ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2724

เมื่อได้ยินคำพูดของเหออิงซิ่ว เหอหงเซิ่งก็พูดอย่างไม่ลังเลว่า“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นหลังจากที่พ่อจัดการเรื่องที่บ้านเสร็จ จะไปที่จินหลิงกับลูกนะ เพื่อฟังคำสั่งจากคุณชายเย่”

เหออิงซิ่วพยักหน้า ถึงพ่อของตนจะอายุมากแล้ว แต่ก็ถือว่าเป็นคนที่ฝึกฝนวิชาสูงสุดในตระกูลเหอ ถ้าเขาไม่ไปจินหลิง ไม่รู้ว่าจะอธิบายให้คุณชายเย่ฟังอย่างไร

หลังจากนั้น เธอก็ถามกับพ่อว่า“พ่อคะ จะทำยังไงกับตระกูลซูดีคะ？”

เหอหงเซิ่งได้บุกทะลวงเส้นลมปราณเส้นที่สี่สำเร็จแล้ว กลายเป็นปรมาจารย์คนที่สองที่สามารถบุกทะลวงเส้นลมปราณเส้นที่สี่สำเร็จ ในประวัติศาสตร์ร้อยปีของตระกูลเหอ ตอนนี้เขากำลังตื่นเต้น เมื่อได้ยินคำถามของเหออิงซิ่ว เขาจึงเริ่มเปลี่ยนการวางแผนตระกูลเหอในอนาคตข้างหน้าใหม่

เขาพูดขึ้นมาว่า“ในเมื่อคุณชายเย่ให้การเปลี่ยนแปลงนี้แก่เรา ถ้าอย่างนั้นพ่อก็จะหยุดการร่วมงานกับตระกูลซู อีกทั้งแบ่งเขตแดนกับตระกูลซูชัดเจน หลังจากนั้นก็รีบหาคนที่เหมาะสม ไปรับใช้คุณชายเย่ที่จินหลิง”

พูดจบ เขาก็พูดอย่างสะท้อนใจว่า“คุณชายเย่ต้องการแค่ลูก กับคนของตระกูลเหอสิบคนเท่านั้น ถ้าเป็นแบบนี้ ผู้หญิงและคนแก่รวมถึงเด็กและคนอ่อนแอก็ไม่ต้องไปไกลจากบ้านเกิด พวกคนรุ่นหลังที่ฝึกฝนยังไม่ถึงไหน สามารถอยู่ฝึกฝนที่เมืองโม่เฉิงต่อไป……”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขาก็อดถอนหายใจไม่ได้“เห้อ！เมืองโม่เฉิงเป็นธุรกิจที่บรรพบุรุษเหลือไว้ พ่อไม่อยากปล่อยมันไปเลยจริงๆ ก่อนหน้านี้ตระกูลซูให้เราทั้งตระกูลลงใต้ คฤหาสน์เก่าหลังนี้คงต้องปล่อยรกร้าง เป็นแบบนี้มันก็ดี คนร้อยกว่าคนสามารถทำงานที่เมืองโม่เฉิงได้ต่อไป”

เหออิงซิ่วพยักหน้า แล้วนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยปากพูดขึ้นมาว่า“พ่อ หนูขอปรึกษาเรื่องหนึ่งค่ะ”

เหอหงเซิ่งที่ได้ยินแบบนั้น จึงรู้ดีดีใจมาก พยักหน้าเบาๆ มีความคาดหวังตระกูลเหอในอนาคตมากขึ้น

แต่เมื่อนึกถึงซูรั่วหลี เขาก็อดถอนหายใจไม่ได้“เห้อ！ถ้ารั่วหลีอยู่ก็ดีสินะ เมื่อมองดูทั้งตระกูลเหอ พี่ใหญ่ของลูกมุ่งมั่นเพื่อความสุขภายนอก พี่รองของลูกก็มีความสามารถทั่วไป แต่สถานการณ์ของลูกก็ค่อนข้างพิเศษ คนรุ่นใหม่ไม่มีความทะเยอทะยาน มีความสามารถเด็ดขาด คนที่มีลักษณะเหมือนผู้นำจริงๆ กลับมีแค่รั่วหลีคนเดียว ทั้งตระกูลเหอ พ่อหาคนที่เหมาะสมจะเป็นผู้นำตระกูลเหอคนที่สองไม่ได้อีกแล้ว……”

เหออิงซิ่วรู้สึกดีใจ แต่กลับอดพูดไม่ได้ว่า“พ่อคะ รั่วหลีเป็นแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ยังเป็นคนแซ่อื่นอีก ถึงเธอจะอยู่ที่นี่ ให้เธอเป็นผู้นำตระกูลเหอ จะมีคนไม่พอใจเยอะมากเลยนะคะ”

“ไม่พอใจ？”เหอหงเซิ่งหัวเราะอย่างเย้ยหยัน แล้วพูดว่า“ดูท่าคนเป็นแม่อย่างลูก จะไม่เข้าใจรั่วหลีดีพอ จากลักษณะนิสัยของรั่วหลี ในครอบครัวนี้ถึงใครจะไม่พอใจก็ไม่มีประโยชน์หรอก เธอจะต้องหักหนามออกจากบนตัวมันจนสะอาดหมดจด ถึงจะเป็นพี่ใหญ่ของลูก ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของรั่วหลีหรอก”