ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2593
ซูโสว่เต้าที่ดีใจเป็นอย่างมาก คาดคิดไม่ถึงด้วยซ้ำว่า ตอนนี้เย่เฉินจะอยู่ห้องข้างๆของเขา
ห้องชุดหรูของป๋ายจินฮ่านกง มีการออกแบบที่เหมือนกัน ผังบริเวณทั้งหมดเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสตัวอักษรเถียน ด้านซ้ายมีสองห้อง แบ่งเป็นห้องรับแขกกับห้องหนังสือ ด้านขวามีสองห้องแบ่งเป็นห้องน้ำและห้องนอน
นั่นก็หมายความว่า ห้องที่เย่เฉินอยู่ เป็นมุมข้างๆห้องหนังสือของซูโสว่เต้า
ภายใต้สถานการณ์ปกติ ภายในห้องพักของโรงแรมห้าดาว จะถูกปิดเสียงรวมถึงกั้นเสียง เพื่อให้แน่ใจว่าแขกจะได้รับความเงียบ ความเป็นส่วนตัวรวมถึงความสะดวกสบาย ดังนั้นแม้ว่าจะมีกำแพงกั้นไว้ คนธรรมดาปกติก็ไม่สามารถได้ยินการสนทนาของห้องข้างๆ
แต่สำหรับคนอย่างเย่เฉินที่มีประสาทสัมผัสไว ถึงจะกำแพงกั้นไว้ ก็ดูไร้ประโยชน์จริงๆ
ดังนั้น ถึงเขาจะไม่ตั้งใจแอบฟังการสนทนาของห้องข้างๆ แต่ยังคงได้ยินความเคลื่อนไหวของห้องซูโสว่เต้า ทั้งหมดอย่างชัดเจน
แต่ว่า ถึงแม้ตอนนี้ เย่เฉินจะไม่รู้ว่าคนที่อยู่ห้องข้างเป็นใครก็ตาม
เพราะลูกน้องของซูโสว่เต้า เรียกเขาว่าคุณท่าน ดังนั้นเย่เฉินจึงไม่อาจเดาได้ว่าคือซูโสว่เต้า จากการเรียกคำว่าคุณท่านสองคำนี้ได้
แต่ทว่า เย่เฉินได้ยินชื่อนางาฮิโกะ อิโตะสี่คำนี้อย่างชัดเจน
เขาได้ยินคนที่อยู่ห้องข้างๆ อยากจะพบกับนางาฮิโกะ อิโตะ จึงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
นางาฮิโกะ อิโตะมาที่จินหลิงยังถือได้ว่าค่อนข้างถ่อมตัว โลกภายนอกไม่รู้ด้วยซ้ำ ประกอบกับเขาพักที่โรงแรมของตระกูลเย่ ยิ่งไม่มีทางเกิดเหตุการณ์ข่าวรั่วไหล
เย่เฉินถามขึ้นมาอีกว่า“แล้วคุณตรวจสอบการจ่าประกันสังคมของเขารึยัง？”
เฉินจื๋อข่ายครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า“ผมมีช่องทางที่ค่อนข้างลับ สามารถตรวจสอบข้อมูลพวกนี้ได้ครับ”
เย่เฉินจึงกล่าวว่า“ถ้าอย่างนั้นคุณช่วยผมตรวจสอบหน่อย ว่าเขาได้จ่ายประกันสังคมไหม ถ้ามีการจ่ายล่ะก็ ตกลงบริษัทไหนเป็นคนช่วยเขาจ่ายประกันสังคม”
“ครับ！”เฉินจื๋อข่ายรีบทำการตรวจสอบ หลังจากตรวจสอบอยู่นาน ก็พูดกับเย่เฉินว่า“คุณชายครับ ตรวจสอบพบแล้วครับ เขามีประกันสังคมครับ อีกทั้งฐานประกันสังคมก็สูงมาก บริษัทที่จ่ายประกันสังคมให้เขา ก็คือบริษัทองค์กรการลงทุนท้องถิ่นในจุงกิงครับ”
เย่เฉินพูดต่อว่า“ตรวจสอบเบื้องหลังของบริษัทนี้！ตรวจสอบเบื้องหลังของโครงสร้างการถือหุ้นทั้งหมด！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...