เย่โจงฉวนวางสายโทรศัพท์แล้ว ความคิดแรกก็คือโทรหาเฉินจื๋อข่ายทันที และถามเขาว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
ถังซื่อไห่ที่อยู่ข้างๆถามด้วยความประหม่า:"คุณท่าน เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ?"
เย่โจงฉวนถอนหายใจและพูด:"วันนี้ซูโสว่เต้าหายตัวไปที่เมืองจินหลิง และก่อนที่เขาจะหายตัวไป เขาพักอยู่ที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง ตอนนี้ซูเฉิงเฟิงโทรศัพท์มาหาฉันเพื่อตำหนิเรื่องนี้ ฉันต้องถามเฉินจื๋อข่ายก่อนว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่!"
เมื่อถังซื่อไห่ได้ยินเรื่องนี้ก็อึ้งไปเลย จากนั้นก็พูดว่า:"ซูโสว่เต้าก็หายตัวไปด้วยเหรอ?! หลายวันก่อนซูโสว่เต๋อพึ่งหายตัวไป และหายตัวไปที่เมืองจินหลิงด้วย และเขาก็หายตัวไปจากโรงแรมเหมือนกัน……"
เย่โจงฉวนถอนหายใจและพูด:"เรื่องของซูโสว่เต๋อยังพูดง่ายหน่อย เพราะเขาไม่ได้หายตัวไปจากพื้นที่รับผิดชอบของเรา เขาจะเป็นหรือตายก็ไม่เกี่ยวกับเรา แต่เรื่องของซูโสว่เต้านั้นเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ว่าจะพูดยังไงก็ตาม เพราะซูโสว่เต้าหายตัวไปจากโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงของพวกเรา ถ้าตระกูลซูใช้ข้ออ้างนี้มาหาเรื่องเรา พวกเราก็ไม่มีคำแก้ตัว!"
ถังซื่อไห่ครุ่นคิดและพูดออกมาทันที:"คุณท่าน ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้ ต้องเกี่ยวข้องกับคุณชายเฉินอย่างแน่นอน……"
"เย่เฉิน?!?"เย่โจงฉวนถามออกมาทันที:"คุณคิดว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือของเย่เฉินเหรอ?!"
ถังซื่อไห่พยักหน้าและพูดอย่างจริงจัง:"ฉันคิดว่าถ้าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเฉินจื๋อข่าย ต้องเป็นคุณชายเฉินค่อยบงการอยู่เบื้องหลัง มิฉะนั้น ถึงแม้เฉินจื๋อข่ายจะมีความกล้ามากแค่ไหน ก็ไม่กล้าลงมือกับซูโสว่เต้าอย่างแน่นอน"
เย่โจงฉวนพยักหน้าเบาๆและเห็นด้วย
เพราะซูโสว่เต้าเป็นบุคคลสำคัญอันดับสองของตระกูลซู
และเฉินจื๋อข่ายเป็นแค่ลูกน้องของตระกูลเย่
ถึงแม้เขาจะเป็นลูกน้อง แต่ก็มีตำแหน่งอยู่ในระดับกลางๆของตระกูลเย่
เย่โจงฉวนก็ถอนหายใจเหมือนกัน:"เห้อ! ดังนั้นนี่ก็คือข้อด้อยของฉางอิง เขาให้ความสำคัญกับความใสสะอาดและภาพลักษณ์มากจนเกินไป เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูทั่วไปยังพอรับมือได้ เขาสามารถใช้ความสามารถของตัวเองที่อยู่เหนือกว่าตอบโต้อีกฝ่ายได้ แต่เมื่อศัตรูแข็งแกร่งมากจนเกินไป และใช้วิธีที่สกปรกต่างๆมาต่อสู้กับเขา ก็จะทำให้เขาเสียเปรียบทันที……"
ถังซื่อไห่ที่อยู่ข้างๆก็พยักหน้าและเห็นด้วย
ในเวลานี้เย่โจงฉวนก็พูดอีกว่า:"แต่ว่าเฉินเอ๋อ ไม่เหมือนกับพ่อเขาเลย!"
"การกระทำต่างๆของเฉินเอ๋อ เขาเป็นพวกลัทธิปฏิบัตินิยม มีจุดประสงค์ที่ชัดเจน"
"สำหรับเขา แรงผลักดันทั้งหมดคือการบรรลุเป้าหมายของตัวเอง เพื่อสิ่งเหล่านี้ เขาสามารถใช้ทุกวิถีทาง เพื่อให้ได้มาในสิ่งที่เขาต้องการและไม่สนว่าวิธีนั้นจะถูกหรือผิด"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...