ในขณะที่เหออิงฉวนเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองนั้น ภายในรถก็มีคนตะโกนด้วยความโกรธออกมาว่า“ตระกูลเหอประกาศกับคนภายนอกแล้ว คนที่ก้าวออกมา ห้ามกลับไปอีกเด็ดขาด!”
ทันใดนั้น ทุกคนในรถก็ตกใจ
พวกเขาคิดไม่ถึงว่า ตระกูลเหอที่ตนทอดทิ้งในตอนแรก และปีนข้ามไปอีกฝั่ง แต่คิดไม่ถึงว่า ตระกูลเหอกลับดึงฟืนที่กำลังเผาไหม้ออกจากใต้หม้อเพื่อแก้ปัญหาต้นตอ
ตอนนี้ พวกเขาถูกตระกูลเหอทอดทิ้งแล้ว
คุณท่าใหญ่ซึ่งอยู่ไกลถึงหางซูจิตใจห่อเหี่ยว
เช้าวันนี้ เขาได้ยินข่าวร้ายแทบจะติดต่อกัน
เรื่องแรก ก็คือจู่ๆเหอหงเซิ่งก็พูดกลับไปกลับมา
หลังจากนั้น เหอหงเซิ่งก็กลายเป็นจอมยุทธอันดับหนึ่งของประเทศ
สิ่งที่ทุกข์ทรมานที่สุดก็คือ สิ่งที่เป็นของตัวเองแต่เดิม หลังจากที่ไม่ใช่ของตัวเองอีก กลับกลายเป็นดีขึ้น
ยกตัวอย่างเช่น ผู้หญิงคนหนึ่งดูถูกแฟนเก่าของตัวเอง หลังจากที่เลิกกันไปก็กลายเป็นเจ้าคนนายคน หลังจากนั้นก็ได้แต่งกับเศรษฐินี ผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็นทุกข์ไปตลอดชีวิตก็เป็นได้
ถึงแม้ซูเฉิงเฟิงจะไม่ได้มีความรักแบบชายรักชายกับเหอหงเซิ่ง แต่เหอหงเซิ่งคนรับใช้ของตระกูลซู ต้องรับใช้ตระกูลซู ถ้าพูดไม่น่าฟังก็คือ เป็นหมาตัวหนึ่งของตระกูลซู
แต่ตอนนี้ เขาได้หันหลังให้กับตระกูลซูแล้ว ผลสุดท้ายกลับแข็งแกร่งขึ้นอีกเท่าตัวหลังจากที่หันหลังให้กับตระกูลซู จะไม่ให้คนทุกข์ใจได้อย่างไร?
คนที่โทรมา ก็คือเบอร์โทรศัพท์ที่ไม่คุ้นเคยจากจินหลิง
เขารีบรับสาย ได้ยินแค่น้ำเสียงเย็นยะเยือกของผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่ปลายสายพูดขึ้นมาว่า“ผมมาถึงจินหลิงแล้ว นี่คือวิธีติดต่อใหม่ของผม ภายในเจ็ดวันข้างหน้า ผมจะรออยู่ที่จินหลิง ไม่สามารถหายอดฝีมือที่คุณอยากได้ ถ้าภายในเจ็ดวันหาเขาไม่พบ ผมจะตรงกลับอังกฤษทันที เงินมัดจำที่คุณจ่าย ผมจะไม่คืนแม้แต่แดงเดียว!”
ซูเฉิงเฟิงที่ได้ยินเสียงนี้ เขาก็โพล่งออกไปด้วยความตื่นเต้นว่า“โธ่ อาจารย์ซวน!ในที่สุดคุณก็ถึงจินหลิงสักที!ข้ามน้ำข้ามทะเลจากอังกฤษมา ต้องเหนื่อยแล้วใช่ไหมครับ?คุณพักที่จินหลิงสักสองสามวันแล้วค่อยว่ากันก็ได้ครับ?”
อีกฝ่ายพูดอย่างเย็นชาว่า“ไม่จำเป็นหรอก ผมจะเริ่มทำงานทันที ถ้าคุณมีเบาะแสที่มีประโยชน์อะไร บอกกับผมได้เลยนะ”
ซูเฉิงเฟิงรีบกล่าวว่า“อาจารย์ซวนครับ เรื่องนี้มีคืบหน้านิดหน่อย เดิมทีผมไม่มีเบาะแสอะไรเกี่ยวกับบุคคลลึกลับคนนั้นเลย แต่ตอนนี้ผมรู้คร่าวๆแล้วครับ คนผู้นี้เป็นชาวจีนที่อยู่ในญี่ปุ่น อายุไม่มาก อย่างมากก็ประมาณยี่สิบเจ็ดถึงยี่สิบแปด แต่มีความสามารถไม่ธรรมดา ได้ยินว่านินจาญี่ปุ่นยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย เขาคนเดียวสามารถสู้กับคนจำนวนมากได้!อาจารย์ซวนต้องระวังตัวมากๆนะครับ”
อีกฝ่ายกล่าวอย่างเย้ยหยันว่า“นินจาญี่ปุ่นมีอะไรดีกัน?เหมือนกับว่ามีคนไม่เคยฆ่านินจาอย่างงั้นแหละ ในอดีตมีนินจาที่เคยล่วงเกินผมที่ญี่ปุ่น เขาแข็งแกร่งมาก ถ้าเผชิญหน้ากันตรงๆผมต้องไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาแน่ แต่แล้วไงล่ะ?เขาก็ถูกพิษกู่ที่ผมเลี้ยงไว้ อย่างไม่รู้ตัว ใช้มีดกรีดท้องของตัวเองในตอนหลับ ตอนตายอวัยวะภายในของเขาไหลออกมากองเตียงหมด ได้ยินมาว่าพอเมียของเขาเห็น ก็ตกใจแทบตายเลยนะ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...