เว้นแต่ให้เขาเห็นด้วยตาตนเอง ถึงขึ้นสัมผัสด้วยตาตนเอง
มิฉะนั้น จะพูดอะไรมันก็ไม่มีความหมาย
เหออิงซิ่วรีบพูดว่า:"พ่อ อย่ารีบตอบตกลงก่อน แม้ว่าพ่อจะตอบตกลงแล้วก็อย่าพาทั้งตระกูลไปทันที พ่อรอหนูหน่อย หนูมีเรื่องสำคัญจะบอกพ่อแบบเห็นหน้ากัน พรุ่งนี้หนูจะกลับแต่เช้า และอาจจะไปถึงที่นั่นในตอนบ่ายโดยเร็วที่สุด!"
เหอหงเซิ่งพูดว่า:"อิงซิ่ว พ่อตอบตกลงกับซูอานสุ้นแล้ว บางทีตอนนี้เขาอาจจะบอกสถานการณ์กับคุณท่านใหญ่ซูแล้วก็ได้"
เหออิงซิ่วรีบพูดว่า:"ตอบตกลงแล้วก็ไม่เป็นไร ตระกูลซูสามารถทรยศเลือดเนื้อของตัวเองได้ ถ้าเรากลับคำแล้วยังไงล่ะ? ที่สำคัญเรื่องที่หนูอยากจะรายงานให้พ่อรู้นั้น เกี่ยวข้องกับอนาคตของตระกูลเหอ ไม่ว่ายังไงพ่อก็ต้องฟังหนูรายงานให้จบก่อน แล้วตัดสินใจใหม่!"
เหอหงเซิ่งพูดอย่างจริงจังว่า:"อิงซิ่ว ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาทำตามอารมณ์ เราต้องคำนึงถึงสถานการณ์ส่วนรวม เราต้องให้ตระกูลเหอสูงขึ้นและไกลออกไป และห้ามถูกความเกลียดชังเล็กน้อยมาบังสายตาได้ !"
เหออิงซิ่วร้อนรนเล็กน้อยและโพล่งออกมา:"พ่อ! สิ่งที่หนูจะพูดนั้น ไม่เกี่ยวข้องกับรั่วหลี ทั้งหมดนี้มันเป็นเพราะเงื่อนไขที่คุณชายเย่ให้มา มันดีกว่าตระกูลซูมากๆ! ถ้าพ่อเชื่อใจหนู ก็รอจนกว่าหนูจะกลับไป แล้วค่อยตัดสินใจขั้นสุดท้าย!"
เหอหงเซิ่งพูดอย่างลำบากใจ:"แต่พ่อตอบตกลงกับซูอานสุ้นแล้วว่า พรุ่งนี้เช้า รถบัสอาจจะหยุดที่ประตูตระกูลเหอตอนสิบโมงแล้วก็ได้ ถ้าตอนนั้นพ่อยื้อโดยไม่มีเหตุผล มันก็คือการหักหน้าคุณท่านใหญ่ซูไม่ใช่เหรอ? ถ้าเขาโกรธ ทั้งตระกูลเหออาจจะได้รับผลกระทบกันหมด! "
ซูรั่วหลีรีบถามว่า:"แม่คะ คุณตายืนยันจะร่วมมือกับตระกูลซูเหรอคะ?"
"ใช่"เหออิงซิ่วพูดอย่างช่วยไม่ได้:"ซูอานสุ้นไปเมืองโม่เฉิงแล้ว และยังเสนอราคาถึง2พันล้านกับคุณตา คุณตาตอบตกลงแล้ว และจะพาสมาชิกตระกูลไปตอน 10 โมงเช้าพรุ่งนี้ แม่ต้องกลับไปเจอเขาก่อนที่จะเดินทางไป และบอกเรื่องทางด้านคุณชายเย่กับเขา สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ยาวิเศษที่คุณชายเย่ให้มา เอาให้เขาไป และให้เขาตัดสินใจเอง"
พูดไป เหออิงซิ่วถอนหายใจ:"คุณตาของเธอ...… ยังเชื่อในสิ่งที่เขารู้มากเกินไป ในสายตาของเขา ศิลปะการต่อสู้ภายในของตระกูลเหอ ยาบำรุงชี่และน้ำยาช่วยตื่นตัวของตระกูลเหอ ล้วนแต่เป็นหนทางสู่ศิลปะการต่อสู้ที่ดีที่สุด คือความภาคภูมิใจของตระกูลเหอและเป็นรากฐานของการอยู่รอด แต่เขาไม่รู้ว่าสิ่งเหล่านี้ไม่มีค่าพอที่จะพูด ต่อหน้ายาวิเศษของคุณชายเย่เลย!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...