จากนั้นซูเฉิงเฟิงก็พูดอีกว่า “จือเฟย ช่วงนี้นายต้องช่วยฉันจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของจือหยู ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน พบใคร ทำอะไร ต้องตรวจสอบให้ชัดเจน เข้าใจไหม?”
ซูจือเฟยรีบบอก “ผมรู้แล้วครับคุณปู่ ท่านไม่ต้องห่วง!”
“ครับ” ซูเฉิงเฟิงถอนหายใจและกล่าวว่า “สิ่งที่ฉันกังวลมากที่สุดตอนนี้ ไม่ใช่ว่าเธอจะทำธุรกิจนี้ได้ดีหรือไม่ แต่ฉันเป็นห่วงว่าทันทีที่เปลี่ยนมือเธอจะขายสินทรัพย์ถาวรทั้งหมดของหยวนหยางขนส่งกรุ๊ปหรือไม่…เรือจำนวนมาก ทรัพยากรท่าเรือมากมาย รวมถึงสิทธิ์การสัญจรเดินเรือ ถ้าเอาออกไปขายจริงๆ ก็จะสามารถขายได้ถึงหลายแสนล้าน ดังนั้นคุณต้องจับตาดูการเคลื่อนไหวทุกอย่างของเธอให้ดี!”
สีหน้าของซูจือเฟยขรึมลง รีบบอกว่า “คุณปู่ ผมจะจับตาดูเธออย่างใกล้ชิด!”
หลังจากวางสาย ซูจือเฟยรู้สึกอารมณ์เสียมากจนถึงขีดสุด
“ฉันทำงานหนักมานานขนาดนี้ ขนาดแม่กับน้องสาวหลังเกิดเรื่อง ยังต้องไปประจบประแจงคุณปู่…”
“แต่ว่า ตาแก่นี่ให้อะไรฉันบ้าง?”
“ไม่มีอะไรเลย!”
“ผลประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมสักอย่างก็ไม่มี!”
“เขาแค่วาดเค้กก้อนโตให้ฉัน ยังไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้กินมันหรือเปล่า!”
“แต่มันไม่ยุติธรรมที่จือหยูจะจับจุดอ่อนของคุณปู่ ฉวยโอกาสให้ได้กิจการใหญ่ๆ เช่นนี้มาอยู่ในมือ มันอยุติธรรมเกินไป!”
…
ในขณะเดียวกัน เย่เฉินและคนอื่นๆ ก็มาถึงเทียนเซียงฝู่
เนื่องจากต้องการดื่มและพูดคุยกันอย่างมีความสุข เย่เฉินจึงต้องเลือกที่นี่อยู่แล้ว
ในอนาคตเขาจะแบ่งปันสมาชิกตระกูลเหอส่วนหนึ่งให้กับหงห้าพอดี เย่เฉินจึงเรียกหงห้าและเฉินจื๋อข่ายมากินข้าวที่นี่เสียเลย
เย่เฉินในฐานะคุณชายของตระกูลเย่ ไม่เพียงแต่ไม่ได้ซื้อหุ้นในเย่นจิงเท่านั้น ตรงกันข้ามกลับไถนาตัดหญ้าอย่างสุขุมในเมืองจินหลิงซึ่งเป็นเมืองรอง แม้ว่าภายนอกจะดูสงบนิ่ง แต่ในความเป็นจริง เขาได้แทรกซึมกำลังของตัวเองเข้าไปในทุกระดับชั้นและทุกตารางนิ้วของที่ดินในเมืองจินหลิงแล้ว
ด้วยวิธีการที่มีหลักขั้นตอนถูกต้องมั่นใจแบบนี้เท่านั้นที่เขาจะได้สร้างรากฐานความสำเร็จ ด้วยวิธีการของเย่เฉิน เขาได้เริ่มหยั่งรากลึกในเมืองต่างๆ ริมแม่น้ำแยงซีก่อน จากนั้นจึงผลักดันธุรกิจไปยังชายฝั่งด้วยการเดินเรือขนส่ง ในอนาคตไม่ว่าสถานการณ์ทางเศรษฐกิจทั้งในและต่างประเทศจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ก็สามารถทำได้ทั้งโจมตีและป้องกัน
สิ่งนี้ทำให้เธอมั่นใจอย่างเต็มที่ในการเข้าร่วมในกิจการของเย่เฉิน
เพราะความยินดี ในที่นี้นอกจากเฮ่อจือชิวแล้ว คนอื่นๆ ก็ดื่มกันอีกหลายแก้ว
วันนี้เย่เฉินก็ดื่มไปไม่น้อย เหล้าหมาวถายที่หงห้าเตรียมมามีดีกรีสูง เย่เฉินเจตนาไม่ใช้ปราณทิพย์สลายแอลกอฮอล์ ปล่อยให้แอลกอฮอล์ในร่างกายถึงปริมาณที่ทำให้เมา
ความรู้สึกของการเมาเล็กน้อยทำให้เขามีความสุขมากขึ้น
เขามีความสุข เพราะเขาเชื่อว่าด้วยความช่วยเหลือของเฮ่อหย่วนเจียงและเฮ่อจือชิวสองพ่อลูก แผนการเดินเรือขนส่งในอนาคตของเขาจะมีเสถียรภาพอย่างแน่นอน!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...