เมื่อซูโสว่เต้าได้ยินแบบนี้ ก็พูดโดยไม่รู้ตัวว่า: “พ่อ สถานที่ในเมืองจินหลิงนี้เลวร้ายมาก! โสว่เต้าเพิ่งหายตัวไปจากที่นั่น ถ้าหากจือเฟยไปเมืองจินหลิงอย่างโอ่อ่า ผมกลัว...”
ซูเฉิงเฟิงโบกมือ: “ไม่ต้องกลัว! ปกติการคาดเดาของฉันไม่มีทางผิด! ตอนนี้สิ่งที่พวกเราต้องทำ ก็คือล่อศัตรูออกมา”
สีหน้าท่าทางของซูโสว่เต้าอดไม่ได้ที่จะค่อนข้างสับสน
ตอนนี้ซูจือหยูหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเป็นหรือตายก็ไม่รู้ ดังนั้นเขายังไม่อยากให้ซูจือเฟยไปเสี่ยงอันตรายอย่างเอิกเกริกที่เมืองจินหลิง
ซูโสว่เต๋อก็เป็นเพราะว่าโอ่อ่าเกินไป คนเพิ่งถึงเมืองจินหลิงก็ถูกลักพาตัวแล้ว
ถ้าหากซูจือเฟยก็โอ่อ่ามากเหมือนกัน แปดสิบเปอร์เซ็นต์จะซ้ำรอยเดิมของซูโสว่เต๋อ
ทางเดียวที่จะได้รับการยกเว้น ก็คือคุณท่านเดิมพันถูกแล้ว บุคคลปริศนาที่มีอำนาจมากจะสั่งอะไรก็ได้คนนั้นที่อยู่เบื้องหลังในเมืองจินหลิง ก็คือผู้มีพระคุณที่ช่วยลูกชายและลูกสาวที่ประเทศญี่ปุ่น
ตอนที่เขาลังเลอยู่ ซูจือเฟยก็รวบรวมความกล้า และพูดอย่างจริงจังว่า: “คุณปู่ ผมเต็มใจไปเมืองจินหลิงครับ!”
ซูเฉิงเฟิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ และพูดด้วยรอยยิ้ม: “สมกับที่เป็นหลานชายคนโตของตระกูลซู! ความกล้าหาญนั้นไม่ธรรมดา!”
จากนั้น เขาก็ถามว่า: “ใช่แล้วจือเฟย ฉันได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้แกเป็นสปอนเซอร์คอนเสิร์ตงานหนึ่ง ดูเหมือนว่าจะจัดขึ้นที่เมืองจินหลิงด้วยใช่มั้ย?”
“จือเฟยเป็นหลานชายคนโตของตระกูลซู ถ้าหากเขากวักมือเรียกในวงการบันเทิง ไม่รู้ว่าจะมีดาราสาวชั้นนำมากแค่ไหนที่จะไม่สนใจทุกอย่างกระโจนขึ้นมา แต่เขากลับวิ่งไปเป็นสปอนเซอร์คอนเสิร์ตของเด็กสาวคนนั้นของตระกูลกู้ นี่ดื่มสุราโดยไม่ได้มุ่งเสพรสชาติของสุราหากแต่มุ่งเสพความงามของขุนเขาสายน้ำในธรรมชาติชัดๆ!”
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ซูเฉิงเฟิงก็กลอกตาหนึ่งรอบ และก็ตั้งใจจะสนองตามความต้องการของซูจือหยู
ดังนั้น เขาแกล้งทำท่าทางที่เป็นจริงใจมาก และถอนหายใจพูดว่า: “โธ่เอ๊ย ฉันพูดจากใจนะ เด็กสาวคนนั้นของตระกูลกู้ โดยรวมแล้วก็ดีมาก แม้ว่าความแข็งแกร่งในตระกูลจะแย่ไปเล็กน้อย แต่ชนะที่เด็กสาวคนนี้ภาพลักษณ์ที่ดี ยิ่งไปกว่านั้นสง่างามมีราศี!”
หลังจากที่พูดจบ เขามองไปทางซูจือเฟย และพูดสั่งสอนด้วยความจริงใจ: “จือเฟย ตอนนี้แกก็ถึงวัยที่จะแต่งงานแล้ว ถ้าสามารถตามจีบเด็กสาวของตระกูลกู้ได้สำเร็จ สำหรับตระกูลซูของพวกเรา ก็เป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่ง!”
เมื่อซูจือเฟยได้ยินแบบนี้ คนทั้งคนก็ตื่นเต้นขึ้นมา และอ้าปากถามว่า: “คุณปู่…ปู่…ปู่สนับสนุนผมตามจีบกู้ชิวอี๋เหรอ?!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...