“อย่างเช่น พี่อาจจะระดมพลทหารสร้างหลุมหลบภัย หลุมหลบระเบิดไว้เยอะๆในหมู่บ้าน แล้วกว้านซื้ออุปกรณ์อุตสาหกรรมเหมืองแร่ไว้ใช้ในส่วนภูเขา ใช้ภูมิศาสตร์ของภูเขาในการปิดบังโครงการก่อสร้างแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์ทั้งด้านหน้าด้านหลัง”
“หากทำแบบนี้ ถ้าอีกฝ่ายวางระเบิดพวกพี่ก็จะได้หลบเข้าไปในแนวป้องกัน ไม่ว่าอีกฝ่ายจะระดมกำลังขนาดไหนก็สามารถลดทอนความเสียหายลงไปได้ครับ”
"ยิ่งกว่านั้น เมื่อพวกพี่มีแนวป้องกันด้านหลัง การที่อีกฝ่ายอื่นจะยึดครองฐานทัพของพี่ก็จะยากยิ่งขึ้น ต่อให้พวกเขาสามารถบุกเข้ามาในหุบเขาของพี่ พลทหารของพี่ก็สามารถระดมกำลังปืนจากแนวป้องกันด้านหลังช่วงเอวของเขาให้ระเบิดไปทั้งหุบเขา จนพวกเขามาได้แต่กลับไม่ได้"
หลังจากคามมิตปลายสายได้ยินคำพูดเหล่านี้สองตาก็เป็นประกาย
เย่เฉินกล่าวต่อไป "ขอเพียงพี่เสริมกำลังการป้องกันของตัวเองจนตัวเองนั้นไร้เทียมทาน พวกเขาก็ไม่อาจเอาชนะพี่ได้ และล้มเลิกความคิดที่จะยื้อการต่อสู้กับพี่ เลือกที่จะต่อสู้กับอำนาจฝ่ายค้านอื่นๆ ส่วนพี่ก็พยายามอย่าเป็นฝ่ายบุก ขดอยู่ในฐานทัพของพี่ ศัตรูมาเรารบ ศัตรูกลับเราเสริมสร้างสั่งสม เมื่อเป็นเช่นนั้น ไม่เพียงพี่จะสามารถรักษากำลังไว้ได้ แต่ยังมีโอกาสใช้การป้องกันที่ทรงพลังนี้ดึงดูดทหารเร่ร่อนที่กองทัพพ่ายแพ้มาด้วย"
คามมิตพูดอย่างตื้นตัน "น้องชาย ไปเรียนมาจากไหนหรอ ฟังดูสมเหตุสมผลมาก!"
เย่เฉินยิ้ม "เรียนกับบรรพบุรุษหัวเซี่ยของเรานั่นแหละครับ พี่ต้องสร้างโครงสร้างพื้นฐาน โครงสร้างการป้องกันให้ดี ขณะเดียวกันอย่าเป็นฝ่ายรุก เขาเรียกว่าขุดหลุมให้ลึก สั่งสมเสบียงให้มาก แล้วค่อยครองพิภพ"
พูดจบเย่เฉินก็กล่าวขึ้นอีก "พี่นั่งรอรวบรวมทหารเร่ร่อนจากฝ่ายค้านเรียกว่าดูไฟชายฝั่ง กล่าวอีกนัยหนึ่งคือเพื่อนตายแต่เรารอด"
คามมิตอุทาน "ฉันสามารถใช้ประสบการณ์ที่ได้จากน้องชายเพื่อเสริมการป้องกันของฉัน แต่ถ้ากองทัพพี่น้องของฉันขอความช่วยเหลือมา ฉันจะมีหน้าดูไฟชายฝั่งอยู่ได้ยังไง..."
เย่เฉินพูดกลั้วหัวเราะ "ทำไมต้องไม่มีหน้าด้วยครับ? คนอื่นก็สู้ของคนอื่นไป พี่แค่ดูก็พอ"
แต่คนส่วนใหญ่มองแค่ปัจจุบัน ไม่ได้มีกลยุทธ์์แผนรบในระยะยาว
กลับมามองเย่เฉิน แม้ว่าจะเติบโตในยุคที่สงบสุข ไม่เคยเห็นว่าสงครามเป็นยังไง แต่เรียนรู้จากประวัติศาสตร์หัวเซี่ยตั้งแต่เด็ก และมีพื้นฐานทางทฤษฎีสำหรับกลยุทธ์์ต่างๆ
ยิ่งไปกว่านั้น สงครามที่หัวเซี่ยต่อสู้ต้านทานศัตรูต่างประเทศเหล่านั้นเป็นตำนานอยู่หลายครา ก็แสดงให้เห็นถึงตรรกะการรบพิเศษเฉพาะตัวของหัวเซี่ย ดังนั้นเมื่อผนวกเข้ากับรากฐานความรู้ความเข้าใจของเย่เฉิน จึงมีการวิเคราะห์ต่อสถานการณ์ปัจจุบันของคามมิตที่แม่นยำมากขึ้น
ตราบใดที่คามมิตสามารถทำตามปรัชญาที่ว่าขุดหลุมให้ลึก สั่งสมเสบียงให้มาก แล้วค่อยครองพิภพได้ เช่นนั้นไม่ว่าฝ่ายค้านจะประสบความสำเร็จหรือไม่ แต่ตัวเขาเองมีโอกาสประสบความสำเร็จแน่นอน
คามมิตฟังจบแล้วได้รับแรงบันดาลใจอย่างล้นหลาม เขาโพล่งออกมา "น้องชาย หลังจากได้ยินนายพูดเรื่องพวกนี้แล้ว ฉันกระจ่างขึ้นมาเลย! ฉันจะเริ่มเตรียมคนไปกว้านซื้ออุปกรณ์อุตสาหกรรมเหมืองแร่แบบเริ่มต้นเดี๋ยวนี้ และเริ่มสร้างแนวป้องกันตามเส้นทางคดเคี้ยวบนภูเขารวมถึงภูเขาโดยรอบ นอกจากนี้ฉันจะซื้ออาวุธอย่างกระสุนและระเบิดรวมถึงอาหารและยามากขึ้น เพื่อเตรียมตัวปักหลักฐานทัพในระยะยาว!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...