ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2524

จากนั้น ไหม้เฉิงซินก็พูดต่อไปว่า: “นอกจากนี้ พวกเรามาในครั้งนี้ ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ดีต่อเขา ตระกูลซูอยากจะให้พวกเราตรวจสอบตัวตนของเขาออกมา แต่ฉันไม่ได้เตรียมตัวที่จะแทรกแซงในการต่อสู้ระหว่างตระกูลซูกับเขา ดังนั้นแม้ว่าพวกเราจะตามหาเขาเจอ ฉันก็ไม่มีทางเปิดเผยตัวตนของเขาให้กับตระกูลซู”

ไมค์อดไม่ได้ที่จะถามว่า: “คุณทวด พวกเรามาตรวจสอบตามคำขอร้องของตระกูลซู มาตรวจสอบเบื้องหลังศัตรูของตระกูลซู ถ้าพวกเราไม่ช่วยตระกูลซูทำงาน เทียบเท่ากับว่าจะเป็นการละเมิดสัญญาจิตวิญญาณไม่ใช่เหรอ?”

ไหม้เฉิงซินจ้องมองเขาแวบหนึ่ง และพูดด้วยความโกรธ: “ไอ้โง่! วินาทีที่พวกเราตั้งใจมาที่เมืองจินหลิง ก็ไม่ได้ทำงานเพื่อตระกูลซูแล้ว!”

จากนั้น ไหม้เฉิงซินพูดต่อไปว่า: “จุดประสงค์ที่ฉันมาเมืองจินหลิง อยากจะตามหาผู้ยิ่งใหญ่คนนี้จริงๆ แต่ฉันอยากจะดูว่า พวกเราจะหาโอกาสส่วนหนึ่งจากบนตัวของผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ได้หรือเปล่า ไม่อย่างนั้น ถ้าหากเพียงแค่ตระกูลซูจะจัดการกับผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ ให้ฉันตามหาผู้ยิ่งใหญ่ออกมา ฉันจะตกลงได้ยังไง? ให้ฉันคนเดียวต่อสู้กับคนที่มีดวงชะตาเทพมังกรตัวจริง ต่อให้จะให้เงินฉันมากแค่ไหน ฉันก็ไม่มีทางรับปาก”

ในทันทีทันใด ไหม้เฉิงซินก็พูดอีกว่า: “ถ้าหากพวกเราตามหาผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้เจอ แม้ว่าฉันจะไม่เปิดเผยสถานการณ์ของเขาต่อตระกูลซู แต่ฉันก็เอาจะเงินที่ตระกูลซูมอบให้กับฉัน คืนกลับไปไม่น้อยแม้แต่บาทเดียว เรื่องนี้ก็ถือว่าฉันช่วยตระกูลซูทำงานฟรีครึ่งหนึ่ง”

ไมค์พูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า: “ผิดสัญญาอย่างกะทันหันก็เป็นรูปแบบขาดสัญญาจิตวิญญาณอย่างหนึ่ง ถ้าหากคนไม่มีความน่าเชื่อถือ เขาจะยืนหยัดในสังคมในอนาคตได้ยังไง…”

ไหม้เฉิงซินส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้และเตือนว่า: “แกต้องจำเอาไว้ว่า ยิ่งเชื่อฮวงจุ้ยและดวงชะตา ก็ยิ่งต้องไม่ต่อสู้กับดวงชะตา อีกฝ่ายเป็นเทพมังกรตัวจริง คนอย่างพวกเรา ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา ดังนั้นไม่ว่ายังไงก็ตาม ก็ไม่สามารถที่จะยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของเขาได้ เข้าใจมั้ย?”

ไมค์พยักหน้าเบาๆ: “ผมรู้แล้วครับคุณทวด…”

ไหม้เฉิงซินอือคำหนึ่ง และพูดว่า: “เอาล่ะ ตอนเที่ยงพวกเราหาที่ทานอาหารกันก่อน ตอนบ่ายค่อยกลับมาเดินดูรอบๆ”

…

สำหรับไหม้เฉิงซินทวดหลานสองคนนี้ เย่เฉินไม่ได้เอามาใส่ใจมากเกินไป

เย่เฉินส่ายหน้า: “ยังเลยครับคุณอาเฮ่อ เธอบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่า หลังจากที่ออกจากฐานทัพก็ไม่มีสัญญาณ ดังนั้นจะต้องรอหลังจากที่กลับมาค่อยติดต่อกับโลกภายนอก”

เฮ่อหยว่นเจียงพยักหน้า ถอนหายใจ และพูดว่า: “เมื่อกี้นี้ตอนที่สอนหนังสืออยู่ ตาขวากระตุกไม่หยุด รู้สึกว่าจะไม่เหมือนเป็นสัญญาณที่ดี ดังนั้นในใจก็เป็นกังวลมาก”

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “คุณอาเฮ่อตอนนี้คุณไม่ต้องกังวลมากขนาดนั้น อดทนรอข่าวจากจือชิวเถอะ ทางของพวกเธอนั้นช้ากว่าที่พวกเราหกชั่วโมง ถ้าหากพวกเธอกลับมาตอนแปดโมงตามเวลาท้องถิ่น งั้นที่พวกเราก็ก่อนรุ่งเช้าแล้ว ดังนั้นคุณรออย่างสงบจิตสงบใจก่อน ในตอนกลางคืนมีข่าวผมจะติดต่อคุณเป็นอันแรก”

เฮ่อหยว่นเจียงพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า: “ตอนนี้ก็ไม่มีทางที่ดีแล้ว ทำได้เพียงรอ”

หลังจากที่พูดจบ เขารีบพูดกับเย่เฉินว่า: “ไปเถอะเย่เฉิน ฉันจองที่นั่งไว้ที่ประตูสัญญาณจินหลิงอยู่แถวบริเวณใกล้โรงเรียน ตอนเที่ยงพวกเราก็ไปทานที่นั่นกัน!”