ไหม้เค่อพูดด้วยความไม่พอใจ:"คุณทวด คนขับรถแท็กซี่คนนี้เลวมากๆ! ฉันให้เงินกับเขาไปตั้งสองพันหยวน เขากลับส่งพวกเรามาถึงหน้าประตูก็หายไปเลย ด้วยระยะทางประมาณนี้ ถ้านั่งรถแท็กซี่ทั่วไปก็คงไม่ถึงห้าสิบหยวน ถ้าให้เขาหนีไปแบบนี้ ไม่รู้ว่าในอนาคตเขาจะไปหลอกคนอื่นอีกมากน้อยแค่ไหน! ไม่ได้ ฉันต้องแจ้งตำรวจ!"
ไหม้เฉิงซินพยักหน้าและพูด:"คนขับรถแท็กซี่ก็ทำเกินไป แต่คุณก็ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาไปหาเรื่องกับเขา คุณต้องจำไว้ให้ดี ในชีวิตของคนนั้น สิ่งล้ำค่าที่สุดก็คือเวลา สำหรับคนที่ประสบความสำเร็จ เวลาคือสิ่งสำคัญที่สุด สำหรับคนขี้แพ้ เวลานั้นไม่มีค่าเลย "
ขณะพูด ไหม้เฉิงซินก็ถามเขา:"ถ้าตอนนี้คุณโทรไปแจ้งความกับตำรวจ งั้นพวกเราก็ต้องนั่งรอให้ตำรวจมาถึงที่นี่ หรือไม่พวกเราก็ต้องไปสถานีตำรวจด้วยตัวเอง เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราก็ต้องอธิบายเรื่องราวทั้งหมด และต้องนึกรูปลักษณ์ของคนขับรถแท็กซี่คนนั้นออกมา และต้องนึกป้ายทะเบียนรถแท็กซี่ด้วย ถ้าตำรวจจับเขาได้ ก็ต้องโทรเรียกพวกเราไปชี้ตัว และลงบันทึกประจำวัน การไปๆกลับๆแบบนี้ พวกเราคงต้องเสียเวลาไปครึ่งวัน"
"พูดกันตามตรง ตอนอยู่อเมริกา ถ้ามีใครขอให้ฉันไปช่วยดูฮวงจุ้ยหรือดูดวง เขาก็ต้องจ่ายเงินให้ฉันห้าหมื่นดอลลาร์ต่อชั่วโมง แต่พวกเราสองคนต้องเสียเวลาครึ่งวันกับคนขับแท็กซี่แบบนี้เพื่อเงินสองพันหยวน มันเป็นเรื่องที่ได้ไม่คุ้มเสียใช่ไหม?"
ไหม้เค่ออดไม่ได้ที่จะพูด:"คุณทวด ฉันอยากแจ้งความจับเขา ไม่ใช่เพราะเงินสองพันหยวน แต่ฉันอยากสอนบทเรียนให้เขา ทำให้เขารู้ว่าอยู่ในสังคมนี้ต้องมีความซื่อสัตย์ และต้องทำตามกฎหมาย! ถ้าทำแบบนี้ก็สามารถลดการทำเรื่องไม่ดีของเขาในอนาคตได้"
ไหม้เฉิงซินโบกมือและพูดอย่างจริงจัง:"ไหม้เค่อ ในเมื่อคุณให้ความสนใจกับวิชาฮวงจุ้ย และฉันก็หวังว่าคุณจะศึกษาวิชาฮวงจุ้ยอย่างลึกซึ้ง และคุณต้องจำเรื่องหนึ่งเอาไว้"
ไหม้เค่อรีบถามทันที:"คุณทวด คุณพูดมาเลย ฉันต้องจำเรื่องไหนเหรอ?"
ไหม้เฉิงซินพูดอย่างเคร่งขรึม:"คุณต้องจำเอาไว้ อย่าไปยุ่งเรื่องของชาวบ้าน และจำคำพูดนี้เอาไว้ ทุกบ้านกวาดหิมะหน้าบ้านของตัวเอง อย่าไปยุ่งกับน้ำค้างแข็งบนหลังคาของบ้านคนอื่น!"
ไหม้เค่อพูดอย่างตกตะลึง:"คุณทวด นี่ไม่ใช่คำพูดเสียดสีเหรอ?"
"พูดเสียดสี?"ไหม้เฉิงซินหัวเราะและพูด:"นี่คือปรัชญาอันแท้จริงของบรรพบุรุษเรา!"
"การกวาดหิมะหน้าบ้านของตัวเองเป็นเรื่องปกติและสมเหตุสมผล ไม่มีใครสามารถมาว่ากล่าวคุณได้ เพราะคุณกวาดหิมะหน้าบ้านตัวเอง"
ขณะพูด ไหม้เฉิงซินก็พูดอีกว่า:"ก็เหมือนกับคุณปู่ของฉัน เขาเชี่ยวชาญด้านดูโหงวเฮ้งมากๆ ถ้าเขาเดินอยู่ในตลาดของเมืองจิงเฉิงท่ามกลางผู้คนที่เดินไปๆมาๆ เขามองครั้งเดียวก็สามารถรู้ได้เลยว่าคนไหนมีเรื่องที่ทำให้เลือดตกยางออก คนไหนจะบ้านแตกสาแหรกขาด"
"ในบางครั้ง เขาแค่ดึงใครบางคนเอาไว้และสอนเขานิดหน่อย ก็สามารถช่วยชีวิตของคนๆนั้นเอาไว้ได้"
"แต่เขาไม่สามารถใจอ่อนและช่วยทุกคนไม่ได้ เพราะโลกใบนี้มีคนหลายพันล้านคน ถ้าคุณเริ่มที่จะช่วยเหลือคนพวกนั้น คุณก็จะรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบต่อทุกคน แต่คุณสามารถช่วยทุกคนได้เหรอ?"
"มันก็เหมือนกับพวกเราออกไปช่วยคนอื่นดูฮวงจุ้ย ระหว่างทางที่ไปบ้านนายจ้าง คุณอาจจะเห็นบ้านผีสิงนับร้อยหลัง ถ้าพวกเราไปบอกพวกเขาทีละบ้านๆ คุณคิดว่าจะทำได้เหรอ? และการที่คุณไปพูดแบบนั้น พวกเขาจะเชื่อเหรอ?"
"ดังนั้นอาชีพของพวกเรา ต้องจำเอาไว้ ถ้าออกจากบ้านของตัวเอง ก็สนใจแค่ชีวิตของนายจ้างเท่านั้น คนอื่นๆพวกเราไม่ต้องไปสนใจ นี่ก็คือหลักการของวิชาฮวงจุ้ย เมื่อไหร่ที่คุณเข้าใจเรื่องนี้อย่างถ่องแท้ เมื่อนั้นคุณจะเข้าใจวิชาฮวงจุ้ย!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...