ซูอานสุ้นอุทาน:"คุณท่าน คุณสงสัยว่าคนที่ช่วยตู้ไห่ชิงและคุณหนูครั้งนี้ ยังคงเป็นหนุ่มชาวจีนลึกลับคนนั้นเหรอ? !"
ซูเฉิงเฟิงพูดอย่างรำคาญ:"ฉันไม่ต้องการให้เป็นเขาสุดๆ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้แล้ว…… นอกจากคนนี้แล้ว ยังจะมีใครที่สามารถจัดการกับอุบัติเหตุทางรถยนต์ครั้งนั้นได้? และช่วยตู้ไห่ชิงและจือหยูออกมาได้? นอกจากคนนี้ ใครสามารถลักพาตัวโสว๋เต๋ออย่างเงียบๆ ต่อหน้าท่านเฮ่อได้? นอกจากคนนี้ ใครสามารถทำให้โสว๋เต้าหายไปได้!"
ซูอารสุเนโพล่งออกมา:"คุณท่าน หากเป็นเช่นนี้จริงๆ งั้นคงต้องเพิ่มการคุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคลของคุณขึ้น! ไม่เช่นนั้น หากบุคคลนี้อยากจะจัดการคุณ และพลังป้องกันของเราไม่แข็งแกร่งพอ คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย….. "
ซูเฉิงเฟิงพยักหน้าซ้ำๆ และพูดอย่างเห็นด้วย:"ใช่ ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดตอนนี้คือ กำลังของเราไม่เพียงพออย่างแรง ตระกูลเหอถอนตัวออกหมดแล้ว มีเพียงท่านเฮ่อและบอดี้การ์ดคนอื่นๆ ดูแลบ้านเท่านั้น เกรงว่ามันจะต้องแพ้ต่อหน้าชายลึกลับคนนั้น...…"
พูดไป เขาก็สั่งซูอานสุ้นทันที:"อานสุ้น! แกรีบบินไปที่เมืองโม่เฉิงตะวันออกเฉียงเหนือเดี๋ยวนี้!"
ซูอานสุ้นอุทาน:"ไปเมืองโม่เฉิง? คุณท่าน คุณให้ผมไปหาเหอหงเซิ่งเหรอครับ!"
"ใช่!"ซูเฉิงเฟิงพูดว่า:"ไปพบเหอหงเซิ่ง และขอโทษเขาเรื่องซูรั่วหลีแทนฉัน แล้วบอกเขาอีกว่า หากตระกูลเหอเต็มใจที่จะรับใช้ตระกูลซูต่อไปโดยไม่คิดถึงเรื่องก่อนๆ ฉันสามารถให้พวกเขาสองพันล้านหยวนต่อปี! "
"สองพันล้านต่อปี?!"ซูอานสุ้นพูดอย่างตกตะลึง:"คุณท่าน ค่าตอบแทนที่เราให้ไว้ก่อนหน้านี้เพิ่มขึ้นจาก 200 ล้านต่อปีเป็น 600 ล้าน บอกตามตรงว่าจำนวนนี้สูงมากแล้ว ถ้าคุณเพิ่มขึ้นเป็นสองพันล้านในคราวเดียว มันเพิ่มขึ้นมากกว่าสามเท่าเลยนะครับ!"
ซูเฉิงเฟิงส่ายหัวและพูดว่า:"นายไม่เข้าใจ คนส่วนใหญ่ที่เรียนศิลปะการต่อสู้มีความรู้สึกเย่อหยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในศิลปะการต่อสู้อย่างเหอหงเซิ่ง ยิ่งกว่านั้น! ฉันรู้จักนิสัยของเหอหงเซิ่ง เขากำหนดไว้แล้วว่าต้องเลือกปฏิเสธคำเชิญของฉันโดยสิ้นเชิง หรือยอมรับโดยตรง ไม่มีทางที่จะเลือกรับเงินแล้วไม่ทำอะไรเลย ดังนั้นนี่ก็เป็นแค่วิธีเกรงใจเท่านั้น ที่จะชนะใจเขามากขึ้นเท่านั้นเอง"
ซูอานสุ้นรีบพูดว่า:"ครับคุณท่าน ผมเข้าใจแล้ว งั้นผมจะเริ่มเดินทางตอนนี้เลย!"
ซูเฉิงเฟิงพยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า:"ไปเถอะ เมืองโม่เฉิงไม่มีสนามบิน นายต้องจัดเตรียมเฮลิคอปเตอร์ใกล้ๆสนามบินล่วงหน้า แบบนี้จะได้ประหยัดเวลาให้มากที่สุด"
"ครับคุณท่าน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...