ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2743
ซูจือเฟยรับผลักประตูเข้าไป
พอเข้ามาได้ เขาก็รีบล็อกประตู หลังจากนั้นก็มองไปที่ซูจือหยู
เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเธอไม่มีอะไรผิดปกติ ถึงได้พูดอย่างยิ้มๆว่า“จือหยู ทำไมจู่ๆเธอถึงจะจัดงานแถลงข่าวล่ะ？”
ซูจือหยูพูดอย่างจริงจังว่า“ครั้งก่อนที่อุโมงค์เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนั้น คนทั่วทั้งประเทศต่างสนใจเรื่องความปลอดภัยของฉันกับแม่ ฉันคิดว่าจะต้องอธิบายสักหน่อย เพื่อให้คนที่เป็นห่วงเราสบายใจ”
“อ๋อ……”ซูจือเฟยพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดอย่างยิ้มๆว่า“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง！เธอพูดถูก หลังจากที่เธอกับแม่เกิดเรื่อง คนทั่วทั้งประเทศก็สนใจเรื่องความปลอดภัยของพวกเธอมาก！”
“อีกทั้ง ยังมีคนจำนวนมากออกไปค้นหาเบาะแสที่มีมูลค่า กระทั่งบนอินเทอร์เน็ตยังมีคนจับกลุ่มวิเคราะห์มากมาย ทุกคนระดมสมอง วิเคราะห์ถึงเบาะแสที่เกี่ยวข้อง กระตือรือร้นมากจริงๆ！”
“เราต้องให้พวกเขารู้จริงๆนั่นแหละ ข่าวที่แม่กับเธอกลับมาอย่างปลอดภัย！”
“ใช่แล้ว”ซูจือหยูพยักหน้า แล้วแสร้งทำเป็นถามว่า“จริงด้วยค่ะพี่ พี่ยุ่งกับงานที่สเตเดียมไม่ใช่หรอคะ？เรื่องแค่นี้เนี่ยนะ ถึงทำให้พี่ต้องวิ่งกลับมา？”
ซูจือเฟยหัวเราะ แล้วพูดว่า“โธ่！ฉันเป็นห่วงเธอไง กลัวว่าเธอจะตื่นเต้นเกี่ยวกับงานแถลงข่าว เลยกลับมาดูเธอหน่อยน่ะ”
ซูจือหยูพูดเสียงเบาๆ“พี่คะ ขอบคุณนะคะ！”
“เป็นพี่น้องกัน เกรงใจทำไม”
ซูจือเฟยลูบหัวของซูจือหยูเบาๆ แล้วพูดว่า“อ่อจริงด้วย การแถลงข่าววันนี้ เธอเตรียมอะไรไว้บ้างอ่ะ？”
ซูจือหยูมองไปที่ซูจือเฟย ภายในใจของเธอผิดหวังเหลือเกิน
ตอนนี้ เธอสามารถยืนยันได้แล้วว่า พี่ชายของตนเอง ความจริงแล้วยืนอยู่ข้างฆาตกรอย่างปู่ของเธอ
แต่ทว่า เธอไม่ได้แสดงสีหน้าผิดหวังของตัวเองออกไป แต่พยักหน้า แล้วพูดอย่างใจเย็นว่า“พี่คะ ที่พี่พูดมาหนูยอมรับ แต่เกิดเป็นมนุษย์ทำอะไรก็ตาม จะต้องยุติธรรมและเที่ยงธรรม！”
“ดังนั้น หลายๆอย่างจะต้องทำเหมือนจัดของ หนึ่งชิ้นเป็นหนึ่งชิ้น หนึ่งเรื่องต่อหนึ่งเรื่อง！”
“ไม่ใช่เพียงเพราะว่าเมื่อก่อนเขาทำดีกับฉันมาก แล้วฉันจะสามารถให้อภัยเขากับเรื่องจริงที่เขาฆ่าแม่ของฉัน！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...