ในขณะที่เย่เฉินกำลังพูดคุยสัพเพเหระกับซูรั่วหลีอยู่นั้น จู่ๆมือถือของเขาก็ได้รับสายจากถังซื่อไห่
สิ่งนี้ทำให้เย่เฉินอดที่จะรู้สึกแปลกใจไม่ได้
โดยปกติแล้วถังซื่อไห่ไม่ได้ติดต่อกับตนบ่อยขนาดนั้น แต่ทุกครั้งที่เขาติดต่อมานั้น จะต้องเป็นเรื่องที่สำคัญมากๆ
ดังนั้น เขาจึงรีบรับสาย แล้วเอ่ยถามว่า“พ่อบ้านถัง คุณโทรหาผมคงไม่ได้มีเรื่องสำคัญอะไรหรอกใช่ไหมครับ?”
ถังซื่อไห่หัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า“คุณชายครับ ที่ผมโทรหาไม่ได้มีเรื่องสำคัญอะไรหรอกครับ แค่มีเรื่องหนึ่งต้องการให้คุณตัดสินใจหน่อย”
เย่เฉินจึงถามว่า“เรื่องอะไรหรอครับ?”
ถังซิ่ไห่กล่าว“คือแบบนี้นะครับ ซูจือหยูคุณหนูใหญ่ตระกูลซู คืนนี้จะจัดแถลงข่าวถ่ายทอดสดทุกช่องทาง เธอได้ติดต่อคุณเพื่อจะขอซื้อแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นของตระกูลเย่ หวังว่าเราจะสามารถมีส่วนร่วมกับการแถลงข่าวถ่ายทอดสดในครั้งนี้ด้วย ในขณะเดียวกันก็หวังว่าเราจะสามารถแนะนำข้อมูลบางอย่าง ดังนั้นผมจึงอยากได้ความเห็นจากคุณครับ ว่าจะตอบตกลงเธอได้หรือไม่”
วันนี้เย่เฉินไม่ค่อยได้ติดตามข่าวสารอะไรมากนัก ดังนั้นจนถึงตอนนี้เขายังไม่รู้เรื่องที่ซูจือหยูจะจัดแถลงข่าว
พอจู่ๆได้ยินถังซื่อไห่พูดเช่นนี้ เขาจึงถามด้วยความแปลกใจไปว่า“ทำไมซูจือหยูจู่ๆถึงจัดแถลงข่าวล่ะ?อีกทั้งยังจะจัดใหญ่ขนาดนี้อีก……เธอได้เปิดเผยเนื้อหาที่จะแถลงข่าวอะไรไหมครับ?”
ถังซื่อไห่รีบอธิบายว่า“ว่ากันว่าเนื้อหาของงานแถลงข่าว เกี่ยวข้องกับประสบการณ์ของพวกเธอสองแม่ลูกในช่วงที่ผ่านมา เนื่องจากพวกเธอสองแม่ลูกหายตัวไปในอุบัติเหตุทางรถยนต์ คนทั่วทั้งประเทศจึงค่อนข้างสนใจเป็นอย่างมาก ตอนนี้เธอกลับมาอย่างปลอดภัยท่ามกลางสายตาของสาธารณชน จะต้องให้คำอธิบายกับทุกคน”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ถังซื่อไห่ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดขึ้นมาว่า“อีกทั้งผมรู้สึกว่า เธอจัดงานแถลงข่าวในครั้งนี้ จะต้องเก็บไม้ตายอะไรไว้แน่ ไม่แน่เธออาจจะอาศัยโอกาสนี้ ทำให้ปู่ของเธอลำบาก ต่อหน้าคนทั่วทั้งประเทศ!ดังนั้นผมจึงโทรมาถามคุณ ว่าเราจะเข้าร่วมกับเรื่องนี้หรือไม่?”
เย่เฉินเงียบไปครู่หนึ่ง ในสมองกำลังประมวลลักษณะนิสัยของซูจือหยู แล้วครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยปากพูดขึ้นมาว่า“พ่อบ้านถังครับ คุณปล่อยให้เธอใช่แพลตฟอร์มวิดีโอสั้นของเราให้เธอถ่ายทอดสดไปเถอะครับ”
เย่เฉินพูดอย่างยิ้มๆว่า“ถ้าคุณจะให้ผมพูดให้ชัดเจน เรื่องคงจะยาวมาก แต่คุณเชื่อผมก็พอแล้ว”
ถังซื่อไห่รีบพูดขึ้นมาว่า“ได้ครับคุณชาย งั้นผมจะไปพูดกับทางนั้นครับ”
“ครับ”เย่เฉินหัวเราะไปด้วยถามไปด้วยว่า“พ่อบ้านถังครับ ยังมีเรื่องอื่นอีกไหมครับ?”
ถังซื่อไห่กล่าว“เรื่องอื่นไม่มีแล้วครับ”
เย่เฉินจึงพูดขึ้นมาว่า“ก็ดี งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ มีอะไรค่อยติดต่อผมอีกล่ะกัน”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...