ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2437

คำพูดนี้ของซูโสว่เต้า พูดแทงใจดำซูเฉิงเฟิง

แม้ว่าซูเฉิงเฟิงจะเป็นคนขอโทษเรื่องของตู้ไห่ชิงและซูจือหยู กับซูโสว่เต้าและซูจือหยูในทันทีที่ขึ้นมา แต่ในส่วนลึกหัวใจของเขา และไม่ได้หวังว่าซูโสว่เต้า สองคนพ่อลูกจะราวีปัญหานี้กับเขาไม่เลิก

ดังนั้นตอนนี้ซูโสว่เต้าเป็นคนเปลี่ยนเรื่องคุยเอง ตอบสนองความคิดภายในของซูเฉิงเฟิงพอดี

ดังนั้น เขาจึงรีบเอ่ยปากพูดว่า: “โสว่เต้าแกพูดถูก พวกเราจะต้องพร้อมใจกันทำงานร่วมกัน ตามหาคนบงการอยู่เบื้องหลังว่าเป็นใครกันแน่!”

จากนั้น เขาก็ถามซูโสว่เต้าว่า: “แกคิดว่า ใครกันแน่ที่ต่อต้านพวกเราอยู่เบื้องหลัง?”

ซูโสว่เต้าพูดโดยไม่รู้ตัว: “พ่อครับ ผมคิดว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับตระกูลเย่ แต่ว่าผมไม่มีหลักฐานที่จะพิสูจน์ว่าเรื่องนี้เป็นสิ่งที่ตระกูลเย่กระทำ ทำได้เพียงคาดเดาได้ผ่านแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นเท่านั้น ตระกูลเย่น่าจะส่วนร่วมในระดับหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นเมืองจินหลิงก็เป็นขอบเขตอิทธิพลของตระกูลเย่ ถือว่าเป็นถิ่นฐานของพวกเขา”

ซูเฉิงเฟิงพยักหน้า และพูดอย่างจริงจังว่า: “ความคิดก่อนหน้านี้ของฉัน คล้ายกับแก แต่ว่าตอนนี้ฉันรู้สึกว่า ตระกูลเย่ดูไม่น่าจะแข็งแกร่งขนาดนั้น ไม่อย่างนั้น พวกเขาไม่มีทางรอจนถึงวันนี้ถึงได้ลงมือกับพวกเรา”

ซูโสว่เต้าตกอยู่ในห้วงความคิด

มุมมองของพ่อเขาก็พิจารณาดูแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่เข้าใจ

ในขณะนี้ ซูเฉิงเฟิงมองไปทางซูจือหยูที่อยู่ข้างๆ แกล้งทำเป็นเอ่ยปากถามว่า: “ใช่แล้วจือหยู แกมีความคิดอะไรมั้ย? ในใจของแก มีเบาะแสอะไรที่ใกล้เคียงพอดีมั้ย?”

ซูจือเฟยรีบพูดว่า: “คุณปู่…ผม…ผมนึกเบาะแสอะไรไม่ออกจริงๆ”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ซูจือเฟยอดไม่ได้ที่จะถามว่า: “คุณปู่ ทำไมจู่ๆถึงได้ถามเรื่องของผู้มีพระคุณ? หรือว่าปู่สงสัยว่าครั้งนี้ผู้มีพระคุณควบคุมอยู่เบื้องหลังเหรอ?”

ซูเฉิงเฟิงถอนหายใจ และแกล้งทำเป็นทอดถอนหายใจแล้วพูดว่า: “ฉันไม่ได้สงสัย ฉันหวัง! ฉันหวังว่าครั้งนี้เป็นผู้มีพระคุณควบคุมทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง แบบนี้ ฉันเชื่อว่าโอกาสที่จือหยูและแม่ของแกมีชีวิตอยู่ก็จะมากยิ่งขึ้น”

ซูจือเฟยพยักหน้าเบาๆ และพูดอย่างจริงใจ: “ผู้มีพระคุณเป็นคนมีพลังวิเศษ ถ้าหากเหมือนอย่างที่ปู่พูด ผมเชื่อว่า ความเป็นไปได้ที่แม่และจือหยูจะมีชีวิตอยู่จะสูงมาก แต่ว่า พวกเราตามผู้มีพระคุณ นานขนาดนี้ก็ตามหาเขาไม่เจอ ความเป็นไปได้ที่เขาจะปรากฏตัวอยู่ในเมืองจินหลิงอย่างพอดีนั้นต่ำมาก”

ซูเฉิงเฟิงยิ้มเล็กน้อย: “ต่อให้ความเป็นไปได้นั้นจะต่ำมาก แต่ก็ยังมีความเป็นไปได้อยู่ ทุกเรื่องพวกเราก็ต้องคิดในแง่ดี ถ้าเป็นเขาจริงๆ งั้นเหตุการณ์นี้ก็เป็นความเข้าใจผิดจริงๆ ตราบใดที่ปรับความเข้าใจกัน บางทีคนคนนี้อาจจะถูกตระกูลซูของพวกเราใช้งานได้!”

หลังจากพูดจบ ซูเฉิงเฟิงสั่งการในทันที: “จือเฟย นอกจากจือหยู แกเป็นคนเดียวที่เคยเจอผู้มีพระคุณคนนั้น เขาเคยช่วยชีวิตแก ไม่มีทางคิดร้ายกับแกอย่างแน่นอน ดังนั้นแกฟังคำสั่งของฉัน มุ่งหน้าไปที่เมืองจินหลิงอย่างโอ่อ่า! ดูว่าสามารถที่จะล่อผู้มีพระคุณคนนั้นออกมาได้หรือเปล่า!”