คำพูดกล่าวตำหนิของซูจือหยู ทำให้ซูจือเฟยรู้สึกปวดหัวมากขึ้น
เขาอดที่จะถามซูจือหยูในใจไม่ได้ว่า“ปู่อยากฆ่าแม่ก็จริง แต่แม่ไม่มีความผิดเลยหรอ?”
“เธอในฐานะที่เป็นลูกสะใภ้ของตระกูลซู ในสมองกลับคิดถึงแค่ไอ้คนแซ่เย่ที่ตายไปแล้ว อีกทั้งยังไปร่วมประมูลบ้านที่ไอ้คนแซ่เย่เคยอยู่อย่างเปิดเผย นี่มันคือการไม่ไว้หน้าตระกูลซูไม่ใช่หรอ?”
“นอกจากนี้ ทุกคนต่างเป็นผู้ใหญ่แล้ว ความโกรธแค้นมันสำคัญมากไหม?ตระกูลซูมีทรัพย์สมบัตินับล้านล้าน หรือเพราะคุณปู่ลงมือทำร้ายแม่อย่างโหดเหี้ยม เราถึงกับจะต้องแตกหักกับเขา?”
“แตกหักกับเขา ก็เท่ากับว่าแตกหักกับทรัพย์สมบัตินับล้านล้านของตระกูลซู สุดท้ายแล้วคนที่เสียเปรียบก็เป็นพวกเราเองไม่ใช่หรอ?”
“ถ้าเสียงอำนาจการสืบทอดทรัพย์สมบัติของตระกูลซูไป อนาคตข้างหน้าเธอกับฉันจะเป็นยังไงต่อไป?”
“เธออย่าลืมนะ เราแซ่ซู ไม่ได้แซ่ตู้ หรือเธอยังคาดหวังว่าคุณตากับคุณยายจะแบ่งมรดกเราอย่างงั้นหรอ?”
แต่ว่า คำพูดแบบนี้ ซูจือเฟยได้แต่แอบบ่นในใจ ไม่สามารถพูดกับน้องสาวได้
เพราะในใจของเขารู้ดี น้องสาวคนนี้ เป็นคนที่มีความคิดรู้ถูกผิดแรงกล้ามาก จนน่ากลัว แทบจะไม่มีช่องว่างให้ไกล่เกลี่ย ถ้าตนพูดออกไปตรงๆ ไม่เพียงแต่เธอจะไม่รับฟัง กลับกันยังจะแตกคอกับตนเองก็เป็นได้
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ในใจของซูจือเฟยก็รู้สึกทุกข์ใจมาก เขาแอบพูดในใจว่า“เห้อ เธอเหมาะกับชื่อจือเฟยมากกว่าฉันอีก”
ในใจกำลังคิด แต่ปากของซูจือเฟยกลับเห็นด้วยกับความคิดนี้ของซูจือหยู แล้วพยักหน้ากล่าวว่า“จือหยู เธอพูดถูก เรื่องแบบนี้ ให้อภัยไม่ได้จริงๆ อย่าว่าแต่เธอเลย ฉันก็ไม่มีทางให้อภัยเหมือนกัน”
ซูจือหยูไม่ได้พูดอะไร เธอรู้ดี ที่พี่ชายพูดแบบนี้ จะต้องมีอย่างอื่นอีกแน่
ซูจือเฟยถามขึ้นมาอีกว่า“ถ้าอย่างงั้นเธอต้องการอะไร?”
ซูจือหยูพูดอย่างจริงจังว่า“ถ้าฉันฟ้องเขา เขาอาจจะมีวิธีหนีได้หลายวิธี แต่พี่ต้องรู้ว่า ถ้าฉันไม่ฟ้อง เขาไม่จำเป็นต้องหนีด้วยซ้ำ!สิ่งที่ฉันต้องการคือ ความถูกต้อง!เป็นความถูกต้องในหลายๆด้าน!ไม่ใช่แค่ผลลัพธ์ของความถูกต้องแค่อย่างเดียว ยังมีขั้นตอนที่ถูกต้อง ขั้นต้องถูกต้อง!ฉันรู้ดี ผลลัพธ์ของความถูกต้องนั้นยากมาก แต่ขั้นตอนที่ถูกต้องอยู่ในขอบเขตความสามารถของฉัน ดังนั้น วันนี้ฉันจะเริ่มฟ้องเขา!”
ซูจือเฟยถึงกับปวดหัว
เขารู้ดี ความจริงแล้วซูจือหยูไม่ได้มีผลกระทบอะไร
เพราะตระกูลซูเก็บซ่อนข้อมูลของลูกหลานไว้อย่างดี
คนภายนอกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลูกหลานของตระกูลซูชื่ออะไร แน่นอนว่าไม่รู้เช่นกันว่าใครคือซูจือเฟยหรือซูจือหยู

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...