ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2555
ทหารฝ่ายค้านทั้งสองคน ไม่ได้มีความหวาดระแวงในใจ ตอนที่กำลังคุยกัน
อีกอย่าง นี่คือฐานทัพของพวกเขา ไม่เพียงแค่รอบๆ จะมีทหารของพวกเขาค่อยประจำการ แม้กระทั่งชาวบ้านที่นี่ ยังเป็นคนปกป้องพวกเขาด้วย
ดังนั้นจิตใต้สำนึกของพวกเขาคือ แค่ข้างนอกไม่สู้กัน ข้างในก็ปลอดภัยที่สุด
แต่เพราะสิ่งแวดล้อมที่ “ปลอดภัยที่สุด” จู่ๆ ก็มีใครที่ไหนไม่รู้โผล่มา!
ตอนนี้ทำให้ทั้งสองคนรู้สึกตื่นตระหนกมาก
เพราะพวกเขาไม่ต้องเฝ้าระวัง ทำให้ปืนในมือของพวกเขาไม่ได้พร้อมยิง นี่หมายความว่า ถ้าพวกเขาต้องการใช้ปืนจัดการศัตรูด้านหลัง ต้องโหลดกระสุนปืนและเปิดให้พร้อมยิง ถึงจะลั่นไกได้
แต่ว่า กระบวนการนี้ เร็วที่สุดก็ต้องใช้เวลาหลายวินาที
ทว่ามือที่บีบคอทั้งสองคน มีพละกำลังมากจนน่าประหลาดใจ เหมือนคีมย้ำไฮดรอลิค ทำให้ทั้งสองคนเชื่ออย่างสนิทใจว่า ถ้าอีกฝ่ายไม่พอใจขึ้นมา คงจะหักคอพวกเขาสองคนอย่างแน่นอน!
ดังนั้น ทั้งสองคนให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี โดยการโยนปืนลงบนพื้น และยกมือทั้งสองข้างขึ้น
หนึ่งในนั้นพูดอย่างตื่นตระหนกว่า “สหาย มีอะไรพูดกันดีๆ อย่าทำอะไรผลีผลาม!”
เย่เฉินหัวเราะอย่างเย็นยะเยือก “พวกแกสองคนหันมา”
เมื่อฟังเย่เฉินพูดจบ แรงบีบบนคอของทั้งสองคน เริ่มผ่อนคลายลง
ทั้งสองไม่รอช้า รีบหันมาทันที ตอนเห็นเย่เฉิน พวกเขาทำอย่างกับเห็นผี
เดิมทีพวกเขาคิดว่า คนเลวที่โผล่มาแบบนี้ ต้องเป็นคนอเมริกันแน่นอน
หนึ่งในนั้นรีบพูดว่า “แปดคนนั้นโดนขังไว้ในห้องใต้ดินที่บ้านอันซัล”
อีกคนรีบพูดเสริมว่า “บ้านอันซัล อยู่บริเวณกลางหมู่บ้าน ใกล้ๆ กับลาน!”
เย่เฉินถามต่อ “ตอนนี้ทั้งแปดคนเป็นยังไงบ้าง ยังมีชีวิตอยู่ทั้งหมดไหม”
คนหนึ่งพยักหน้า แล้วพูดว่า “ตอนนี้พวกเขายังมีชีวิตอยู่ แต่อีกไม่นานจะมีหนึ่งคนต้องตาย ตอนนี้สถานทูตอเมริกายังไม่ยอมให้เงิน ผู้บัญชาการของเราตัดสินใจฆ่าหนึ่งคน เพื่อกดดันสถานทูตอเมริกา”
เย่เฉินถามต่อ “ห้องใต้ดินมีทางเข้าออกกี่ทาง มีคนเฝ้าอยู่กี่คน”
คนนั้นพูดว่า “ห้องใต้ดินมีทางเข้าออกทางเดียว ในนั้นมีคนเฝ้าอยู่สี่คน ข้างนอกมีคนเฝ้าอยู่ประมาณสิบกว่าคน ปกติพวกที่เฝ้า อาศัยอยู่ในบ้านอันซัล”
เย่เฉินถามเขาว่า “งั้นถ้าฉันอยากเข้าไป นายมีวิธีไหน พาฉันเข้าไปไหม”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...