ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2638
เฮ่อจือชิวแต่งกายด้วยชุดกระโปรงสั่งตัดของชาแนล ถุงน่องซับในและรองเท้าหนังสีขาว คนทั้งคนให้ความรู้สึกสูงส่งสุภาพ
ที่จริงกระโปรงชุดนี้ของเธอ เจ้าหญิงสามัญชนผู้เป็นที่นิยมของยุโรปเคยใส่ต่อหน้าที่สาธารณะในช่วงก่อน ทั้งเสริมสร้างบุคลิกภาพและดูมีรสนิยมที่ดี
ทว่า ใครจะรู้ ภายใต้การแต่งกายอันสุภาพและสูงส่งของเฮ่อจือชิวจะเป็นชุดชั้นในที่เธอรู้สึกเขินอายสุดๆ
เย่เฉินจะไปรู้สถานการณ์เช่นนี้ได้ยังไงกัน เขาเห็นเธอแต่งตัวดูดีสุดๆแล้วอดพูดขึ้นมาอย่างได้ใจไม่ได้ “โอ๊ย ดูท่าฉันนี่รสนิยมไม่เลวเลยนะ ชุดนี้เหมาะกับเธอมาก ดูแล้วไซส์พอดีด้วย!”
เฮ่อจือชิวหน้าแดงไปถึงคอในบัดดล
เธอคิดในใจ “ด้านนอกเหมาะจริงๆนั่นแหละ แต่ด้านในไม่เหมาะเลยสักนิด ไม่รู้จริงๆว่าคุณตั้งใจหรือไม่ตั้งใจกันแน่ ถ้าไม่ตั้งใจว่าไปอย่าง แต่ถ้าตั้งใจ คุณนี่ช่างมีรสนิยมที่เลวร้ายจริงๆ!”
“อีกอย่าง ชุดท่อนบนเล็กไปอย่างชัดเจน ฉันโดนรัดจนแทบจะหายใจไม่ออกแล้ว”
ทว่า คำพูดแบบนี้เธอไม่มีทางพูดออกมาเด็ดขาด
ดังนั้น เธอจึงได้แต่พยักหน้าอย่างกระอักกระอ่วนพร้อมบอก “ต้องให้คุณเย่ลำบากซะแล้ว ทั้งเสื้อและรองเท้าพอดีตัวเลยค่ะ”
เย่เฉินพยักหน้า นึกสงสัยในใจเหมือนกัน เสื้อผ้าและรองเท้าพอดีตัว แล้วชุดชั้นในล่ะพอดีตัวมั้ย
แต่คำถามแบบนี้จะถามก็ไม่ได้ จึงได้แต่เปลี่ยนประเด็นและพูดกับเธอ “นี่ก็สายแล้ว เราไปกันเถอะ”
“ค่ะ!” เฮ่อจือชิวพยักหน้าเบาๆ
เย่เฉินสั่งให้เฉินจื๋อข่ายส่งกุญแจรถมาดอกหนึ่ง ตัวเองขับโรลส์-รอยซ์ของป๋ายจินฮ่านกงพาเฮ่อจือชิวไปที่มหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์จินหลิง
เฮ่อจือชิวแกล้วถามด้วยท่าทีตกใจ “จริงหรอคะ?!”
เย่เฉินพยักหน้า “จริงแท้แน่นอน”
เฮ่อจือชิวถามขึ้นอีก “แล้วก่อนเข้าร้านคุณกระอักกระอ่วนมั้ยคะ?”
เย่เฉินถอนใจ “กระอักกระอ่วนสุดๆไปเลยล่ะ…..หุ่นจำลองใส่ชุดชั้นในเต็มไปหมด ฉันไม่กล้าเลื่อนสายตามั่วซั่วเลย ได้แต่ชี้มั่วๆไปที่หุ่นจำลองชุดหนึ่งแล้วก็รีบซื้อกลับมา”
เฮ่อจือชิวพยักหน้าเบาๆ นึกในใจ “ดูท่าคุณเย่ไม่ได้ตั้งใจซื้อแบบนี้มา……”
ต่อมา เธอเห็นว่าตอนที่เย่เฉินพูดเรื่องนี้มีท่าทีไม่เป็นตัวเอง อดลอบหัวเราะในใจไม่ได้ “คิดไม่ถึงว่าคนที่เก่งกาจอย่างคุณเย่ก็มีช่วงเวลาที่เขินด้วย……”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...