ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2712
ซูรั่วหลีก็รู้นิสัยคุณตาเป็นอย่างดี
อย่างที่แม่บอก เขาเชื่อมั่นในทัศนคติของตัวเองมากเกินไป
เช่นเดียวกับผู้ที่เชื่อในทฤษฎีระบบโลกเป็นศูนย์กลางในสมัยโบราณ พวกเขาเชื่ออย่างแน่วแน่ว่าโลกเป็นศูนย์กลางของจักรวาลทั้งหมด ดวงอาทิตย์และดวงดาวทุกดวงโคจรรอบโลก
ทฤษฎีที่ดูเหมือนไร้สาระนี้กินเวลานานหลายพันปีในอารยธรรมสำคัญๆ ของโลก จนกระทั่งศตวรรษที่ 16 ทฤษฎีระบบดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางที่เสนอโดยนิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัสได้ถูกทำลายลงทีละน้อย
แสดงให้เห็นว่าคำสี่คำนี้มีรากเหง้าอย่างลึกซึ้ง และมีผลกระทบต่อวิสัยทัศน์และรูปแบบของบุคคล ดังนั้น แม้ว่าเหออิงซิ่วจะบรรยายยาที่เย่เฉินให้ทางโทรศัพท์ เหอหงเซิ่งก็ไม่เชื่อเด็ดขาด
วิธีที่ดีที่สุด และวิธีเดียวในตอนนี้คือ ให้เหออิงซิ่วกลับเมืองโม่เฉิงด้วยตัวเอง และเอายาวิเศษกับเหอหงเซิ่งกับมือเอง มีแต่แบบนี้ ถึงสามารถเปลี่ยนแนวคิดทางปัญญาของเขาได้
ซูรั่วหลีจึงรีบถามว่า:"แม่ ดึกขนาดนี้แล้ว แม่จะไปยังไงล่ะ?"
เหออิงซิ่วพูดอย่างช่วยไม่ได้:"ช่วยไม่ได้ ตอนนี้ไม่มีเที่ยวบินสำหรับการบินพลเรือน เร็วที่สุดก็ต้องรอถึงพรุ่งนี้เช้า มันก็คงจะไม่ทัน ดังนั้นต้องรบกวนให้คุณชายเย่จัดการเครื่องบิน……"
"ได้!"ซูรั่วหลีรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาและพูดว่า:"ฉันจะโทรหาคุณชายเย่ให้ค่ะ……"
เหออิงซิ่วห้ามเธอไว้ และพูดว่า:"เรื่องแบบนี้ อย่าไปรบกวนคุณชายเย่เลย เพราะไม่ว่ายังไงคุณชายเย่ก็เป็นคนมีครอบครัวแล้ว เธอโทรหาเขาดึกแบบนี้ เขาคงจะอธิบายให้ภรรยาของเขาฟังยาก อย่าไปรบกวนเขาเลยดีกว่า"
พูดไป เหออิงซิ่วก็พูดต่อ:"แม่คิดว่าคุณชายเย่ไว้วางใจเฉินจื๋อข่ายคนนั้นมากนะ ให้เขาจัดการหลายๆอย่าง แม่เชื่อว่าเฉินจื๋อข่ายมีอำนาจเพียงพอในการจัดการเครื่องบิน ไปหาเขากันเถอะ"
"ไม่เป็นไรครับ"
ตอนนี้เหออิงซิ่วก็ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าของตอนที่มาแล้ว และพูดกับซูรั่วหลีอย่างอาลัยอาวรณ์ไม่อยากจากไปว่า:"รั่วหลี แม่ขอโทษจริงๆ เดิมทีแม่ยังบอกว่าจะอยู่กับเธอคืนนี้ แต่สุดท้ายก็ต้องไปแล้ว......"
ซูรั่วหลียิ้มพูดว่า:"แม่ ไม่เป็นไรค่ะ ฉันดีใจที่ได้พบคุณมาก นอกจากนี้ ฉันเชื่อว่าหลังจากที่คุณตาเห็นยาวิเศษที่คุณชายเย่ให้มาแล้ว จะต้องเลือกร่วมมือกับคุณชายเย่แน่นอน ถึงตอนนั้นแม่จะได้กลับจินหลิงอีกแน่นอน ถ้าอย่างนั้น เราก็จะได้เจอกันทุกวัน!"
"จ้ะ!"เหออิงซิ่วแตะหน้าของซูรั่วหลี และพูดด้วยความทะนุถนอม:"ลูกรอแม่ที่นี่นะ แล้วแม่จะรีบกลับมา!"
"ค่ะ!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...