เย่โจงฉวนทำตัวไม่ถูกจริงๆ:"นี่……คำพูดเล่นลิ้นของเด็กแบบนี้ มันไม่มีประโยชน์เลย?"
เย่เฉินพูดด้วยสีหน้าจริงจัง:"ฉันไม่ได้เล่นลิ้น แต่ฉันพูดความจริง ซูโสว่เต้าไม่เคยมาเข้าพักที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง ในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงไม่ได้มีชื่อเข้าพักของเขา และกล้องวงจรปิดก็ไม่ได้มีภาพที่เขาเข้าพักที่โรงแรม คุณเข้าใจไหม?"
เย่โจงฉวนรีบถามทันที:"คุณลบภาพวงจรปิด ตอนที่เขาเข้าพักโรงแรมหรือเปล่า?"
"ไม่ได้ลบ"เย่เฉินพูดเบาๆ:"เขาเข้ามาพักที่นี่ เพื่อต้องการเข้าไปใกล้นางาฮิโกะอิโตะอย่างเงียบๆ และเขาก็กลัวว่าคนของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงจะรู้ว่าฐานะที่แท้จริงของเขา ดังนั้นเขาก็เลยให้ลูกน้องมาเปิดห้องพักที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงก่อน จากนั้นเขาก็ปลอมตัวเข้ามา เขาหลบกล้องวงจรปิดและเข้ามาพักในโรงแรม ทำให้เขาไม่ได้มีข้อมูลเข้าพักในโรงแรม"
"ดังนั้นถ้าซูเฉิงเฟิงโทรมาหาคุณอีก คุณก็พูดกับเขาแบบนี้ บอกเขาว่าคุณได้ตรวจสอบรายชื่อคนที่เข้าพักในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง แต่ไม่พบชื่อของซูโสว่เต้าเลย ถ้าเขายังไม่พอใจ คุณก็ให้เขาหาหลักฐานการเข้ามาพักในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงของซูโสว่เต้าให้ได้ หรือไม่ก็ให้เขาไปแจ้งความไปเลย"
เมื่อพูดจบ เย่เฉินก็พูดอีกว่า:"จากนั้นคุณตอบโต้กลับไปได้เลย ถามเขาว่าต้องการอะไรกันแน่ เขาตั้งใจใส่ร้ายตระกูลเย่และหาข้ออ้างมาเปิดสงครามกับตระกูลเย่ใช่ไหม?"
เมื่อเย่โจงฉวนได้ยินคำพูดเหล่านี้ก็อึ้งไปเลย
ตอนแรกที่ได้ยิน เขารู้สึกว่าคำพูดของเย่เฉินไม่สมเหตุสมผล
แต่เมื่อเขากลับมาครุ่นคิด เขาก็รู้สึกว่าคำพูดเหล่านี้ก็สมเหตุสมผลเหมือนกัน
เมื่อพูดจบ เขาก็รีบถามทันที:"เฉินเอ๋อ คุณส่งซูโสว่เต้าไปที่ประเทศซีเรียได้ยังไง? คุณส่งเขาไปให้จอมพลคามมิตใช่ไหม?"
เมื่อเย่เฉินได้ยินเขาพูดถึงจอมพลคามมิต เขาก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจ เพราะการเดินทางไปประเทศซีเรียทั้งหมด ถูกลูกน้องของเขาที่ชื่อหานกวางเย่าเป็นคนจัดการทั้งหมด และตอนที่จอมพลคามมิตส่งตัวเองจากไป หานกวางเย่าก็เคยเห็นจอมพลคามมิตแล้ว เรื่องพวกนี้หานกวางเย่าต้องรายงานให้เย่โจงฉวนทราบอย่างแน่นอน
ดังนั้น เย่เฉินจึงยอมรับและพูดว่า:"ฉันให้ซูโสว่เต้าโอนเงินให้จอมพลคามมิตหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ จากนั้นก็ส่งตัวเขาไปที่นั่นเพื่อสัมผัสประสบการณ์ชีวิตใหม่ๆ สถานที่นั้นขาดการติดต่อจากโลกภายนอก ถ้าฉันไม่พูด ให้เวลาตระกูลซูห้าสิบปีก็คงหาเขาไม่เจอ!"
เมื่อเย่โจงฉวนได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นและพูดว่า:"ยอดเยี่ยม! คุณทำได้ยอดเยี่ยมมากๆ!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...