เย่โจงฉวนคิดไม่ถึงจริงๆ เย่เฉินจะยอมรับอย่างง่ายดายแบบบนี้
การเปิดเผยกะทันหันแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจและทำตัวไม่ถูก
ผ่านไปสักพัก เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจและพูด:"เฉินเอ๋อ คุณเลอะเลือนไปแล้ว!"
เย่เฉินขมวดคิ้ว:"ฉันเลอะเลือนยังไง?"
เย่โจงฉวนถอนหายใจ:"คุณเลอะเลือนตรงที่คุณไม่ควรลงมือจับตัวซูโสว่เต้า! คุณคิดดูสิ เขาเป็นลูกชายคนโตของตระกูลซู เขาหายตัวไปจากโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง พวกเราตระกูลเย่ไม่ต้องรับผิดชอบเรื่องนี้เหรอ?"
เย่เฉินถามกลับ:"ทำไม? ซูเฉิงเฟิงโทรหาคุณเหรอ?"
"ใช่!"เย่โจงฉวนพูดด้วยสีหน้าโศกเศร้า:"ซูเฉิงเฟิงโทรศัพท์มาด่าฉัน บอกว่าจะทำสงครามกับตระกูลเย่ให้ถึงที่สุด! คุณรู้หรือเปล่า พวกเราทั้งสองตระกูลด่ากันตลอดแต่ไม่เคยลงมือต่อสู้กันจริงๆ ครั้งนี้พวกเราทำผิดกฎ ตระกูลซูต้องตอบโต้กลับอย่างบ้าคลั่งแน่นอน ถ้าทำเรื่องนี้ให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ พวกเราจะเป็นฝ่ายผิด และพวกเราไม่มีเหตุผลพอที่จะยืนยันความบริสุทธิ์!"
เย่เฉินหัวเราะ:"คุณโทรมาก็เพื่อพูดเรื่องนี้เหรอ?"
เย่โจงฉวนได้ยินน้ำเสียงดูถูกจากคำพูดของเย่เฉิน เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง:"เฉินเอ๋อ ฉันรู้ว่าคุณอารมณ์ไม่ดี และคุณก็ไม่ยอมอดทนกับเรื่องพวกนี้ด้วย แต่ทำเรื่องอะไรก็ต้องดูสถานการณ์ด้วย! ตอนนี้ลงมือจับตัวซูโสว่เต้า มันไม่สามารถทำให้ตระกูลซูได้รับความเสียหายจริงๆเลย เพราะผู้ชายคนนี้ไม่มีอำนาจและเป็นหุ่นเชิดของพ่อเขา เขาเป็นแค่สัตว์นำโชคเท่านั้น คุณจับตัวเขาไว้ก็ไม่มีประโยชน์? แต่เรื่องนี้กลับเป็นข้ออ้างให้ตระกูลซูมากลั่นแกล้งพวกเรา!"
เย่เฉินพูดเบาๆ:"ฉันจับตัวเขาไว้ ฉันไม่ได้ทำเพื่อตระกูลเย่ แต่ฉันต้องการให้เขาต้องชดใช้กันเรื่องในอดีตที่เขาก่อตั้งพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ สมัยนั้นเขากลั่นแกล้งพ่อของฉัน ฉันก็ต้องกลั่นแกล้งเขาคืน และยังไม่เพียงจะลักพาตัวเขาเท่านั้น รอให้ถึงพิธีไหว้บรรพบุรุษ ฉันจะพาเขาไปคุกเข่าขอโทษต่อหน้าหลุมฝังศพของพ่อแม่ เพื่อให้เขายอมรับความผิดของตัวเอง!"
เย่โจงฉวนพูดออกมาทันที:"ฉันถามคุณว่า การหายตัวไปของซูโสว่เต้า เป็นฝีมือของคุณหรือเปล่า"
เย่เฉินตอบด้วยน้ำเสียงปกติ:"อ้อ เรื่องนี้ไม่ใช่ฝีมือของฉัน"
"เอ่อ……"เย่โจงฉวนพูดไม่ออกทันที และพูดอย่างจำใจว่า:"เฉินเอ๋อ คุณพูดแบบนี้ก็ไม่มีประโยชน์……เพราะซูเฉิงเฟิงไม่ใช่เด็กเล็ก ถ้าฉันพูดกับเขาแบบนี้ คุณคิดว่าเขาจะเชื่อเหรอ?"
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม:"เขาไม่เชื่อก็ไม่มีประโยชน์? คุณพูดกับเขาไปเลย ซูโสว่เต้าไม่เคยมาพักที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...