ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2435

ตอนบ่ายสี่โมง เครื่องบินส่วนตัวของซูโสว่เต้า อยู่บนอากาศในเมืองซูหางเริ่มลดระดับความสูงลง

กำลังจะลงจอดในสนามบินซูหางในไม่ช้านี้ เขาจึงโทรหาซูจือเฟยลูกชายของตัวเอง

ซูจือเฟยในเวลานี้ ได้ขับรถไปถึงที่สนามบินแล้ว เขาจอดรถอยู่ในลานจอดรถ ตัวเองอยู่ในรถรอข่าวจากพ่อ

เมื่อเห็นพ่อโทรมา เขารับสายอย่างรวดเร็ว และเอ่ยปากถามว่า: “พ่อ พ่อถึงไหนแล้ว?”

ซูโสว่เต้าพูดว่า: “อีกยี่สิบนาทีกว่า ฉันน่าจะลงจอดแล้ว แกถึงหรือยัง?”

“ผมมาถึงแล้วครับ”ซูจือเฟยพูดว่า: “หลังจากที่พ่อออกจากด่านศุลกากรแล้วบอกผม ผมจะไปรับพ่อ”

“ได้!”ซูโสว่เต้ากำชับเขา: “อย่าลืมสวมหน้ากากและแว่นกันแดดด้วย ตอนนี้คนตระกูลซูอย่างพวกเราไวต่อความรู้สึกของภายนอกเกินไปจริงๆ อย่าได้ทำให้คนอื่นสังเกตเห็นว่าพวกเรามาที่ซูหาง”

“ผมรู้แล้วครับพ่อ”

หลังจากที่วางสาย ซูจือเฟยก็รีบสวมหน้ากากและแว่นกันแดด ต่อจากนั้นขับรถไปที่ทางเข้าหลักของทางเดินขาเข้าของสนามบิน หลังจากที่รอประมาณยี่สิบนาทีกว่า ร่างของซูโสว่เต้าก็ปรากฏขึ้นที่ทางออกของอาคารผู้โดยสารขาเข้าของสนามบิน

เหมือนกันกับซูจือเฟย ซูโสว่เต้าก็ยังสวมแว่นกันแดดสีดำและหน้ากากสีดำแบบใช้แล้วทิ้ง

แต่ทว่า ซูจือเฟยยังมองแวบเดียวก็มองเขาออก ต่อจากนั้นรีบลงรถ โบกมือให้กับเขา และตะโกนว่า: “พ่อ ทางนี้ครับ!”

เมื่อซูโสว่เต้าเห็นซูจือหยู จิตใจก็สดชื่นขึ้นมา และรีบวิ่งไปสองก้าวในทันที

ในช่วงสองวันมานี้ซูจือเฟยก็สะสมพลังงานด้านลบเป็นจำนวนมาก เมื่อเห็นว่าในที่สุดพ่อก็กลับมา ในใจก็มีความรู้สึกหาที่พึ่งพาได้ รีบก้าวไปข้างหน้า และกอดพ่อไว้ในทันที

ในวินาทีนี้ ซูจือเฟยอดไม่ได้ที่จะสะอึกสะอื้นขึ้นมา และกระซิบว่า: “พ่อ…พ่อกลับมาสักที…”

ขณะขับรถขึ้นทางด่วนสนามบิน ซูโสว่เต้าพูดกับซูจือเฟยที่อยู่ข้างๆว่า: “เดี๋ยวเจอกับคุณปู่ของแก อย่าได้รอให้คุณปู่ของแกเป็นคนขอโทษแกก่อน แกจะต้องเป็นคนขอโทษเขาก่อน ทางที่ดีจริงจังหน่อย คุกเข่าขอโทษ เข้าใจมั้ย?”

ซูจือเฟยรู้ว่า ครั้งนี้พ่อกลับมาจากออสเตรเลีย เป็นจุดสำคัญที่พ่อและตัวเองจะได้รับสิทธิ์สืบทอดกลับมาอีกครั้ง ไม่ว่ายังไงตัวเองก็ไม่สามารถที่จะทำลายได้ ดังนั้นจึงพูดอย่างจริงจังว่า: “ผมรู้แล้วครับพ่อ พ่อวางใจได้ เมื่อเจอคุณปู่ผมจะคุกเข่าขอโทษเขาในทันที…”

เดิมที ซูจือเฟยก็ถือได้ว่าเป็นคนมีจิตใจที่หยิ่งในศักดิ์ศรี แต่เมื่อเผชิญกับประโยชน์มหาศาล ความหยิ่งก็อ่อนลงมากโดยไม่รู้ตัว

ซูโสว่เต้าก็กำชับเขาว่า: “ครั้งนี้คุณปู่ของแกถือได้ว่าประสบกับความล้มเหลวที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตนี้ แกพิจารณาจากผลกระทบของวิดีโอนั้น ตลอดชีวิตนี้คุณปู่ของแกไม่สามารถที่จะกลับมาได้ ดังนั้นครั้งนี้เป็นโอกาสที่ดีของพวกเราสองพ่อลูก ถ้าหากพวกเราสามารถที่จะไขว่คว้าโอกาสนี้ไว้ ด้านหนึ่งทำให้คุณปู่ของแกเห็นความสามารถของพวกเรา อีกด้านหนึ่งก็ทำให้คุณปู่ของแกเห็นว่าพวกเรายอมศิโรราบต่อเขา งั้นพวกเราก็มีโอกาสจะสืบทอดทั้งตระกูลซู”

จากนั้น ซูโสว่เต้าก็เปลี่ยนคำพูด และพูดอีกว่า: “แต่ว่า ถ้าหากพวกเราทำไม่ได้ ก่อนหน้าที่คุณปู่ของแกจะตาย ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลซู คงจะส่งมอบให้กับกองทุนทรัสต์ในต่างประเทศอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้น พวกเราก็ทำได้เพียงรับค่าครองชีพต่อหัวแล้ว”

ซูจือเฟยรีบถามว่า: “พ่อ พ่อว่าพวกเราจะทำยังถึงสามารถที่จะทำให้คุณปู่ยอมรับความสามารถของพวกเราได้?”