จากมุมของสัญญาลักษณ์แห่งการทำนาย เฮ่อจือชิวแทบจะเสียชีวิตเก้าสิบเปอร์เซ็นต์รอดสิบเปอร์เซ็นต์ และโอกาสรอดเดียวนี้ ก็อยู่ในเมืองจินหลิง
เย่เฉินตระหนักได้ทันทีว่า โอกาสรอดชีวิตนี้ของเฮ่อจือชิว ก็จำเป็นต้องขึ้นอยู่กับตัวเอง
นอกจากตัวเอง กลัวว่าจะไม่มีใครสามารถที่จะช่วยเธอได้
ยิ่งไปกว่านั้น สัญญาณลักษณ์แห่งการทำนายนี้ดูแล้ว ดูเหมือนว่าเฮ่อจือชิวตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ก็ตกอยู่ในอันตรายแล้ว
นอกจากนี้ โอกาสรอดของเธออยู่ที่ตัวเอง ถ้าหากตัวเองไม่ช่วยเฮ่อจือชิว เธอต้องตายอย่างแน่นอน!
ช่วย หรือว่าไม่ช่วย เย่เฉินแทบจะไม่ลังเลใจมากเกินไป
ขณะที่แวบเดียวนั้นพบโอกาสรอดของเฮ่อจือชิวขึ้นอยู่กับตัวเองเมื่อกี้นี้ เย่เฉินตัดสินใจจะช่วยเธอแล้ว
แม้ว่าเย่เฉินจะไม่เคยเจอกับเฮ่อจือชิวมาก่อน ยิ่งไปกว่านั้นไม่ได้มีมิตรภาพอะไรก็ตามกับเธอ แต่ในใจของเย่เฉินยังมีเหตุผลจำเป็นที่ต้องช่วยเธอสองอย่าง
เหตุผลแรก ตอนนี้ตัวเองต้องการจะเจาะการตลาดการขนส่งทางทะเลขนาดใหญ่โดยเร็วที่สุด เฮ่อจือชิวเป็นบุคคลคัดเลือกที่ดีที่สุด ถ้าหากเธอสามารถกลับมาช่วยตัวเองได้ เฮ่อหยว่นเจียงพ่อของเธอก็จะช่วยเหลืออย่างแน่นอน แบบนั้น พื้นฐานของธุรกิจนี้ก็จะมั่นคง;
เหตุผลที่สอง เฮ่อหยว่นเจียงเป็นเพื่อนและเพื่อนร่วมชั้นตอนที่แม่ยังมีชีวิตอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นปีนั้นหลังจากที่พ่อเกิดเรื่อง เขาก็พยายามอย่างมากเพื่อที่จะตามหาตัวเอง และเขามีเพียงเฮ่อจือชิวลูกสาวคนนี้คนเดียว ดังนั้นเพียงแค่มองจุดนี้ ตัวเองก็ไม่สามารถที่จะเห็นคนตายแต่ไม่เข้าไปช่วยเหลือได้
แต่ทว่า ในใจเย่เฉินกลับค่อนข้างเกิดความหงุดหงิด
ช่วยก็ได้ แต่จะช่วยอย่างไร?
เนื่องจากว่าเธออยู่ซีเรีย ยิ่งไปกว่านั้นอยู่ตำแหน่งไหนของซีเรีย ตัวเองไม่รู้อะไรเลย
แม้ว่าสัญญาณแห่งการทำนายสามารถคำนวณตำแหน่งได้ โดยคร่าวๆ แต่ว่าใช้มาตามหาคนคนหนึ่งได้ แต่ความแม่นยำในการค้นหานั้นยังห่างไกลมาก ความเป็นไปได้ที่จะรู้ว่าเธออยู่ที่ไหนโดยอาศัยทำนายดวงชะตาโดยตรงนั้นแทบจะเป็นศูนย์!
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ ความคิดแวบเข้ามาในใจของเย่เฉิน: “ในครั้งนี้เฮ่อจือชิว คือตามกองกำลังรัฐบาลซีเรียเข้าร่วมปฏิบัติการทางทหาร…”
ตลอดชีวิตนี้เขาลำบากมาไม่น้อย
สาเหตุหลักเป็นเพราะว่า ตอนที่เขาเป็นวัยรุ่นก็ตาสูงแต่ไม่มีฝีมือและทะเยอทะยานเกินตัว ยิ่งไปกว่านั้นใจคด และยังติดคุกมาหลายปี
ดังนั้น แทบจะไม่มีงานอะไรที่เขาสามารถทำได้เป็นเวลานาน
ทำอะไรก็ไม่ได้ยาวนาน ก็ไม่ต้องพูดถึงว่ามีเงินเก็บอะไร ดังนั้นตลอดชีวิตนี้ของเขา แทบจะไม่ได้สร้างความดีความชอบแม้แต่น้อย
ไม่เพียงแค่ตัวของเขาเองเสียเวลาไปทั้งชีวิต ลูกหลานของเขาก็ไม่ได้ประสบความสำเร็จ
ตอนนี้ลูกหลานแต่ละคนก็เป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว แต่ก็ยากจนข้นแค้นเป็นอย่างมาก
เขาอายุมากขนาดนี้ยังต้องออกมาหลอกลวงต้มตุ๋น อีกด้านหนึ่งจะต้องเลี้ยงตัวเองและภรรยา อีกด้านหนึ่งก็หวังว่าสามารถให้เงินสมทบกับลูกๆได้บ้าง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...