ซูเฉิงเฟิงกล่าวด้วยความประหลาดใจ“ได้ยินชื่อเสียงอาจารย์ซวนฝีมือไม่ธรรมดามานานแล้ว ในเมื่อคุณมีความสามารถขนาดนี้ กระผมก็วางใจแล้วล่ะครับ ผมจะรอข่าวดีจากอาจารย์ซวนที่ซูหางนะครับ!”
อีกฝ่ายทำเสียงหึ แล้วพูดว่า“ฉันชอบฆ่าคนให้ตายทั้งเป็น อีกทั้งชอบฆ่ายอดฝีมือ และสิ่งที่ฉันชอบที่สุดก็คือพวกที่เรียกตัวเองว่ายอดฝีมือพวกนั้น ให้ตายในมือฉันอย่างไม่รู้ตัว แต่กลับต้องตายโดยที่ไม่รู้ว่าตายเพราะอะไร ความรู้สึกแบบนี้ มันก็เหมือนกับเทพเจ้า สามารถควบคุมได้ทุกสิ่งทุกอย่าง!”
ซูเฉิงเฟิงตื่นเต้นมาก จนโพล่งออกมาว่า“อาจารย์ซวน นับรบสี่ดาวคุณสามารถฆ่าได้ไหม?”
“นักบู๊สี่ดาว?”อีกฝ่ายถามอย่างแปลกใจ“คุณรู้จักนักบู๊สี่ดาวด้วยหรอ?จากที่ผมรู้ ในประเทศยังไม่มีนักบู๊สี่ดาวเลยไม่ใช่หรอ?”
ซูเฉิงเฟิงกัดฟันพูดว่า“มีสิครับ เช้าวันนี้พึ่งปรากฏตัวขึ้นหนึ่งคน!”
อีกฝ่ายหัวเราะ แล้วพูดว่า“นักบู๊สี่ดาวจัดการนะ ถ้าคุณอยากให้ผมลองดูสักตั้ง คุณต้องเพิ่มเงินให้ผมอีกเท่า”
ซูเฉิงเฟิงรู้สึกทุกข์ใจเป็นอย่างมาก เขารู้สึกทรมานเหมือนไฟลุกโชนท่วมตัว เมื่อได้ยินคำนี้ เขาก็พูดอย่างไม่ลังเลว่า“อาจารย์ซวน เงินไม่ใช่ปัญหา แต่คุณต้องจัดการยอดฝีมือที่อยู่จินหลิงให้ได้ซะก่อน”
อีกฝ่ายตอบรับอืม แล้วพูดว่า“วางใจเถอะ ผมจะฆ่าเขาก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องนับรบสี่ดาวนั่น”
พูดจบ อีกฝ่ายก็วางสายไป
อาจารย์ซวนที่ซูเฉิงเฟิงกล่าวถึง เป็นปรมาจารย์ซวนซวยท่านหนึ่งที่เดินทางมาจากประเทศอังกฤษ ชื่อจริงชื่อซวนเฟิงเหนียน
ตั้งแต่สมัยโบราณมีการเรียนวิชาซวนซวน วิชาฮวงจุ้ย วิชาพิษกู่กระทั่งอี้จิงปากั้ว ฉีเหมินตุ้นเจี่ย ล้วนเป็นวิชาซวนซวนทั้งหมด
แต่เนื่องจาก ดินแดนลักทรัพยากรอันกว้างใหญ่ของหัวเซี่ย ขนบธรรมเนียม ความเคยชิน ความชื่นชอบของภูมิภาคต่างๆจึงแตกต่างออกไป ดังนั้นวิชาซวนซวนจึงเจริญรุ่งเรืองในภาคใต้มากกว่า
โดยเฉพาะอย่างยิ่งฮ่องกง เป็นหัวสะพานสำหรับการพัฒนาวิชาซวนซวน ในช่วงสองศตวรรษที่ผ่านมา
ในฮ่องกง ปรมาจารย์ฮวงจุ้ย ปรมาจารย์ซวนซวยไม่ใช่ความเชื่อเกี่ยวกับโชคลางที่คนยากจนเชื่อ
เดิมทีเขาไม่เข้าใจเรื่องฮวงจุ้ย เชี่ยวชาญในวิชาพิษกู่แดนม้งรวมถึงเรื่องที่ทำให้ผู้อื่นเสียงผลประโยชน์ หลังจากที่ตระกูลหลี่เริ่มที่จะเรียนรู้ในการเป็นคนถ่อมตัว และแบ่งแยกตัวจากเขา ทำให้หลายปีมานี้ซวนเฟิงเหนียนชีวิตดิ่งลงเรื่อยๆ จนตอนนี้ต้องออกมาหาเงิน ซึ่งเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริงๆ
ครั้งนี้ ซูเฉิงเฟิงขอให้เขาตามหาคนให้ โดยประเดิมราคาที่หนึ่งร้อยล้านปอนด์ ให้เขาไปฆ่าคนที่อยู่จินหลิงคนหนึ่ง เดิมซวนเฟิงเหนียนใช้วิธีวางยาพิษทำร้ายคนอื่นมาตลอดชีวิต ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับค่าตอบแทนที่สูงขนาดนี้ แน่นอนว่าเขาไม่มีทางลังเล เขาจัดการเก็บเสื้อผ้ารีบบินตรงมาจากอังกฤษทันที
แต่ทว่า ภารกิจในครั้งนี้ถึงแม้จะมีค่าตอบแทนสูง แต่ก็ยากมากเช่นกัน
สิ่งที่ไร้สาระที่สุดก็คือ ตอนนี้เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนที่ตนเองจะฆ่าคือใคร
เมื่อก่อนตอนที่เขาทำงานให้กับคนอื่น คนอื่นก็จะต้องบอกข้อมูลของคู่แข่งที่ต้องการจัดการให้เขาก่อน
ยกตัวอย่างเช่นอีกฝ่ายชื่อแซ่อะไร วันเดือนปีเกิด บรรพบุรุษอยู่ไหน หรือแม้แต่หลุมฝังศพบรรพบุรุษฝังอยู่ที่ไหน ต่างต้องสืบให้รายละเอียดชัดเจน หลังจากที่เขาได้รับข้อมูล ถึงจะลงมือจัดการ
ครั้งนี้ ซูเฉิงเฟิงไม่รู้เบาะแสของบุคคลลึกลับคนนั้น ดังนั้นจึงทำได้เพียงแค่ให้ซวนเฟิงเหนียน ใช้วิธีซวนซวย หาคนออกมาให้ได้เสียก่อน หลังจากนั้นค่อยลงมือจัดการซะ!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...