ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2522
เฮ่อหยว่นเจียงพูดด้วยความรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุด: “เย่เฉิน ขอบคุณนายมากจริงๆ นายวางใจได้ ถึงเวลานั้นลุงจะต้องทำให้ดีที่สุดเพื่อตอบแทนนาย!”
เย่เฉินโค้งคำนับเล็กน้อย และพูดว่า: “คุณอาเฮ่อคุณอย่าได้เกรงใจผมมากนักเลยครับ”
จากนั้น เย่เฉินมองดูเวลา และพูดว่า: “คุณอาเฮ่อเดี๋ยวคุณคงจะยังมีสอนอยู่ใช่มั้ย? งั้นผมก็ไม่รบกวนคุณดีกว่า พวกเราไว้ค่อยคุยกันวันหลัง”
เฮ่อหยว่นเจียงมองดูนาฬิกา และพูดอย่างรวดเร็วว่า: “โธ่เอ๊ย ไม่พูดฉันก็เกือบจะลืมไปเลย เดี๋ยวยังมีสอนอีกหนึ่งคาบ เอาแบบนี้มั้ยเย่เฉิน ถ้านายไม่มีธุระอะไร ก็อยู่ในห้องทำงานของฉัน อย่าเพิ่งรีบกลับ รอฉันสอนคาบนี้เสร็จ ตอนเที่ยงพวกเราสองคนทานอาหารด้วยกันสักมื้อ”
เย่เฉินพูดว่า: “คุณอาเฮ่องานของคุณคงจะยุ่งมาก เรื่องทานอาหารไว้วันหลังดีกว่าครับ”
เฮ่อหยว่นเจียงโบกมือ: “ยุ่งก็ส่วนยุ่ง แต่ก็มีเวลาพักผ่อนเสมอ อีกอย่างพวกเราสองคนไม่ได้เจอกันหลายปีขนาดนี้ พูดตามตรง ในใจของฉันก็รู้สึกดีใจมาก ยังอยากจะพูดคุยกับนายมากมาย”
จากนั้น เฮ่อหยว่นเจียงพูดอย่างจริงจังว่า: “แต่ว่านี่ก็ต้องดูเวลาของนายด้วย ถ้าตอนเที่ยงนายมีธุระ พวกเราก็ไว้วันหลัง ถึงยังไงก็อยู่ที่เมืองจินหลิง ก็หาโอกาสได้ง่าย”
อันที่จริงตอนเที่ยงเย่เฉินไม่ได้มีธุระอะไร เหตุผลคือกลัวว่าอยู่ที่นี่จะทำให้เฮ่อหยว่นเจียงเสียการเสียงาน อันที่จริงเขายังอยากจะพูดคุยกับเฮ่อหยว่นเจียงมากกว่านี้ เพราะว่ายี่สิบปีมานี้ เขาไม่ไม่ค่อยรู้เรื่องของแม่มากนัก ไม่ง่ายเลยที่จะพบเจอกับเพื่อนร่วมชั้นปีนั้นของแม่ เขาอยากใช้โอกาสนี้ ทำความเข้าใจเพิ่มเติมกับเรื่องราวปีนั้นของแม่จากเฮ่อหยว่นเจียง
ดังนั้น เขาจึงเอ่ยปากพูดว่า: “ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นคุณอาเฮ่อคุณก็ไปทำธุระก่อนเถอะ ผมรอคุณอยู่ที่นี่”
เย่เฉินรับสาย ก็ได้ยินฉินเอ้าเสวี่ยนพูดอย่างตึงเครียดที่ปลายสายว่า: “อาจารย์เย่ มีคนสอบถามเรื่องราวของอู๋ฉีในโรงเรียนของพวกเรา ยังสอบถามเรื่องตอนนั้นของหลิ่วเยว่ด้วย เป็นไปได้มั้ยว่ามีคนต้องการมุ่งเป้ามาที่คุณ?!”
เย่เฉินตกใจเล็กน้อย เขาจำได้ว่าหลิ่วเยว่ก็คือเด็กผู้หญิงที่ตอนนั้นเกือบจะโดนอู๋ฉีสะกดจิต เป็นเหตุให้ฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดลงไปในทะเลสาบ
และหลิ่วเยว่คนนี้ก็เป็นแฟนของอู๋ฉีก่อนที่จะเกิดเรื่องในตอนนั้น
ตอนนี้มีคนสอบถามเรื่องของอู๋ฉีสอบถามถึงตัวของเธอ หรือว่าจะตรวจสอบเรื่องราวทั้งหมดที่อู๋ฉีเกิดเรื่องเหรอ?
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...