ในวันธรรมดา ความขมขื่นของเขาที่อยู่เต็มอกก็ไม่กล้าพูดออกไปข้างนอก ยังแกล้งทำท่าทางของผู้สูงส่งหลอกลวงคนอื่น แต่ตอนนี้กลับถูกหมอนี่เปิดเผยอย่างนึกไม่ถึง ก็ทำให้เขาเดือดเป็นฟืนเป็นไฟในทันที
เขารู้สึกว่าเย่เฉินไม่ได้มีความสามารถอะไรที่ดูดวงได้จริงๆ เขารู้สึกว่าเย่เฉินก็ตั้งใจอยากทำลายธุรกิจของตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้นยังอยากจะฉวยโอกาสเยาะเย้ยตัวเอง!
ดังนั้น เขาก็เยาะเย้ยในทันที และพูดอย่างเต็มไปด้วยความดูถูกว่า: “เหอะ! แกบอกว่าข้าลำบากทำงานหนักไปตลอดชีวิตเหรอ? ตลกสิ้นดีจริงๆ! บอกแกตามตรงนะ ตอนที่ข้ายังเป็นวัยรุ่นก็ได้รับอิสรภาพทางการเงินตั้งนานแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นฉันก็มีลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมืองไปตั้งนานแล้ว สามารถที่จะอยู่บ้านสุขสมกับภรรยาและมีความสุขของครอบครัวที่ได้อยู่รวมตัวกันทั่วหน้า เหตุผลที่อายุมากขนาดนี้ยังออกมาทำนายดวงชะตา ก็คืออยากจะโปรดสรรพสัตว์ให้หลุดพ้นจากห้วงแห่งความทุกข์โดยทั่วกันเท่านั้นเอง!”
จากนั้น เขามองไปทางเฮ่อหยว่นเจียง แต่พูดด้วยน้ำเสียงที่บูดบึ้งเล็กน้อยว่า: “คุณพาวัยรุ่นที่คุยโวโอ้อวดอย่างไม่รู้สึกกระดากอายออกไปเถอะ เรื่องของคุณฉันอยากจะช่วยเหลือ แต่ดูเหมือนว่าคุณกับฉันจะไม่มีวาสนากันริงๆ ดังนั้นยังขอให้คุณจัดการเรื่องราวของตัวเองให้ดีๆด้วย”
เฮ่อหยว่นเจียงค่อนข้างวิตกกังวลในทันที กดน้ำเสียงให้ต่ำพูดกับเย่เฉินว่า: “เย่เฉิน เรื่องราวแบบนี้พวกเราไม่เชื่อ ก็อย่าลบหลู่ ยิ่งไปกว่านั้นพูดตามตรงนะห้าพันหยวนก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ต่อให้ซื้อความสบายใจก็คุ้มค่า”
เย่เฉินโบกมือ มองไปทางชายชราคนนั้น และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ฉันว่าแกแก้มทั้งสองซูบผอมแต่คนแน่นหนา ดูไม่เหมือนคนที่มีความสุขเลย ยิ่งไปกว่านั้นรูปร่างหน้าผากก็ไม่เต็ม นี่เป็นตามฉบับของลูกน้อย ถึงขนาดโหงวเฮ้งใบหน้าไม่มีลูก แกบอกว่าแกลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมือง นี่จะเป็นไปได้ยังไง?”
ชายชราพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “ไอ้หนุ่ม แกความสามารถไม่เท่าคนอื่น เริ่มที่จะด่าคนอื่นด้วยคำถูกเหยียบหยามเหรอ? ข้ามีลูกชายมีลูกสาวสามคน หลานชายปู่หลานสาวปู่และหลานชายตาหลานสาวตารวมกันแล้วมีสิบสามคน แกกลับบอกว่าโหงวเฮ้งใบหน้าลูกน้อยไม่มีลูกเหรอ?! มีอย่างนี้ที่ไหนกันเนี่ย!”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย: “แกอย่าเพิ่งวิตกกังวลก่อน ฉันจะทำนายดวงชะตาให้แกนะ”
จากนั้น เขาหยิบเหรียญทองแดงห้าเหรียญนั้นแล้ว และโยนทิ้งอีกครั้ง
หลังจากนั้น เย่เฉินมองดูตำแหน่งหัวก้อยของเหรียญทองแดงหลายเหรียญนี้ และพูดอย่างราบเรียบว่า: “ในสัญญาลักษณ์แห่งการทำนายแสดงให้เห็นว่า แกดวงดาวโดดเดี่ยวเดียวดาย ลิขิตไว้ว่าไร้ทายาทสืบสกุล!”
หลังจากที่พูดจบ เย่เฉินมองดูเขา และถามอย่างจริงจังว่า: “ลูกชายลูกสาวหลายคนของแก หน้าเหมือนกับแกหรือเปล่า?”
ชายชรานิ่งอึ้งในทันที
ประโยคเดียวของเย่เฉิน ทิ่มแทงปมที่หลอกหลอนใจเขามานานหลายปีอยู่เสมอ
ชายชราบอกว่า: “ภรรยาของฉันคือกรุ๊ปO! ทำไม? แกอยากจะพูดอะไร?”
เย่เฉินก็ถามว่า: “งั้นแกรู้กรุ๊ปเลือดของลูกคนใดคนหนึ่งในหกคนของแกหรือเปล่า?”
ชายชราพูดต่อไปว่า: “ลูกชายคนโตของฉันก็เป็นAB เหมือนกับฉัน ทำไมเหรอ?”
ในครั้งนี้ เย่เฉินยังไม่ได้พูดอะไร เฮ่อหยว่นเจียงที่อยู่ข้างๆก็พูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกใจ: “ภรรยาของคุณเป็นกรุ๊ปเลือดOคุณเป็นกรุ๊ปเลือดABลูกชายคนโตของคุณก็เป็นกรุ๊ปABเหรอ?”
“ใช่!”ชายชราพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า: “กรุ๊ปเลือดเหมือนกับฉัน จะต้องเป็นลูกชายแท้ๆของฉันอย่างแน่นอน!”
เฮ่อหยว่นเจียงพูดอย่างกระอักกระอ่วน: “เรื่องนี้…จากมุมมองของทางพันธุกรรมกรุ๊ปเลือดทางวิทยาศาสตร์ คนกรุ๊ปABและกรุ๊ปเลือดO จะให้กำเนิดออกมาได้เฉพาะกรุ๊ปเลือดA หรือว่ากรุ๊ปเลือดB และเป็นไปไม่ได้ที่จะให้กำเนิดกรุ๊ปเลือดO หรือกรุ๊ปเลือดAB…”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...