื่อไม่ได้ แม่ยังด่าหนู…”