ตอนที่เหออิงซิ่วรีบกลับมาที่เมืองโม่เฉิง ซูอานสุ้นได้บอกซูเฉิงเฟิงแล้วว่าตระกูลเหอตอบตกลงที่จะให้ความร่วมมืออีกครั้งแล้ว
ซูเฉิงเฟิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยินว่า ตระกูลเหอจะไปที่ซูหางทั้งตระกูลในเช้าวันพรุ่งนี้
แม้ว่าความแข็งแกร่งของตระกูลเหอ อาจไม่เท่ากับยอดฝีมือลึกลับคนนั้น แต่อย่างน้อยก็ทำให้ตัวเองปลอดภัยขึ้นเล็กน้อย
ตนก็จะมีเรี่ยวแรงที่จะคิดหาวิธีไกล่เกลี่ยกับหลานสาวซูจือหยู
ไม่ว่ายังไง บุคคลนั้นก็ได้ช่วยซูจือหยูสองครั้ง
หากซูจือหยูสามารถปกป้องตัวเองได้ งั้นความปลอดภัยของเขาก็จะได้รับการรับรองเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย
ดังนั้น หลังจากที่เขาชื่นชมซูอานสุ้น เขาก็เริ่มจัดเครื่องบินพิเศษทันที
ตระกูลเหอมีมากกว่า 100 คน และเครื่องบินโดยสารขนาดกลางถึงขนาดใหญ่สามารถขนส่งได้ทั้งหมดในคราวเดียว ส่วนรถบัส เกรงว่าจะต้องเตรียมรถบัสอย่างน้อย 4 คัน และรถบรรทุกอีกคัน 2 คัน ไว้ขนส่งสัมภาระและสิ่งของต่างๆ
ด้านหนึ่งซูเฉิงเฟิงสั่งให้ลูกน้องของเขาเตรียมเครื่องบินโดยสาร อีกด้านหนึ่งเตรียมรถประจำทาง รถบรรทุก และยานพาหนะอื่นๆ พยายามพาสมาชิกตระกูลเหอออกเดินทางจากเมืองโม่เฉิงตอนสิบโมงเช้าในวันพรุ่งนี้
เช่นนี้ ก็จะสามารถไปถึงซูหางได้ก่อนมืด
ในเวลานี้ เหอหงเซิ่งไม่กล้าที่จะเสียเวลาแผนของวันพรุ่งนี้ เขาได้เริ่มแจ้งให้ทั้งตระกูลเหอทราบและเริ่มจัดกระเป๋าสัมภาระของเขาเอง
ทันใดนั้น ทั้งตระกูลเหอจู่ๆก็ยุ่งขึ้นมาในตอนดึก
ซูอานสุ้นพักอยู่ในห้องรับแขก ฟังเสียงผู้คนเดินไปมา ฟังการเคลื่อนไหวของสิ่งของข้าง ๆ
เขารู้ว่าคราวนี้ คุณท่านใหญ่ซูค่อนข้างใจร้อน แต่โชคดีที่เขาควบคุมตระกูลเหอไว้อย่างมั่นคงได้ในการเสนอราคาไว้ 2 พันล้าน นี่ควรจะเป็นเครดิต หลังจากกลับไป คุณท่านจะมีการแสดงออกอย่างแน่นอน
คืนนี้ซูอานสุ้นผล็อยหลับไปท่ามกลางเสียงนกหวีดรอบ ๆ และนอนหลับสนิทเป็นพิเศษ
ในเมืองเล็กๆไม่ค่อยมีเฮลิคอปเตอร์แบบนี้หรอก ดังนั้นต้องดึงดูดความสนใจ
คนอื่นสนใจมันไม่เท่าไหร่หรอก ที่เหออิงซิ่งกังวลมากๆก็คือ ซูอานสุ้นที่อาศัยอยู่ในบ้านตระกูลเหอจะเห็น
ถ้าเขารู้ว่าตนนั่งเฮลิคอปเตอร์รีบกลับมา เขาน่าจะสงสัย และตรวจสอบที่มาของเฮลิคอปเตอร์ ถ้าเขาพบเบาะแสของตระกูลเย่ ต่อไปจะมีปัญหาแน่นอน
ขอแค่ที่เขาไม่เห็นเฮลิคอปเตอร์ แม้ว่าเขาจะเห็นเธอในบ้านตระกูลเหอ ก็คงจะไม่สงสัยอะไรมาก
เมื่อนักบินได้ยินแบบนี้ เขาก็รีบพูดขึ้นว่า:"คุณผู้หญิงซู จากแผนที่ ไม่สามารถหาจุดลงจอดที่เหมาะสมในเมืองได้ แต่ระยะทางนอกเมืองค่อนข้างไกล คุณมีข้อเสนอแนะดีๆ ไหม ?"
เหออิงซิ่วพูดว่า:"บ้านตระกูลเหอมีแม่น้ำอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 1.5 กิโลเมตร แม่น้ำกลายเป็นน้ำแข็งอย่างสมบูรณ์ในฤดูหนาว หลายปีก่อนฉันเห็นทหารเข้าร่วมการฝึก รถถังวิ่งบนน้ำแข็งได้ เฮลิคอปเตอร์คงไม่เป็นไรแน่นอนค่ะ"
นักบินพยักหน้า:"ในวันที่อากาศหนาวเช่นนี้ แม่น้ำคงสามารถแบกรับได้แน่นอน งั้นผมจะลงจอดบนแม่น้ำตามที่คุณบอกครับ!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...