ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2632
ถ้าแบบนี้อย่างเร็วสุดก็ถึงคาบสมุทรซานตงในพรุ่งนี้บ่าย
แต่ถ้าคืนนี้ไปจินหลิงก่อนและคุยเรื่องร่วมงานกับคุณชายเย่ ไม่ว่าการร่วมงานจะเป็นยังไง พรุ่งนี้เช้าก็สามารถออกเดินทางไปคาบสมุทรซานตงจากจินหลิงได้
จินหลิงใกล้กับคาบสมุทรซานตงมาก นั่งรถไฟความเร็วสูงใช้เวลาแค่หนึ่งชั่วโมงกว่า
เพราะฉะนั้น แผนนี้นอกจากจะไม่กระทบตารางเดิมของตัวเองแล้ว ยังช่วยให้เร็วขึ้นอีกด้วย
เธอจึงรับปากโดยไม่ลังเล และพูดอย่างมีมารยาท “ด้านฉันไม่มีปัญหาค่ะ คงต้องรบกวนคุณให้ช่วยจัดตารางด้วย”
เฉินจื๋อข่ายเอ่ยยิ้มๆ “เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องเล็กน้อยครับ คุณเหอช่วยบอกที่อยู่อย่างละเอียดมาให้ผมหน่อย เดี๋ยวผมให้เฮลิคอปเตอร์ไปก่อน”
“ได้ค่ะ!”
หลังจากเหออิงซิ่วบอกที่อยู่ของตระกูลเหอกับเฉินจื๋อข่ายอย่างละเอียดแล้ว ทั้งสองก็บอกลาและวางสายไป
วางสายปุ๊บ เหอหงเซิ่งก็พูดขึ้นอย่างข่มความตื่นเต้นไว้ไม่ได้ “นี่เหมือนเราง่วงนอนก็มีคนยื่นหมอนให้เลยนะ กำลังจะหาโอกาสดูว่าพอจะเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลเย่หรือตระกูลกู้ได้มั้ย ปรากฏว่าตระกูลเย่ก็โทรมา”
เหออิงซิ่วพยักหน้า แต่ก็คิดไม่ตก เธอพูดอย่างฉงน “พ่อคะ หนูไม่ค่อยเข้าใจ ทำไมตระกูลเย่ถึงเป็นฝ่ายติดต่อเรามาคะ”
เหอหงเซิ่งตอบโดยไม่ต้องคิด “ก็เพราะอยากจะสู้รบปรบมือกับตระกูลซูน่ะสิ ถึงได้คิดจะมาดึงเราเข้าพวก”
เหออิงซิ่วส่ายหัว "ไม่ถึงขั้นหลอกลวงหรอกค่ะ แค่รู้สึกแปลกๆ เหมือนไม่ค่อยมีเหตุมีผลเท่าไหร่ อีกอย่างต่อให้ตระกูลเย่ต้องการคุยกับเราก็ไม่น่าจะติดต่อหนูนะคะ ตั้งแต่ที่หนูเสียแขนข้างหนึ่งไปก็แทบไม่ได้ออกไปไหนเลย มีคนจำนวนมากไม่ว่าหนูเป็นใครด้วยซ้ำ พวกเขาติดต่อหนูโดยตรงแบบนี้ได้ยังไง และยังเจาะจงพูดชื่อเลยว่าคุณชายเย่ของพวกเขาต้องการร่วมงานกับหนู"
เหอหงเซิ่งก็คลางแคลงใจ เขาพึมพำกับตัวเอง "ฟังแล้วไม่ค่อยสมเหตุสมผลจริงๆ หรือจะโทรกลับไปเพื่อถามให้ชัดดี?"
เหออิงซิ่วไตร่ตรองก่อนจะเอ่ย "ไม่เป็นไรค่ะ หนูไปดูหน่อยดีกว่า คิดแล้วก็ไม่น่าใช่กับดักอะไร และหนูก็คิดไม่ออกจริงๆว่าจะมีใครวางแผนทำร้ายหนู"
พูดเสร็จเธอกล่าวขึ้นอีก "หลังจากที่หนูไปถึงคืนนี้ หนูจะคุยกับคุณชายของพวกเขาก่อน และพยายามคุยให้ได้ข้อสรุป แบบนี้หนูจะได้นั่งรถไฟความเร็วสูงเที่ยวแรกของพรุ่งนี้เช้าไปคาบสมุทรซานตง คำนวณเวลาดูแล้วเร็วกว่าหนูออกเดินทางจากที่นี่ไปคาบสมุทรซานตงซะอีก"
"อืม!" เหอหงเซิ่งพยักหน้าและเอ่ย "ถึงตอนนั้นถ้ามีอะไรเกิดขึ้นติดต่อพ่อมาทันทีเลยนะ!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...